Cosmopolitan και ...Καλό μας Καλοκαίρι

Cocktail βασισμένο στη Vodka και αρωματισμένο με πορτοκάλι και cranberry. Πρωτοπαρουσιάστηκε στο San Francisco και έγινε δημοφιλές κατά την δεκαετία του 1980. Αποθεώθηκε σε γνωστή τηλεοπτική σειρά και έγινε must για πολλές κοριτσοπαρέες αλλά όχι μόνο. 

Απολαύστε το αυτό το καλοκαίρι όπου κι αν βρίσκεστε και μεθύστε με τα αρώματα της καλοκαιρινής νύχτας και του ποτού ενώ ξορκίζετε τη ζέστη.

Καλό καλοκαίρι!

Yλικά 

2 ½ μεζούρες Vodka
1 μεζούρα Cointreau
1 μεζούρα Lime
2 μεζούρες χυμός cranberry

Εκτέλεση 

Χτυπάμε όλα τα υλικά σε shaker με πάγο και σερβίρουμε αμέσως με μία φέτα lime.

Λικέρ μανταρίνι

Υλικά:
500 γρ. μανταρίνια
400 γρ. ζάχαρη
750 ml κονιάκ ή μαύρο ή άσπρο ρούμι
1 ξυλάκι κανέλλα

Εκτέλεση:
Τα μανταρίνια θα χρησιμοποιηθούν με τη φλούδα, γι αυτό πρέπει να είμαστε σίγουροι για την προέλευσή τους, ώστε να μην κινδυνεύουμε από φυτοφάρμακα. Τα πλένουμε, κόβουμε με ένα μυτερό μαχαιράκι γύρω από το κοτσανάκι τους και το αφαιρούμε. Τα τρυπάμε γύρω γύρω με μια οδοντογλυφίδα και τα τοποθετούμε μέσα σε γυάλα.
Ζεσταίνουμε το ποτό λίγο – όχι να κάψει – και διαλύουμε σ’αυτό τη ζάχαρη. Ρίχνουμε στη γυάλα το ζεστό διάλυμα και την κανέλλα, και μόλις κρυώσει κλείνουμε τη γυάλα. Την ξεχνάμε σε μέρος σκιερό για 30-40 μέρες.
Αν θέλετε να πιο έντονο το άρωμα του μανταρινιού, προτιμήστε το λευκό ρούμι. Εγώ προτιμώ την έκδοση με το κονιάκ.

Η τρελή ροδιά

‘Τρυγήσαμε’ τη ροδιά μας και αφήσαμε και μερικά ρόδια να τσιμπολογάνε τα πουλιά. Μαζεύτηκαν 7 σακούλες. Όσα κι αν δώσαμε, μας έμειναν πολλά ρόδια. Γράφω λοιπόν μερικούς τρόπους που επέλεξα να τα αξιοποιήσω. Να ναι καλά το μπλογκ, καθώς και το επίκαιρο αφιέρωμα του Γαστρονόμου.

1. Τα ρόδια καταψύχονται καθαρισμένα. Καθάρισα λοιπόν και κράτησα ένα σακουλάκι για να βάζω στις σαλάτες, που τους πάει πολύ!
2. Τα ρόδια φτιάχνουν ωραίο ξύδι: παίρνουμε σπόρους από 2 μεγάλα ρόδια, 3 φλιτζάνια του τσαγιού ξύδι και προσθέτουμε ένα κλωνάρι μυρωδικό (το περιοδικό προτείνει θρούμπι, εγώ έκανα μία δόση με θυμάρι και μία με δεντρολίβανο). Βάζουμε σε βάζο τους σπόρους, καλύπτουμε με ξύδι και αφήνουμε για ένα μήνα. Σουρώνουμε και βάζουμε σε μπουκαλάκια.
3. Λικέρ: συνταγή α) της Κικής: βότκα, ζάχαρη, ρόδια, μαζί στον ήλιο για ένα μήνα. β) της Έλενας: ρόδια, κανελογαρύφαλα και ζάχαρη στο ψυγείο για ένα μήνα, μετά μπαίνει το κονιάκ και το Tia Maria. γ) του Γαστρονόμου: 1 κιλό σπόροι (από 8-10 μέτρια ρόδια), 800 γρ.ζάχαρη, ένα ξυλάκι κανέλα, όλα σε βάζο κάπου ζεστά, μετά 800ml τσίπουρο.
4. Πετιμέζι: 1 λίτρο χυμός (από 8-10 ρόδια), 1 κουταλάκι γλυκού στάχτη ξύλων. Βάζουμε το χυμό με τη στάχτη σε σκεύος και αφήνουμε να σταθεί για 8-10 ώρες. Γυρίζουμε το σκεύος προσεκτικά και σουρώνουμε μέσα σε μια κατσαρόλα. Βράζουμε και μετά χαμηλώνουμε τη φωτιά ξαφρίζοντας μέχρι να μείνει λιγότερο από το 1/3 (σαν δεμένο σιρόπι). Αποσύρουμε και φυλάμε σε βαζάκια- μπουκαλάκια.
5. Σιρόπι ροδιού: 1 λίτρο χυμός, 800 ζάχαρη, 1 σπασμένο μοσχοκάρυδο ή 1 ξυλάκι κανέλας. Βάζουμε χυμό και ζάχαρη να βράσουνε (ξαφρίζουμε αν χρειαστεί). Μόλις δέσει το σιρόπι, αποσύρουμε και σουρώνουμε.

Μου μένει να φτιάξω το πετιμέζι και το σιρόπι. Επόμενο project οι λωτοί, που άρχισαν σιγά σιγά να παίρνουν χρώμα! Ιδέες;
Σημείωση: το ρόδι είναι από τις πιο εξαιρετικές τροφές. Λέγεται ότι είναι πιο αντιοξειδωτικό και από το πράσινο τσάι και εξαιρετικά οφέλιμο για την καρδιά, αντικαρκινικό, βοηθά τις εγκύους στις ναυτίες, έχει βιταμίνες, σίδηρο και είναι και αντιπυρετικό!

Λικέρ kirsch

Αφού βγήκαν και τα κεράσια και τα βερύκοκα, μην ξεχνάτε οτι τίποτα δεν πάει χαμένο. Με τα κουκούτσια τους γίνεται λικέρ.
Συνταγή από τη γιαγιά μου κι αυτή, διασταυρωμένη όμως αυτή τη φορά με τον Τσελεμεντέ του '68.

Υλικά:
300γρ κουκούτσια από κεράσια
10-12 κουκούτσια από βερύκοκα
2 κιλά ρακί ή καθαρό οινόπνευμα
1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα νερό

Σπάμε τα κουκούτσια και τα βάζουμε στο οινόπνευμα. Μια άποψη είναι μόνο το εσωτερικό του κουκουτσιού, ενώ μια άλλη λέει όλο το σπασμένο κουκούτσι μαζί με τα τσόφλια. Αυτό που δοκίμασα εγώ, φτιάχτηκε κατά τη δεύτερη εκδοχή.
Αφήνουμε στον ήλιο ή σε ζεστό μέρος για 5-6 εβδομάδες, αναταράσσοντας μερικές φορές. Το φιλτράρουμε από τουλπάνι ή από φίλτρο του καφέ, και ανακατεύουμε με σιρόπι που φτιάχνουμε από μια κούπα ζάχαρη και μιά κούπα νερό. Αφήνουμε για 2 εβδομάδες ακόμη.
Εδώ έχω να πώ οτι εμένα θα μου άρεσε λίγο πιο γλυκό, θα πρόσθετα δηλαδή περισσότερο σιρόπι.

Λικέρ μαστίχα

Αφού πιάσαμε τα ποτά, ρώτησα τη γιαγιά μου πώς γίνεται το λικέρ μαστίχα. Οι γιαγιάδες ως γνωστόν, υποτίθεται οτι τα ξέρουν όλα. Οι δικές μου πάντως μάλλον ναι...

Υλικά:
1lt νερό
750 γρ ζάχαρη
1 lt καθαρό οινόπνευμα 90 βαθμών
1 φακελάκι δακρυάκια μαστίχας (5 γρ)
Η μαστίχα δεν είναι παρά ένα είδος ρετσίνι και διαλύεται με το οινόπνευμα. Για να πετύχει λοιπόν - σύμφωνα με την προαναφερθείσα γιαγιά - αυτό το λικέρ, χρειάζεται μόνο καθαρό οινόπνευμα 90-95 βαθμών, και όχι κονιάκ ή άλλο ποτο που έχουν μόνο 40 βαθμούς.
Βάζουμε σε φιάλη τη μαστίχα με το οινόπνευμα. Ανακινούμε κάθε τόσο και αυτή θα λειώσει (συνήθως τη βάζει απο την προηγούμενη μέρα). Μια δοκιμή που έκανα σε ένα ποτηράκι χρειάστηκε μια -δυο ώρες για να λειώσει χωρίς να ασχοληθώ μαζί της.
Βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη να γίνει σιρόπι μέτρια δεμένο, και μόλις κρυώσει, το προσθέτουμε στη φιάλη με το οινόπνευμα. Κλείνουμε και αφήνουμε στον ήλιο 40 ημέρες.
Tip: Η μαστίχα συχνά περιέχει σκουπιδάκια και μια λευκή σκόνη, που όταν δυαλύεται "λερώνουν" το λικέρ. Γι αυτό όταν ετοιμαστεί, το μεταγγίζουμε σε καθαρή φιάλη, περνώντας το μέσα από σουρωτήρι όπου έχουμε βάλει 2-3 φίλτρα του καφέ το ένα μέσα στο άλλο.
Η γιαγιά μου παραδέχτηκε οτι ποτέ δεν κρατήθηκε ολόκληρο σαρανταήμερο για να ανοίξει το μπουκάλι, πάντα έκλεβε μέρες. Στο σερβίρισμα, προτιμάει να προσθέτει μια "κορδέλα" φλούδα λεμονιού στο ποτήρι της, και πάγο.