Sunday, March 15, 2009

Τυροπιτάρια

Σίγουρα δεν είναι η γνήσια, παραδοσιακή Ευβοιώτικη συνταγή. Όμως μετά από πολλές δοκιμές, κατέληξα σε αυτή γιατί πλησιάζει πολύ στη γεύση που δοκίμασα σε παραδοσιακό μαγειρείο στη Στενή Ευβοίας.
Photobucket
Υλικά
Για τη ζύμη
6 ποτήρια αλεύρι
4 κουταλιές ξύδι
6 κουταλιές λάδι
1,5 ποτήρι νερό
1,5 κ.γλ. αλάτι

Για τη γέμιση
500 γρ φρέσκο μαλακό τυρί (ανθότυρο ή μανούρι)
500 γρ φέτα
Εναλλακτικά 500 γρ. φέτα και 2 κεσεδάκια γιαούρτι στραγγιστό
6 αβγά
4 κ.σ. γάλα

ηλιέλαιο για το τηγάνισμα
1 κρεμμύδι

Εκτέλεση
Ζύμη

Ετοιμάζουμε τη ζύμη κατά το σύνηθες. Κοσκινίζουμε το αλεύρι σε μια λεκάνη κάνουμε λακουβίτσα στη μέση και ρίχνουμε τα υλικά μας εκεί. Παίρνουμε αλεύρι από τα πλαϊνά και ανακατεύουμε απαλά μέχρι να ομογενοποιηθεί το ζυμάρι μας.
Όταν έχουμε μια ζύμη εύπλαστη χωρίζουμε το ζυμάρι μας σε μπαλίτσες και αφήνουμε για μισή ώρα στην άκρη να ξεκουραστεί. Σε αλευρωμένη επιφάνεια ανοίγουμε τη ζύμη μας σε στρογγυλά χοντρά φύλλα, ανάλογα με το μέγεθος του τηγανιού μας.
Γέμιση
Χτυπάμε τα αβγά με το γάλα. Τρίβουμε το τυρί με το χέρι και το αναμειγνύουμε με τα αβγά. Κόβουμε το κρεμμύδι μας στη μέση και πριν ρίξουμε το λάδι στο τηγάνι παίρνουμε το κρεμμύδι και τρίβουμε το τηγάνι με αυτό.
Παίρνουμε ένα φύλλο και το απλώνουμε στο τηγάνι, το οποίο έχουμε αλείψει ελαφρά με ελαιόλαδο.
Απλώνουμε λίγο από το μείγμα του τυριού και των αβγών γυρίζουμε τις άκρες προς τα μέσα και αμέσως από πάνω σκεπάζουμε με ένα δεύτερο φύλλο. (Εναλλακτικά αντί να γυρίσουμε τις άκρες του πρώτου φύλλου, αφού βάλουμε τη γέμιση στρώνουμε δεύτερο φύλλο και πιέζουμε τις άκρες με ένα πηρούνι για να κλείσουν.) Μόλις πάρει χρώμα η κάτω πλευρά γυρίζουμε προσεκτικά με μια σπάτουλα για να ψηθεί και από τις δύο πλευρές ή χρησιμοποιούμε ένα πιάτο ή καπάκι όπως για τις ομελέτες και γυρίζουμε. Συνεχίζουμε μέχρι να τελειώσουν τα φύλλα μας.

10 comments:

Peter M said...

Rena, oraio mega-snack...exeis kanei'photo apo mesa me tyri?

αχτίδα said...

Αντιγράφω τη συνταγή , χθες έκανα τυροπιτάκια που είχα φίλες μα τα κάνω κουρού γιατί μένουν μαλακά και μετά.

Penelope said...

Ένα ολόκληρο στο νούμερο 80 της Μιχαλακοπούλου, παααααααρακαλώωωωωωωω πολύ.
Αχ μωρέ Ρένα με "χτύπησες" πρωί-πρωί...

Ειρήνη said...

Πριν από μερικά χρόνια τα είχαμε δοκιμάσει σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της Εύβοιας και ήταν πολύ ωραία. Εγώ διστάζω να τα φτιάξω, φοβάμαι το φύλλο πως θα μου βγει και θέλει και ιδιαίτερη επιδεξιότητα στο τηγάνισμα. Τα δικά σου πάντως φαίνονονται πολύ πετυχημένα και τραγανά. Μπράβο Ρενάκι.

heart n soul said...

κι εμένα ένα ολόκληρο παρακαλωωώ! ακούγονται και φαίνονται τέλεια, μέχρι εδώ έφτασε το κρρρατςς!

Rena said...

Peter ευχαριστώ. Δυστυχώς όχι δεν υπάρχει. Επιφυλάσσομαι.
Αχτίδα καλή επιτυχία αν τα φτιάξεις. Πηνελόπη & Heart στέλνω ταπεράκια :)
Eιρήνη ευχαριστώ. Δεν είναι τόσο δύσκολα όσο φαίνονται. Δοκίμασε το.

Vana said...

Ρένα φαίνονται πολύ λαχταριστά!
Θα δοκιμάσω να τα φτιάξω και σύντομα:)

Nena said...

Τυροπιτάρια ή τυροπιτάρα; Μιάμ!

kiki said...

Χαχα! Κι εγώ τυροπιτάρα διάβασα την 1η φορά! Δείχνει πολύ νόστιμη. Μόνο τα αυγά θα μείωνα μέσα γιατί με λιγώνουν. Ανθότυρο και φέτα μαστ!

Juanita La Quejica said...

Μου θύμισες την γιαγιά μου. Δυστυχώς δεν είχα πάρει ποτέ τη συνταγή, πάντως στην γέμιση ξέρω ότι έβαζε μόνο φέτα. Αλλά όπως λες, σημασία δεν έχει η αυθεντικότητα αλλά η νοστιμιά και να προσαρμόζουμε αυτό που δοκιμάσαμε στα γούστα μας!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...