Τσουρέκι με λευκή σοκολάτα αρωματισμένη με λεμόνι

Το έχω ξαναπεί οτι οι ζύμες είναι η αδυναμία μου. Αυτό το τσουρέκι είναι ιδανικό για να συνοδέψει τσάι...
Με αφορμή τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν, το επαναδημοσιεύω εδώ.

Υλικά:
500γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 φακελάκια μαγιά
1/2 κούπα ζάχαρη
1 βανίλια και 1/2 κουτ.γλυκού ξύσμα λεμονιού
1 πρέζα αλάτι
75γρ βούτυρο
1/2 κούπα γάλα
2 αυγά θερμοκρασία δωματίου

Για την επικάλυψη:
250γρ λευκή σοκολάτα
1/3 κούπας κρέμα γάλακτος
1κουτ.σούπας βούτυρο
1 κουτ.γλυκού ξύσμα λεμονιού
Αμύγδαλο εφιλέ.

Εκτέλεση:

Ζεσταίνουμε το γάλα με το βούτυρο για να λειώσει - να μην κάψει – αν κάψει αφήνουμε να γίνει χλιαρό. Ζυμώνουμε όλα τα υλικά με το γάντζο του μίξερ, να γίνουν μια μάζα που ξεκολλάει από τα τοιχώματα του κάδου. Πρέπει να είναι ζύμη όχι πολύ σφικτή, που να κολλάει σχεδόν στα χέρια. Αφήνουμε σκεπασμένη σε ζεστό μέρος να διπλασιαστεί σε όγκο.

Ξαναζυμώνουμε, βουτυρώνουμε τον πάγκο και τα χέρια και πλάθουμε ένα μπαστούνι που το τυλίγουμε σε σαλιγκάρι και το βάζουμε στο καλυμένο με χαρτί ψησίματος ταψί. Αφήνουμε να ξαναφουσκώσει μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο, το βάζουμε στην κάτω θέση του φούρνου και ανάβουμε στους 180, αντιστάσεις πάνω κάτω. Ψήνουμε για 35’-40’ από την στιγμή που ανάβουμε το φούρνο.

Αφήνουμε να κρυώσει και ετοιμάζουμε την επικάλυψη.

Ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος σε μπαιν μαρί μαζί με το βούτυρο και το ξύσμα. Μόλις κάψει και λειώσει το βούτυρο, ρίχνουμε τη σοκολάτα και ανακατεύουμε να λειώσει και να γίνει ομοιογενές το μείγμα. Καλύπτουμε το τσουρέκι. Πασπαλίζουμε και με αμύγδαλο εφιλέ (που ξέχασα οτι δεν είχα και... δεν είχα).

Κουραμπιέδες βουτύρου, απλοί και με σοκολάτα

Σπιτικοί και βουτυρένιοι, μοσχομυρωδάτοι και αφράτοι. Συνταγή πετυχημένη και αγαπημένη τόσο, που τους φτιάχνω και εκτός γιορτών (χωρίς άχνη) για τον καφέ μας, αντί για cookies.

Υλικά:
500 γρ βούτυρο γάλακτος σε θερμοκρασία δωματίου
1 κούπα ζάχαρη άχνη κοσκινισμένη
1 κούπα αμύγδαλα ασπρισμένα, καβουρντισμένα ελαφρά και χοντροτριμμένα
6 κούπες αλεύρι μαλακό κοσκινισμένο (περίπου 1 kgr)
2 κουτ.γλυκού μπέικιν πάουντερ
1/2 κουτ. γλυκού αλάτι
1 ποτηράκι κρασιού κονιάκ
2 κρόκους αυγού
2 βανίλιες
Για το πασπάλισμα: 3-4 πακέτα ζάχαρη άχνη κοσκινισμένη, 1-2 κουτ. σούπας ανθόνερο
Εκτέλεση:
Βάζουμε όλα τα υλικά σε λεκανίτσα και ζυμώνουμε να γίνει ομοιογενής ζύμη.
Αφήνουμε τη ζύμη 1 ώρα στο ψυγείο.
Ζυμώνουμε τους κουραμπιέδες και τους τοποθετούμε πάνω σε αντικολητικό χαρτί. Δυσκολεύουν λίγο στο πλάσιμο γιατί η ζύμη σκληραίνει στο ψυγείο, αλλά είναι απαραίτητο για να βγεί κουραμπιές. Αν ψηθεί κατ'ευθείαν φουσκώνει πιο πολύ στο ψήσιμο και βγαίνει σαν κουλουράκι.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς με αέρα, στη μέση του φούρνου, 13-15 λεπτά την κάθε λαμαρίνα. Δεν πρέπει να σκουρήνουν αλλά να μείνουν λευκοί. Μην φοβηθείτε αν είναι μαλακοί μόλις βγούν, κρυώνοντας σκληραίνουν.
Τώρα το άχνισμα: Έχουμε μπόλικη άχνη κοσκινισμένη σε δυο μπώλ, και σε ένα καθαρό ψεκαστήρι σαν αυτό που ψεκάζουμε τα ρούχα βάζουμε το ανθόνερο και το απογεμίζουμε με νερό. Αφήνουμε τους κουραμπιέδες να κρυώσουν λίγο, τους ψεκάζουμε με νερό και τους ρίχνουμε στο πρώτο μπωλ να πασπαλιστούν και τους αφήνουμε μέχρι να βγεί η επόμενη φουρνιά. Τους ρίχνουμε στο δεύτερο μπωλ και τους αφήνουμε μέχρι να κρυώσουν καλά.
Και η παραλλαγή: βουτηγμένοι σε λυωμένη σοκολάτα και καβουρντισμένο αμύγδαλο. Για τους μισούς από την παραπάνω δοσολογία, χρειάστηκα 250γρ. κουβερτούρα, που την έλιωσα σε μπαιν μαρί μαζί με 2 κουτ. σούπας βούτυρο και 2 κουτ. σούπας γάλα εβαπορέ. Βούτηξα τους κουραμπιέδες και από τις δύο μεριές, και μετά στο αμύγδαλο, και τους άφησα πάνω σε λαδόκολα να κρυώσει καλά η σοκολάτα και να σκληρύνει. Με την ίδια ζύμη έκανα μερικούς μακρόστενους σαν βουτήματα, που βολεύουν για κέρασμα γιατί τους πιάνεις από την άκρη που δεν έχει σοκολάτα και δεν λερώνεσαι.

Παγωτό μες τον χειμώνα;

Τι έκανε η Σταχτοπούτα όταν τέλειωσαν τα μάγια της καλής νεράιδας και η άμαξά της ξανάγινε κολοκύθα; Μα, την έκανε παγωτό και την έφαγε βλέποντας στο βίντεο "Το φάντασμα των Χριστουγέννων" του Ντίκενς (πάντα της έφτιαχναν τη διάθεση τα Χριστουγεννιάτικα), πράγμα που την έκανε να ξεχάσει τον καημό της για τον λούζερ-πρίγκιπα. Με το κολοκυθοπερίσσευμα έκανε τη μάσκα που της είχε πει η καλή μάγισσα, γιατί βλέπεις ήταν άμαθη στα ξενύχτια, κι ήρθε και ξανάγινε το μαγουλάκι της φράπα.
Για κάθε παράπονο λοιπόν, αλλά πάνω απ' όλα για τις γιορτές, ένα κολοκυθοπαγωτό, αμέρικαν στάιλ, που μοσχοβολάει Χριστούγεννα και ζεσταίνει την καρδιά.
Ζητήστε από τον Άη-Βασίλη:
1 1/2 δοσομετρική κούπα μπισκότα κανέλας, θρυμματισμένα
2 ασπράδια χτυπημένα ελαφρά
1 κ.σ. νερό
1 δοσομετρική κούπα πολτό κολοκύθας (μαγειρεμένη στον ατμό ή στο φούρνο ή βρασμένη και καλά στραγγισμένη στο σουρωτήρι, ή έτοιμο πολτό από βάζο:)
1/3 δοσομετρική κούπα καστανή ζάχαρη
1 κ.γ. κανέλα
1/2 - 1 κ.γ. μίγμα μπαχαρικών, έτοιμο ("Σμυρνιό") ή δικό μας με τζίντζερ, γαρύφαλλο, μοσχοκάρυδο κλπ.
2 κ.σ. κονιάκ
4 δοσομετρικές κούπες ωραίο παγωτό βανίλια, αγοραστό ή της μαγισσένιας
3 κ.σ. καβουρδισμένα πήκαν (ή καρύδια)
2 κ.σ....οβαλτίνη! (ή οβομαλτίνη?. Δίνει malted άρωμα)
Ανακατεύουμε τα μπισκότα με τα ασπράδια και το νερό, μ' ένα πηρούνι, να υγρανθούν τα μπισκοτοψίχουλα (μ' αυτόν τον τρόπο αποφεύγουμε το βούτυρο στη μπισκοτοβάση). Πατάμε καλά στον πάτο μιας αντικολλητικής ή ελαφρά λαδωμένης φόρμας με σούστα, ή ταρτιέρας (22-23εκ.) και ψήνουμε, 180 C, για 10 λεπτά. Αφήνουμε να κρυώσει.
Σ' ένα μπωλ ανακατεύουμε καλά τον κολοκυθοπολτό με τη ζάχαρη και τα μπαχαρικά και το κονιάκ. Προσθέτουμε το παγωτό και ανακατεύουμε απαλά για να πετύχουμε εφεδάκι μαρμπρέ. Απλώνουμε την παγωτάρα μας στη μπισκοτοβάση, σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο, και βάζουμε στην κατάψυξη (ή ζγκατάψυξ, που λέει κι ένας φίλος) για κανα οχτάωρο. Για να την σερβίρουμε, αφήνουμε στη συντήρηση του ψυγείου κανα 20άλεπτο, για να μαλακώσει, και πασπαλίζουμε με το τόπινγκ, που είναι τα καβουρδισμένα πήκαν με την maltίνη, αλεσμένα μαζί στο μπλέντερ, για έξτρα κραντς. Τώρα, αν δεν έχουμε maltίνη, λέω να καραμελώσουμε τα ξηροκάρπια και να τα κάνουμε πραλινόσκονη. Ή τι λέτε για θρυμματισμένες maltesers? Ποιο λικεράκι να σερβίρουμε παρέα? Ακούω προτάσεις!

Μελομακάρονα γεμιστά

Μελομακάρονα γεμιστά με καρύδι ή χωρίς, ζύμη που μελώνει ωραία χωρίς να μαλακώνει υπερβολικά.
Την ώρα που τα έφτιαχνα, η μικρούλα μου είχε ανέβει στον πάγκο της κουζίνας και παρακολουθούσε τη διαδικασία βοηθώντας όπου μπορούσε: στο αναποδογύρισμα του λαδιού, το σκόρπισμα του αλεύρου, το πέταγμα των καρυδιών, το γλύψιμο του μελιού και άλλα. Παρά... εεε... χάρη ήθελα να πώ, στην πολύτιμη βοήθειά της, καταφέραμε τελικά να ετοιμάσουμε ωραιότατα μελομακάρονα (χωρίς να διαλύσουμε εντελώς την κουζίνα)

Υλικά:
2 κούπες (μεγάλες του νες-καφέ) λάδι. Εδώ οι γνώμες συγκρούονται: παραδοσιακά και ποιοτικά επιβάλεται καλό ελαιόλαδο. Η γεύση του όμως μου πέφτει πολύ έντονη για τα γλυκά και βάζω ηλιέλαιο.
1 αυγό
1 πορτοκάλι το χυμό (περίπου 1/2 της κούπας)
1 ποτηράκι κρασιού κονιάκ
1 φλυτζ. τσαγιού καρύδι τριμμένο
6 φλυτζ. τσαγιού αλεύρι (για όλες τις χρήσεις ή μαλακό - όχι όμως up)
2 κουτ.γλυκού όχι πολύ φουσκωτές μπέικιν πάουντερ
1 κουτ.γλυκού κοφτή αλάτι
2 κουτ. σούπας κανέλλα
1 κουτ. σούπας γαρύφαλλο
Για το γέμισμα: καρύδια ακοπάνιστα
Για το μέλωμα: 2 κούπες μέλι+1κούπα νερό ( ή 1 κούπα μέλι+1κούπα ζάχαρη+1κούπα νερό) Το μέλι το μετράμε με την κούπα που μετρήσαμε το λάδι. Στην λαδωμένη κούπα δεν κολλάει, και έτσι πέφτει όλο από αυτήν.
Για το σερβίρισμα: καρύδι τριμμένο
Εκτέλεση:
Βάζουμε όλα τα υλικά σε μια λεκανίτσα και ζυμώνουμε ελαφρά με το χέρι. Δεν την ταλαιπωρούμε πολύ τη ζύμη, ίσα ίσα μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Στρώνουμε τις λαμαρίνες (2-3 ανάλογα με το μέγεθος) που θα χρησιμοποιήσουμε με αντικολλητικό χαρτί.
Βάζουμε σε κατσαρολάκι τα υλικά του σιροπιού να βράσουν για 5 λεπτά. Αν χρειαστεί ξαφρίζουμε. Σβήνουμε το μάτι και το αφήνουμε να διατηρηθεί ζεστό.
Πλάθουμε τα μελομακάρονα κλείνοντας μέσα στο καθένα μισό καρύδι. Πιέζουμε πάνω στον τρίφτη του τυριού για να αποτυπωθούν τα σχέδια και τα αραδιάζουμε στις λαμαρίνες.
Φουρνίζουμε μία μία λαμαρίνα σε προθερμασμένο φούρνο, 180 βαθμούς με αέρα, 12-13 λεπτά. Μην φοβηθείτε, βγαίνουν μαλακά από το φούρνο, και σκληραίνουν καθώς κρυώνουν.
Όπως βγαίνουν τα μελομακάρονα, τα αφήνουμε 5-6 λεπτά να πάρουν μια ανάσα, και τα βουτάμε λίγα λίγα στο σιρόπι. Μπλούμ, βουτιά, τούμπα και έξω με την τρυπητή κουτάλα - έχουν τραβήξει όσο χρειάζεται, και κρυώνοντας θα είναι όπως πρέπει.
Τακτοποιούμε τα μελομακάρονα στην πιατέλα, πασπαλίζοντας κάθε στρώση με τριμμένο καρύδι. Tip: Για να κολλήσει το καρύδι βάζουμε με τη μύτη ενός μαχαιριού σε κάθε μελομακάρονο μια αλειψιά μέλι.

Καλές γιορτές να έχουμε!

Αραβικό πανφόρτε

Μέρες που 'ρχονται, έχουμε και επίσημα πια δικαιολογία να κάνουμε πράγματα που ούτε κατά διάνοια τον υπόλοιπο χρόνο. Λέω να το ρίξω στα έθνικ αυτά τα Χριστούγεννα, να φτιάξω τα μελιστάλαχτα σμυρνέικα ισλί της μαγίσσης (απ' όταν τα πρωτοδιάβασα παιδούλα στον Τσελεμεντέ θυμάμαι να τα λιμπίζομαι, δεν ξέρω γιατί δεν τα 'φτιαξα ποτέ, μα ως εδώ η αναμονή!). Και μια που το θείο βρέφος στην Μέση Ανατολή κατέβηκε, λέω να πάμε μια συνταγοβόλτα προς τα κει με μια μεσανατολίτικη παραλλαγή του ιταλικού χριστουγεννιάτικου πανφόρτε. Ελπίζω να σας αρέσει η μίξη ανατολής και δύσης, Μαρόκου και Ιταλίας, Ισπανομαυριτανών και Χριστουγέννων, αυτό δα δεν είναι και το πνεύμα του όλου πράγματος; Προσωπικά το έχω ερωτευθεί αυτό το γλύκισμα και το φτιάχνω κάθε χρόνο, ίσως να γίνει και δικό σας αγαπημένο. Και μια που έχουμε γίνει ολίγο από ραδιόφωνο, θα ήθελα να αφιερώσω την συνταγή αυτή, λόγω ισπανικών καταβολών, στη μις Χουανίτα, που κάποιος μου 'πε, δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, ότι ψιλοτρώει τα ξηροκάρπια ;). Vamos:

50 ml ηλιέλαιο

125 γρ ολόκληρα ξεφλουδισμένα και ανάλατα αμύγδαλα

30γρ ανάλατα φυστίκια αιγίνης

250 γρ μέλι ωραίο

ξύσμα 1/2 λεμονιού και 1 πορτοκαλιού

150 γρ μπαγιάτικη ψίχα άσπρου ψωμιού

1 κ.γ. νερό ανθών πορτοκαλιάς (και προαιρετικά 1 σταγόνα αιθέριου ελαίου περγαμόντου )

1 κ.γ. σπόρους γλυκάνισου ελαφρά καβουρδισμένους και κοπανισμένους

2 φύλλα εδώδιμου ριζόχαρτου (24cm το ένα) ή αλλιώς ζάχαρη άχνη

Καβουρδίστε τα μύγδαλα (μύγδαλα!) με το λάδι σε χαμηλή φωτιά να ροδίσουν, αφήστε τα σε κουζινόχαρτο και καβουρδίστε τα αιγινίτικα. Στο χαρτί κι αυτά. Σε κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το μέλι με τα ξύσματα, να ρθει σχεδόν σε σημείο βρασμού. Τρίβουμε την ψίχα, στο χέρι ή στο μπλέντερ. Ρίχνουμε τα ξηροκάρπια στο μέλι και μετά τα ψίχουλα. Πανικός. Τι είναι αυτό το χάλι, με τρομάζει, θα σκεφτείτε, αλλά παρόλα αυτά δεν θα σταματείσετε να ανακατεύετε, μετά από 5 λεπτά το μίγμα θα αρχίσει να σας υπόσχεται κάτι, όχι πολλά ακόμα, καθώς θα μετατραπεί σε μια σφιχτή, κολλώδη μάζα που θα δυσκολεύεστε να ανακατεύετε αλλά δεν θα σταματήσετε πριν περάσουν τα 5 λεπτά, απλά θα σκέφτεστε ότι όσο πιο πολλές θερμίδες κάψετε τόσες πιο πολλές φέτες θα μπορείτε να φάτε. Όταν τελειώσει το αρωματικό μαρτύριο, κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε τα μυρωδικά (γλυκάνισο, ανθόνερο και αιθέριο, αν το χρησιμοποιείτε) κι ανακατεύουμε μια τελευταία αποχαιρετιστήρια φορά.

Απλώνουμε το μίγμα στο εδώδιμο ριζόχαρτο και ζουπάμε ν'απλωθεί σε δίσκο (20cm περίπου), σκεπάζουμε με το 2ο φύλλο ριζόχαρτου και ρολάρουμε με τον πλάστη να γίνει ισόπαχο (1 δάχτυλο περίπου). Αφήνουμε να κρυώσει τελέιως. Αν δεν έχετε ριζόχαρτο τότε μπορετε να το ανοίξετε ανάμεσα σε φύλλα αντικολλητικού χαρτιού και να το πασπαλίσετε όταν κρυώσει με άχνη, να ναι χιονισμένο. Διατηρείται πολύ καιρό σε αεροστεγές μπισκοτόκουτο, αν το αφήσετε, είναι ωραίο δώρο, σερβίρεται, ως πτιφουρ, κομμένο σε λεπτές κομψές φέτες (με το ριζόχαρτο, είπαμε, τρώγεται), με καφέ, ή για ένα τελευταίο έθνικ τατς με τσάι δυόσμου, σαν τους τουαρέγκ στη Σ-αχ-άρα.Σημ. Οι φώτο είναι ιντερνετικές, έτσι το της φωτο δεν είναι ολόιδιο με της συνταγής, δίνει μια ιδέα όμως. H τελευταία φωτό, που είναι δική μου, ουδεμία σχέση έχει με τη συνταγή (οκ αν επιμένετε θα πω ψέμματα ότι είναι το ψωμί που βάζουμε στην συνταγή) αλλά έπρεπε να σας δείξω το όνομα του αρτοποιείου για να με πιστέψετε:)