Wednesday, February 07, 2007

Νηστεία και Χαλβάς

Με αφορμή την επερχόμενη Καθαρά Δευτέρα (αύριο είναι Τσικνοπέμπτη δε...) και την νηστεία της Σαρακοστής, καθώς και το γεγονός ότι η φίλη Juanita δεν έχει χρησιμοποιήσει ακόμη το ψιλό σιμιγδάλι (για το χοντρό δεν μας είπε, να ξέρουμε) στα μαγειρικά της επιτεύγματα, όπως επίισης κι' ένα άρθρο που διάβασα για την ιστορία του Χαλβά (σίγουρα θα το έχετε δει κάποιοι από σας στο http://www.gourmet.gr/) και τα πολλά πρόσωπά του, σκέφτηκα να σας γράψω την συνταγή για τον σιμιγδαλένιο Χαλβά.

Η αλήθεια είναι ότι μπορείτε να αυτοσχεδιάσετε με τα υλικά που θα συμπεριλάβετε, αλλά εγώ θα σας πω αυτήν που προσωπικά μου αρέσει, λόγω ξηρών καρπών (ακούς Juanita) και εκεί έχουμε ένα μικρό πρόβλημα με τον καλό μου… που δεν τους ανέχεται ιδιαίτερα μέσα στα φαγητά και τα γλυκά. Οπότε φτιάχνει κανείς δύο εκδοχές, μία μόνον με φρούτα και μία με φρούτα και ξηρούς καρπούς μαζί, για να είμαστε όλοι χαρούμενοι :-))
Σιμιγδαλένιος Χαλβάς με μέλι.
Υλικά που θα χρειαστείτε: 1 κούπα χονδρό σιμιγδάλι και 1 + ½ κούπα σιμιγδάλι ψηλό (το χονδρό δίνει πιο κοκκώδες αποτέλεσμα αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε αποκλειστικά και μόνον χονδρό), ½ κούπας ελαιόλαδο, 3 κούπες νερό, μία κούπα μέλι ή 2 κούπες ζάχαρη, μια κούπα αμύγδαλα ασπρισμένα και χοντροκομμένα,. ¼ κούπας κουκουνάρι, ¾ κούπας δαμάσκηνα, ή σταφίδες ξανθές, ή χουρμάδες κομμένα σε κομμάτια ,1 ξυλαράκι κανέλας και μια φλούδα πορτοκαλιού, κανέλα & ζάχαρη για το άχνισμα.
Προχωράμε στην εκτέλεση: Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε το λάδι και μόλις κάψει λίγο προσθέτουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε συνεχώς με μια ξύλινη κουτάλα μέχρι να πάρει χρώμα χρυσό ρόδινο. Σε άλλη κατσαρόλα βράζουμε το νερό με το μέλι με το ξύλο της κανέλας και την φλούδα του πορτοκαλιού για άρωμα, μέχρι να δέσει λίγο το σιρόπι (κανένα 15 λεπτο περίπου). Αφαιρούμε την κανέλα & την φλούδα και με μια βαθιά κουτάλα προσθέτουμε το σιρόπι στο σιμιγδάλι ανακατεύοντας μέχρι να απορροφηθεί όλο. Το μείγμα έχει μια μορφή «λασπώδη» όσο τραβάει το σιρόπι. Προσοχή γιατί καίει.
Τέλος, προσθέτουμε τα αμύγδαλα τα ξασπρισμένα, το κουκουνάρι και τα φρούτα, ανακατεύουμε καλά και κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την φωτιά. Το ενιαίο πια μείγμα χαλβά το βάζουμε σε φόρμα (αν υπάρχει πλαστική, βοηθά γιατί ξεφορμάρεται πιο εύκολα) πιέζοντας καλά με ένα κουτάλι για να μην υπάρξουν κενά. Όταν κρυώσει τον αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα και σερβίρουμε πασπαλίζοντας με κανέλα και λίγη κρυσταλλική ζάχαρη που έχουμε ανακατέψει μαζί ή μόνο με κανέλα.Να σημειώσω ότι στις διάφορες εκδοχές χαλβά, μπορεί να συναντήσετε βούτυρο αντί για λάδι (αυτό δεν θεωρείται νηστίσιμο). Να δείτε να προσθέτουν γιαούρτι στραγγιστό ή γάλα (στον Πολίτικο) επίσης δεν θεωρείται νηστίσιμο, να προσθέτουν καβουρντισμένο σουσάμι, καρύδια, ή ότι άλλο τραβάει η όρεξη που λένε. Όλες έχουν σίγουρα την νοστιμιά τους και μπορούν να καλύψουν τα γλυκές αναζητήσεις μας κάθε εποχή του χρόνου, πέραν την όποιας νηστείας.
Juanita ανασκουμπώσου…. Είναι εύκολο γλυκό και έχει τα απαραίτητα υλικά για να σε κάνει να το δοκιμάσεις :-))

Update: O χαλβάς της Λόπε αφού πρώτα "περπατήθηκε" σε ταβέρνες, καφενεία και παγωταζίδικα ανά την Αττική, κατέληξε στην κουζίνα της Juanita για να συνοδεύσει το πρωινό, το μεσημεριανό και το βραδυνό της Κυριακής. Από εκεί και η φωτογραφία. Σας διαβεβαιώνω ότι είναι ΤΕΛΕΙΟΣ! Κάντε τον, ή -ακόμα καλύτερα- γίνετε φίλες/οι με την Λόπε για να σας τον φτιάχνει εκείνη!

17 comments:

oneiromageiremata said...

Βρε Λόπε σόρυ, δεν είδα ότι έβαλες ποστ και έβαλα αμέσως δικό μου... Θα το έβγαζα για να το βάλω αργότερα αλλά έστειλα ήδη μειλ σε ζακυνθινούς που μένουν μακριά για να το δουν...

Lydia said...

Φαίνεται ενδιαφέρων...

Θα ποστ-άρετε και κανένα χαλβά φαρσάλων δοκιμασμένο; Πηνελόπη;

Penelope said...

Επαναλαμβάνω το σχόλιο Κική "Κανένα πρόβλημα... να το αφήσεις εκεί που είναι. Το καθένα έχει την δική του χάρη και το δικό του μήνυμα. :-)) "...

Λυδία μου, χαλβά φαρσάλων δεν έχω δοκιμάσει να φτιάξω ποτέ μου. Ισως γιατί τον έβρισκα πάντα πολύ "συμπαγή" και γλυκό. Το τελευταίο πεσκέσι που έφεραν οι θείες από κάποια εκδρομή τους στα μέρη εκείνα (κάπου ενάμιση κιλό) το έφαγε αποκλειστικά και μόνος του ο καλός μου.
Ισως κάποιος άλλος να ξέρει να μας γράψει κάτι.

Juanita La Quejica said...

Δηλαδή πρέπει και χονδρό και ψιλό να πάρω; Βρε τί πάθαμε! Θέλω να κάνω και το σάμαλι, τώρα μου κουνάς το καρότο του αμύγδαλου και του κουκουναριού και νοιώθω σαν ταύρος στην αρένα, αχ! Πρέπει να αρχίσω επειγόντως διάδρομο, που τον έχω εδώ και 6 μήνες μόνο σαν κρεμάστρα...
(Δεν έρχεσαι από δω να τον κάνουμε παρέα για να είμαστε σίγουρες για την επιτυχία του; Μην πάνε χαμένα τα υλικά;)

Lydia said...

Πριν κάποιο καιρό έφτιαξα χαλβά φαρσάλων με συνταγή από την Κάλλη την οποίο είδα στο hungry και ομολογώ ότι βγήκε πολύ καλός. Μόνο που είχε βούτυρο και ως γνωστών ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ νηστίσημο. Θέλω λοιπόν καμία συνταγή που να έχει λάδι ή έστω φυτική μαργαρίνη. Όποια κυρία ή κύριος έχει κάτι να προτείνει τον ευχαριστώ!

Penelope said...

Juanita μου, οι περισσότεροι λένε πως ο σιμιγδαλένιος χαλβάς (όπως και το σάμαλι και κάποια άλλα γλυκά) θέλει σιμιγδάλι χονδρό. Προσωπικά το βρίσκω πιο δύσκολο στην πέψη (από παλιά όχι τώρα) και βεβαίως μου αρέσει καλύτερα το οπτικο αποτέλεσμα που παίρνω από τον συνδυασμό των δύο. Έχω κάνει χαλβά αρκετές φορές και αποκλειστικά με ψιλό σιμιγδάλι (ένα πακέτο περίπου). Να ρθω για να τον φτιάξουμε μαζί ευχαρίστως...
γιατί αλήθεια είναι πως κι' εγώ όταν κάτι δεν μου πετυχαίνει και πρέπει να το πετάξω τα υλικά τα λυπάμαι :-( πάντα.

Penelope said...

Λυδία μάλλον το καλαμποκέλαιο θα κάνει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν έχω δει την συνταγή της Κάλλης αλλά υπάρχουν μερικές στο διαδίκτυο. Μια εξ' αυτών και στο site της γνωστής τηλεμαγείρισας. Ρίξε καμμιά ματιά, μπας και σου κάνει κάτι "κλικ".

oneiromageiremata said...

Να πω 2-3 πράγματα μόνο.
Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ ότι η συνύπαρξη χοντρού και ψιλού σιμιγδαλιού κάνουν πολύ καλύτερο το αποτέλεσμα. Κι εγώ πάνω σε δοκιμές το ανακάλυψα.

Ο Μαμαλάκης για ευκολία είχε κάποτε προτείνει το εξής: Αντι να φτιάξετε σιρόπι, ρίχντε τη ζάχαρη και το νερό μέσα στο μίγμα. Έτσι γλυτώνετε επιπλέον πλύσιμο κατσαρόλας. Από τότε κι εγώ έτσι το κάνω και ησύχασα.

Θα καταλάβετε ότι ο χαλβάς είναι έτοιμος για τη φόρμα όταν ΞΕΚΟΛΛΑΕΙ από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Αν το βγάλετε νωρίτερα θα λασπώσει (τ' ακούς Ασπασία;)

Αν χρησιμοποιήσετε βούτυρο, μην περιμένετε ο χαλβάς σας να σκουρήνει...

Πάω να φτιάξω χαλβά για τη δουελιά αύριο...

oneiromageiremata said...

Ωραία έγραψα τη δουλειά!

Αθανασία said...

Μισό μισό το σιμιγδάλι (χοντρό και ψιλό) είναι το καλύτερο, μιλάω κι εγώ εκ πείρας!
Ο δικός μου χαλβάς hit -όπως λένε οι φίλοι- είναι αυτός που περιέχει καρύδια, σταφίδες και μήλα σε κυβάκια, μπόλικη κανέλα, ξύσμα πορτοκαλιού και κονιάκ για άρωμα και γίνεται με καλαμποκέλαιο (με το ελαιόλαδο βαραίνει, δεν ξέρω γιατί).
Καιρό έχω να κάνω χαλβά...

oneiromageiremata said...

Α ναι! Ξέχασα! Κι εγώ στο ένα ποτηρι λάδι, 2-3 δάχτυλα το αντικαθιστώ με καλαμποκέλαιο. Γίνεται πιο ελαφρύ.

Lydia said...

Δυστυχώς κορίτσια εγώ δεν τρώω καλαμπόκι ή παρασκεύματά του (είμαι αλλεργική:( οπότε μάλλον θα το δοκιμάσω με ηλιέλαιο.

Αυτό όμως που με ενδιαφέρει πιό πολύ αυτή τη στιγμή είναι να μάθω για τον χαλβά XIT της Αθανασίας. Και όχι μόνο αυτό Αθανασία... χε χε τώρα που σε βρήκα... αλλά και την ζύμη της πίτσας, μη ξεχνιόμαστε!

Ευχαριστώ πολύ

Αθανασία said...

Για το χαλβά τα είπα ήδη. Δεν αλλάζει κάτι στη βασική συνταγή, απλώς προσθέτω τα προαναφερθέντα.
Κάντον με ηλιέλαιο αφού δεν μπορείς το καλαμποκέλαιο.
Η ζύμη φουσκώνει τώρα κι εγώ πρέπει να φτιάξω τη σάλτσα. Για τη συνταγή θα περιμένεις λίγο, έχω "βαρύ" πρόγραμμα αυτές τις μέρες. Και τώρα που γράφω με ...τσιγκλάει κι η γάτα μου για κυνηγητό (που την άφησα τη χαϊδεμένη μου ολομόναχη από το πρωί σήμερα) οπότε σας αφήνωωωωωωωω!

witch of daffodils said...

I like χαλβάς, σε όλες του τις εκδοχές, ωραία ιδέα τα μηλαράκια Αθανασία και το κόλπο με το χονδρό-ψιλό σιμιγδάλι δεν το'ξερα, μερσί.
Τον έχω φτιάξει και με άρωμα μαστίχα που της έχω αδυναμία, ωραίος είναι.

Λία Π. said...

Μαγισσούλα, χειροκροτώ το άρωμα μαστίχας όπου και να μπαίνει.

Penelope said...

Μπράβο "φωτογράφε" μου!
Το βρήκα πως θα μπαίνουν οι φωτογραφίες πλέον στον μλόκ (μιας κι' εγώ ... μπαααααα....) Θα τα φτιάχνω θα στα βάζω σε ταψάκι και ταπεράκι, θα τα πηγαίνουμε την σχετική βόλτα, για να μη παραπονιούνται και μετά θα φτάνουν στην κουζίνα σας και μπροστά στον φωτογραφικό φακό σου :-)))

Χαίρομαι που σου άρεσε. Καλημερούδια και καλή εβδομάδα. Να πάνε όλα καλά.

Juanita La Quejica said...

Για όλους μας Λόπε μου, μακάρι!

Πολύ μου αρέσει η ιδέα, επικροτώ με τα χίλια!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...