
Τα αμπελόφυλλα μου αρέσουν πολύ στην μαγειρική και δεν τα χρησιμοποιώ μόνο για ντολμαδάκια. Τυλιγω μ'αυτά μικρά ψαράκια όπως μπαρμπούνια , κουτσομούρες ή σαρδέλες, και τα ψήνω στα κάρβουνα. Μ'αυτόν τον τρόπο δεν διαλύονται και δεν κολλάνε στην σχάρα, και επιπλέον παίρνουν πολύ ωραία γεύση.
Το πρόβλημα είναι οτι δεν υπάρχουν διαθέσιμα για πολύ καιρό, και οτι η διαδικασία ζεμάτισμα -κατάψυξη μου είναι βαρετή. Πρόσφατα έμαθα έναν τρόπο συντήρησής τους πάρα πολύ εύκολο, αλλά και απίστευτο. Τον είδα σε μια φίλη, τον δοκίμασα και σας τον μεταφέρω.
Η κυρία αυτή άνοιξε ένα βάζο, έβγαλε όσα φύλλα ήθελε, ξανάκλεισε το βάζο και το ξαναέβαλε στο ράφι. Παραξενεύτηκα και τη ρώτησα. Μου είπε λοιπόν οτι βάζει τα αμπελόφυλλα όπως είναι μόλις τα μαζέψει στο βάζο, χωρίς ούτε να τα πλύνει, και χωρίς καμιά άλλη παρέμβαση από μέρους της αυτά συντηρούνται για μήνες. Αν είναι υγρά πρέπει μόνο να σκουπιστούν με χαρτί ή πετσέτα. Αλλάζουν μόνο χρώμα και από καταπράσινα κιτρινίζουν όπως όταν τα ζεματίζουμε. Όταν χρειάζεται, βγάζει όσα θέλει, τα πλένει και τα ζεματίζει και είναι σαν μόλις να τα μάζεψε.
Στο βάζο της φωτογραφίας βρίσκονται ήδη 15 ημέρες, και πράγματι μέχρι τώρα είναι άθικτα, και μυρίζουν σαν μόλις να τα ζεμάτισα. Πιθανόν να υφίστανται κάποιο είδος ζύμωσης από μόνα τους που να τα συντηρεί, δεν ξέρω. Θα τα αφήσω και θα περιμένω να δώ, γιατί παρ'όλο που το είδα στη φίλη μου και με διαβεβαίωσε οτι έτσι τα συντηρούσε για μήνες και η μητέρα της στο χωριό, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα ήξερα μέχρι τώρα, και με το προηγούμενο άρθρο για τη συντήρηση τροφίμων.
