The Post-Office: Go! Go! Go! Copy paste it!

The Post-Office: Go! Go! Go! Copy paste it!

Αμυγδαλόπαστα-Αμυγδαλωτά-Μάρζιπαν

Υλικά 

125 γρ. άχνη ζάχαρη
125 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική

200 γρ. Πούδρα αμυγδάλου 

1 αυγό

3 κ.σ. ανθόνερο

* Αντί για ανθόνερο μπορούμε να βάλουμε εσάνς αμυγδάλου και να προσθέσουμε και 1 κ.σ. νερό.

Εκτέλεση
Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και φτιάχνουμε μια μαλακή ζύμη.
Για να μην ξεραθεί την τυλίγουμε σε πλαστική μεμβράνη. Μπορούμε να τη χρωματίσουμε με χρώματα ζαχαροπλαστικής και να τη χρησιμοποιήσουμε είτε ως γέμιση σε γλυκά ή να φτιάξουμε διακοσμητικά στολίδια για τα γλυκά μας. 

Μπορούμε αφού χρωματίσουμε την πάστα να φτιάξουμε λουλουδάκια φύλλο φύλλο ή να χρησιμοποιήσουμε κουπ πατ. 

Ακόμη όμορφα φρούτα που θα τους καρφώσουμε κι ένα μοσχοκάρφι για να δείχνουν πιο όμορφα αλλά και για το άρωμα. Αφού τους δώσουμε το σχήμα που θέλουμε βρέχουμε τα χέρια μας και περνάμε απαλά τα στολίδια, στη συνέχεια τα κυλάμε σε κρυσταλλική ζάχαρη.
Αν θέλουμε μπορούμε να τα βουτήξουμε σε λειωμένη κουβερτούρα.

Όπως βλέπετε, δεν προλόγισα. Όμως επίλογο θα έχει η ανάρτησή μου.Είμαστε εδώ...

 

Χριστόψωμο

Χριστόψωμο λέγεται γενικά το ψωμί (καρβέλι) ή κουλούρα που οι ελληνίδες νοικοκυρές έχουν παρασκευάσει 2-3 ημέρες προ των Χριστουγέννων ειδικά για τη μεγάλη αυτή εορτή। Η μόνη διαφορά με τα άλλα συνήθη ψωμιά είναι ο πλούσιός του στολισμός με λογής-λογής κεντήματα (κεντίδια) ή «πλουμίδια» όπως ονομάζονται। Αυτά δε τα πλουμίδια δεν είναι τυχαία και επιπόλαια κεντίδια αλλά σεβαστά σχήματα που συμβολίζουν τον καημό και το όνειρο της ελληνικής αγροτιάς.

Ένα κεφαλαίο Β συμβολίζει το ζυγό του αλετριού (από την ιστορία της σποράς) ενώ άλλες παραστάσεις αλέτρι βόδια κλπ συμβολίζουν το αυτό. Στο άλλο μισό της επιφάνειας του Χριστόψωμου με «σωρό» ζύμης παρίσταται η «στοίβα» (οι θημωνιές), πλαισιωμένη με φύλλα αμπέλου και ελιάς, η προσδοκία, το όνειρο για το ερχόμενο Καλοκαίρι. Επίσης πολλές φορές απεικονίζεται και το σπίτι στο οποίο και θα έρθει η ευτυχία της χρονιάς μια ιδιαίτερη σημασία που τονίζεται και στα κάλαντα:

«Σ΄ αυτό το σπίτι πού ΄ρθαμε πέτρα να μη ραΐσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χίλια χρονιά να ζήσει»

Ασφαλώς και δεν εννοείται ράγισμα πέτρας αλλά την απευχή του θανάτου που με τους θρήνους και ολοφυρμούς μπορούν να κάνουν και «τις πέτρες να ραΐσουν» γι΄ αυτό και αμέσως μετά η ευχή καμιά συμφορά κι ο νοικοκύρης χίλια χρόνια να ζήσει.

Αυτό το ψωμί αφιερώνει η ελληνική οικογένεια με ευλάβεια στη Γέννηση του Χριστού που θα στέρξει να μεταβάλει τα «πλουμίδια» σε ευλογημένη πραγμάτωση.

Αυτή είναι και η βάση της λατρευτικής ψυχολογίας από πανάρχαιους χρόνους της ελληνικής φυλής που βεβαίως έχει προσαρμοστεί στη νεότερη Θρησκεία της.

Παραθέτω τη συνταγή που φτιάχνουμε στην οικογένεια για τα Χριστούγεννα αλλά και για τον ερχομό της νέας χρονιάς। Τα λαογραφικά στοιχεία είναι από τη wikipedia.



Υλικά

1 κιλό αλεύρι γ.ο.χ.
2 φακελάκια μαγιά
1/2 κ.γλ. αλάτι
2 κ.γλ. ζάχαρη
2 κ.σ. γλυκάνισο
3-4 κομματάκια μαστίχα θρυμματισμένη
1/2 κ.γλ. μαχλέπι σκόνη
λίγο σουσάμι
λίγο βούτυρο και αλεύρι για το ταψί μας

Εκτέλεση
Βράζουμε το γλυκάνισο με δυο φλιτζάνια νερό και κρατάμε το ζουμί. Σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι και κάνουμε μια λακουβίτσα στο κέντρο. Ρίχνουμε τη μαγιά, το αλάτι και τη ζάχαρη, προσθέτουμε τη μαστίχα και το μαχλέπι και σιγά σιγά το νερό του γλυκάνισου. Ζυμώνουμε απαλά μέχρι να έχουμε μια ζύμη ελαστική, να μην κολλάει στα χέρια. Αν είναι πολύ σφιχτή ίσως χρειαστεί να προσθέσετε λίγο νεράκι ακόμη. Αφήνουμε τη ζύμη μας σε ζεστό μέρος να φουσκώσει.

Στη συνέχεια βουτυρώνουμε ένα ταψάκι και το αλευρώνουμε τινάζοντας να φύγει η περισσή ποσότητα. Βάζουμε μέσα τη ζύμη μας και με λιγο ζυμάρι που έχουμε κρατήσει φτιάχνουμε δύο κορδόνια τα οποία τοποθετούμε πάνω στο ψωμί σε σχήμα Σταυρού. Στολίζουμε με καρύδια ή αμύγδαλα, πασπαλίζουμε με το σουσάμι και βάζουμε να ψηθεί σε προθερμασμένο φούρνο σους 180 βαθμούς για μια ώρα.

Χρόνια πολλά!

Να τα πούμε;

Kαλά Χριστούγεννα σε παλιούς και νέους αναγνώστες και φίλους

Ζύμες με μαγιά

Εδώ, παίζει μεγάλο ρόλο η χημεία, η πυκνότητα της ζύμης, αλλά και... ο καιρός.

 Αρχικά να πώ, οτι βρίσκω τις ζύμες με μαγιά (τσουρέκια, μπριός κ.τ.λ.) πολύ πιο ελαφριές σε σχέση με εκείνες των κέικ. Για να κάνετε την σύγκριση παραθέτω ενδεικτικά μερικά από τα βασικά υλικά για 500γρ. αλεύρι, που απαιτούνται για τα δύο είδη ζύμης. Από συνταγή σε συνταγή βέβαια, οι αναλογίες αυτές μπορεί να διαφέρουν, αλλά εδώ δίνω αυτές στις οποίες έχω καταλήξει πειραματιζόμενη μέχρι σήμερα.

Ζύμη με μαγιά	Ζύμη κέικ
500 γρ αλεύρι	500 γρ αλεύρι up
1/2  κούπα ζάχαρη	2 κούπες ζάχαρη
75 γρ βούτυρο	250 γρ βούτυρο
2 αυγά	4 αυγά
1/2 κούπα γάλα	1 κούπα γάλα
1+1/2 φακ.μαγιά ξηρή
1 βανίλια	1 βανίλια
Ψήσιμο 35’ – 180 βαθμούς	Ψήσιμο 60’ – 190 βαθμούς

  

Δίνω λοιπόν μερικά tips που θα σας κάνουν να τις ξεφοβηθείτε.

 1)       Μην αλλάζετε την συνταγή (εκτός κι αν έχετε τη σχετική εμπειρία). Μισή κούπα ζάχαρη παραπάνω γιατί σας φαίνεται λίγη, ή ένα αυγό λιγότερο, αρκούν για να κάτσει η ζύμη.

2)       Τίποτα παγωμένο και τίποτα καυτό. Το καυτό καταστρέφει τη μαγιά, το παγωμένο δεν την αφήνει να δουλέψει.

3)       Μην προσθέτετε πολύ παραπάνω αλεύρι. Πρέπει να κολλάει ελαφρά στα χέρια. Ζυμώνουμε με τον γάντζο μέχρι να γίνει ομοιογενής ζύμη που να ξεκολλάει από τα τοιχώματα. Αφήστε την να φουσκώσει, ξαναζυμώστε με τον γάντζο και μετά για το πλάσιμο, βουτυρώστε καλά τα χέρια και τον πάγκο, και δουλέψτε τη στα γρήγορα.

4)       Για να φουσκώσει τώρα, που είναι και το πρώτο σημείο που θα κρίνει την επιτυχία ή αποτυχία της συνταγής:

Στον κάδο που τη ζυμώσαμε τη σκεπάζουμε με μια πετσέτα, ή ακόμα καλύτερα με ένα τραπεζομάντηλο τετράδιπλο. Αν είναι κατακαλόκαιρο, η πετσέτα να είναι ελαφρά νωπή. Την αφήνουμε σε ζεστό μέρος να ανέβει.

Αν κάνει κρύο, βάζουμε μια διπλωμένη πετσέτα μπάνιου πάνω στο καλοριφέρ και ακουμπάμε πάνω τον κάδο (όχι απευθείας πάνω στο καυτό καλοριφέρ). Ή ζεσταίνουμε 3 λεπτά τον φούρνο στους 50 βαθμούς, τον σβήνουμε και βάζουμε μέσα τον σκεπασμένο κάδο. Αφήνουμε να διπλασιαστεί σε όγκο.

Κατά την διάρκεια του φουσκώματος, δεν την ταρακουνάμε, ούτε την ξεσκεπάζουμε κάθε λίγο.

Ξαναζυμώνουμε με το γάντζο. Βουτυρώνουμε καλά τα χέρια και τον πάγκο, πλάθουμε τη ζύμη και την βάζουμε στο ταψί που θα ψηθεί. Ξεσκέπαστο τώρα, αφήνουμε να ξαναφουσκώσει  στο διπλάσιο.

5)       Το ψήσιμο είναι το δεύτερο σημείο που θέλει προσοχή. Αν παραψηθεί στεγνώνει και σκληραίνει. Μπαίνει σε κρύο φούρνο και όχι προθερμασμένο όπως το κέικ. Στην κάτω θέση του φούρνου, όχι να ακουμπάει κάτω κάτω. Ανάβουμε στους 180 το πολύ, γιατί αρπάζει εύκολα. Ο χρόνος μετράει από την στιγμή που ανάβουμε το φούρνο.

  Ελπίζω να βοήθησα, καλή επιτυχία!!

Τσουρέκι με λευκή σοκολάτα αρωματισμένη με λεμόνι

Το έχω ξαναπεί οτι οι ζύμες είναι η αδυναμία μου. Αυτό το τσουρέκι είναι ιδανικό για να συνοδέψει τσάι...
Με αφορμή τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν, το επαναδημοσιεύω εδώ.

Υλικά:
500γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 φακελάκια μαγιά
1/2 κούπα ζάχαρη
1 βανίλια και 1/2 κουτ.γλυκού ξύσμα λεμονιού
1 πρέζα αλάτι
75γρ βούτυρο
1/2 κούπα γάλα
2 αυγά θερμοκρασία δωματίου

Για την επικάλυψη:
250γρ λευκή σοκολάτα
1/3 κούπας κρέμα γάλακτος
1κουτ.σούπας βούτυρο
1 κουτ.γλυκού ξύσμα λεμονιού
Αμύγδαλο εφιλέ.

Εκτέλεση:

Ζεσταίνουμε το γάλα με το βούτυρο για να λειώσει - να μην κάψει – αν κάψει αφήνουμε να γίνει χλιαρό. Ζυμώνουμε όλα τα υλικά με το γάντζο του μίξερ, να γίνουν μια μάζα που ξεκολλάει από τα τοιχώματα του κάδου. Πρέπει να είναι ζύμη όχι πολύ σφικτή, που να κολλάει σχεδόν στα χέρια. Αφήνουμε σκεπασμένη σε ζεστό μέρος να διπλασιαστεί σε όγκο.

Ξαναζυμώνουμε, βουτυρώνουμε τον πάγκο και τα χέρια και πλάθουμε ένα μπαστούνι που το τυλίγουμε σε σαλιγκάρι και το βάζουμε στο καλυμένο με χαρτί ψησίματος ταψί. Αφήνουμε να ξαναφουσκώσει μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο, το βάζουμε στην κάτω θέση του φούρνου και ανάβουμε στους 180, αντιστάσεις πάνω κάτω. Ψήνουμε για 35’-40’ από την στιγμή που ανάβουμε το φούρνο.

Αφήνουμε να κρυώσει και ετοιμάζουμε την επικάλυψη.

Ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος σε μπαιν μαρί μαζί με το βούτυρο και το ξύσμα. Μόλις κάψει και λειώσει το βούτυρο, ρίχνουμε τη σοκολάτα και ανακατεύουμε να λειώσει και να γίνει ομοιογενές το μείγμα. Καλύπτουμε το τσουρέκι. Πασπαλίζουμε και με αμύγδαλο εφιλέ (που ξέχασα οτι δεν είχα και... δεν είχα).

Ζαχαρωμένες φλούδες πορτοκαλιού ή άλλων εσπεριδοειδών

Καθόλου πικρές και πολύ αρωματικές! Τρώγονται όπως είναι, χρησιμεύουν για γαρνίρισμα παγωτού ή άλλων γλυκών, για κρέπες, ή για σοκολατάκια βουτηγμένες σε μαύρη ή λευκή σοκολάτα.

Υλικά:

3 μεγάλα χοντρόφλουδα πορτοκάλια (ή ανάλογη ποσότητα λεμονιών ή γρέιπ φρουτ)

1,5 κούπα ζάχαρη

1 κούπα νερό

προαιρετικά 2 λωβοί πράσινου καρδάμωμου (κακουλέ) για άρωμα - ανοίγουμε τους λωβούς και χρησιμοποιούμε τα σποράκια

(για άρωμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ότι θέλετε, γαρύφαλο, αστεροειδές, βανίλια, ή τίποτα)

Εκτέλεση:

Πλένουμε πολύ καλά, τρίβοντας τα πορτοκάλια καλά με καινούριο συρμάτινο σφουγκάρι. Στύβουμε τα πορτοκάλια και δίνουμε το χυμό στο παιδί.

Αφαιρούμε από τις πορτοκαλόκουπες μια ροδέλα γύρω από το κοτσάνι και γύρω από τον αφαλό, και κόβουμε σε μπαστουνάκια όπως είναι, με τα υπολείμματα της σάρκας επάνω τους.

Βάζουμε σε κατσαρολάκι με κρύο νερό, να πάρει βράση για 2-3 λεπτά, πετάμε το νερό και επαναλαμβάνουμε... 4 νερά πετάμε.

Βάζουμε στο κατσαρολάκι τη ζάχαρη με το νερό και τα σπόρια του καρδάμωμου, και μόλις βράσει ρίχνουμε τις φλούδες. Βράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά, να γίνουν διάφανες, και να μείνει ελάχιστο σιρόπι. Αφήνουμε στην κατσαρόλα σκεπασμένο με πετσέτα όλη νύχτα να τραβήξουν οι φλούδες.

Την άλλη μέρα είναι έτοιμο να καταναλωθεί ως γλυκό του κουταλιού.

Για να ζαχαρώσουν, τις στραγγίζουμε, και τις αραδιάζουμε στη λαμαρίνα στρωμένη με λαδόκολλα. Στεγνώνουμε στο φούρνο, στους 90 βαθμούς για μία περίπου ώρα.

Μπορεί να γίνει το ίδιο και με ολόκληρες φέτες με τη σάρκα του φρούτου πάνω.

Ήλιος παντού!

Ένα ηλιόλουστο βραβείο για τους bloggers, των οποίων η θετικότητα και η δημιουργικότητα εμπνέει άλλα άτομα στην μπλογκόσφαιρα.

Η γλυκύτατη Betty από το Betty's Cuisine και η Άννα από το νέο και πολλά υποσχόμενο γλυκόσπιτό της έδωσαν αυτό το βραβείο σε εμάς. Με τη σειρά μας θα πρέπει να το απονείμουμε σε άλλους 12 bloggers που θα πρέπει σύμφωνα με τους κανόνες αποδοχής να κάνουν τα εξής:

Να τοποθετήσουν το βραβείο στο blog τους
Να το χαρίσουν επίσης σε άλλους 12 μπλογκερς της επιλογής τους.
Να βάλουν λίνκ στα ονόματα των μπλογκερς που θα το χαρίσουν.
Να το ανακοινώσουν στο μπλογκ των οποίων το χάρισαν.

To δυσκολότερο για εμένα είναι να δώσω το βραβείο στους 12 bloggers, κι αυτό γιατί δε μου φτάνει ο αριθμός. Γι' αυτό το λόγο θα δώσω το βραβείο στους 12 πρώτους bloggers που σκέφτομαι και δεν έχουν απαραίτητα σχέση με τη μαγειρική.

Στη Betty από το Betty's Cuisine με τις υπέροχες συνταγές της

Στην Άννα από το νέο και πολλά υποσχόμενο γλυκόσπιτό της
Στην Αχτίδα και το Δημήτρη που είναι πάντα μαζί
Στη Λίλα που μαγειρεύει, διαβάζει, σκέφτεται πάντα σε λιλά αποχρώσεις
Στην Αγγελική Ν. με τις ποικιλότροπες γεύσεις και τα ενδιαφέροντα ταξίδια της
Στα Αστερολιλά για τη συνοχή και τις δημιουργίες τους
Στo Γιάννη και την Terra Incognita με τις ιδιαίτερες αναζητήσεις και προβληματισμούς
Στην Γαστεροπλήξ για τα ταξίδια στην παράδοση
Στην Μαρία για τις νοστιμιές της στο cookandfeed
Στο ζαχαρένιο Βιβλίο Μαγειρικής
Στον υπέροχο Γιώργο
Στον Αντρέα για τα ονειρεμένα ταξίδια του

χοιρινό με δαμάσκηνα και μανταρίνια

Σήμερα (ήταν Πρωτοχρονιά όταν το έγραφα) χάζευα όλη μέρα. Βιβλία, παιχνίδια, τηλεφωνήματα για ευχές. Το βράδυ έπρεπε ξαφνικά ν΄αποφασίσω και να εκτελέσω ... τι;;; Έλα μου ντε!

Είχα ένα κομμάτι χοιρινό στο ψυγείο, αλλά δεν ήταν "ονοματισμένο". Ένα "ατύχημα" με αιθέριο έλαιο μανταρινιού σε συσκευή για αρωματισμό χώρου μου έδωσε την ιδέα : "χοιρινό με μανταρίνια και δαμάσκηνα".

Για 1 κιλό χοιρινό (σε ένα κομμάτι) χτύπησα ελαφρά (ώστε να μείνουν μικρά κομματάκια) στο cutter :
3 ολόκληρα μανταρίνια με το φλούδι τους
10 αποξηραμένα (και όχι κατάξερα!) δαμάσκηνα
80 γρ κουκουνάρι
2 κουταλιές σούπας μέλι

Έκανα μια μεγάλη σχισμή στο κρέας κι έβαλα το 1/3 από το παραπάνω μίγμα. Με 1/3 ακόμα κάλυψα το κρέας και το υπόλοιπο το ανακάτεψα με το χυμό και το ξύσμα ενός πορτοκαλιού (πάντα βιολογικού, όταν παίρνουμε το ξύσμα, αλλιώς τρώμε παραφίνη, παρασιτοκτόνα και ποιος ξέρει τι άλλο) (θα προτιμούσα μανταρίνι, αλλά δεν είχα περισσότερα από 3), ελάχιστο ελαιόλαδο και λίγο αλατοπίπερο και το έριξα στις πατάτες που είχα τοποθετήσει γύρω από το κρέας. Έψησα σκεπασμένο για λίγη ώρα και μετά ξεσκέπαστο. Το αποτέλεσμα ΥΠΕΡΟΧΟ.

Οι παρακάτω φωτογραφίες από μια δοκιμή της συνταγής με ένα μεγάλο (450 γρ) χοιρινό φιλέτο και ολόκληρα (μαζί με τα χτυπημένα) δαμάσκηνα και κουκουνάρια

Kαλή Χρονιά!

Ευχές για μια υπέροχη νέα χρονιά, γεμάτη χαρά, αγάπη και ευτυχία!

Το 2010 να είναι καλύτερο από τον χρόνο που σε λίγες ώρες θα μας αποχαιρετίσει.

Πάντα υγεία και θετική σκέψη...Καλή πρόοδο και επιτυχίες! Και κυρίως να χαμογελάτε για να κάνετε τις ζωές, όσων είναι δίπλα σας χαρούμενες και φωτεινές!

Καλή χρονιά!!!

Whipped Shortbread

Υλικά

1 φλιτζάνι βούτυρο

1/2 φλιτζάνι άχνη ζάχαρη

1 1/2 φλιτζάνι αλεύρι

Εκτέλεση

Αναμιγνείουμε όλα τα υλικά και ανακατεύουμε καλά. Εαν χρησιμοποιείτε μίξερ χειρός ανακατέψτε για 10 λεπτά. Εαν χρησιμοποιείτε αναδευτή χειρός χτυπήστε μέχρι να αφρατέψει το μίγμα. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 17-20 λεπτά αφού έχουμε στρώσει με αντικολλητικό χαρτί το ταψί μας. Τα μπισκοτάκια μπορούμε να τα κόψουμε με κουπάτ πολύ προσεχτικά γιατί η ζύμη δεν είναι τόσο κατάλληλη για κάτι τέτοιο ή να κάνουμε σχήματα με κορνέ. Μπορούμε να γεμίσουμε με μαρμελάδα ενώνοντας δύο λεπτά μπισκότα μεταξύ τους ή να βουτήξουμε σε σοκολάτα από τη μια πλευρά για διχρωμία και διπλή γεύση. Είναι πολύ νόστιμα και ανάλογα το σχήμα που θα δώσουμε μπορούμε να τα φτιάξουμε σε διάφορες περιπτώσεις π.χ Χριστούγεννα, γιορτή των ερωτευμένων ακόμη και Πάσχα. Αφήστε τη φαντασία σας να δουλέψει και παίξτε με τα κορνέ σας.

Δοκιμή κρασιών του Νέου Κόσμου

Η καλή και ενημερωμένη κάβα "Λίθοινο" στη Σαρωνίδα, η οποία εκτός των άλλων είναι γνωστή για την πρωτότυπη και ιδιαίτερα πετυχημένη διοργάνωση των οινομαραθωνίων Ελληνικών λευκών και ερυθρών κρασιών, αυτή τη φορά μας προσκαλεί σε μία ιδιαίτερη γευστική δοκιμή.

Αυτή την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, από 12:00 έως 20:00, θα έχουμε την δυνατότητα να δοκιμάσουμε 14 ετικέτες από 7 οινοποιεία της Νέας Ζηλανδίας!

Η είσοδος είναι ελεύθερη και ο πάντα φιλόξενος και με εξαιρετικές γνώσεις για το κρασό ιδιοκτήτης Γιάννης Βασιλειάδης θα μας λύσει κάθε απορία.