Saturday, March 03, 2007

Rabo de μοσχάρι ΑΒ

Η αρχή της μοσχαρομαχίας

Τα εξαπτέρυγα
Η αρένα μετά τον φόνο του μοσχαριού


ο συγχωρεμένος αιμόφυρτος


Μερικές φορές όλο το ψυγείο συνωμοτεί γιά να μαγειρευτεί ένα φαγητό. Είχαμε ένα πακέτο ουρές και ζωμό στη κατάψυξη. Διαβάζοντας λοιπόν την συνταγή Rabo de toro, την παρασκεύασα χωρίς να χρησιμοποιήσω τα κρασιά που προτείνονται τόσο στην παρασκευή όσο και μετά στην απόλαυση. Επίσης προσθέσαμε και ένα πολύ απλό μεθυσμένο risotto ( αντί γιά κρασί, ούζο και λίγη παρμεζάνα και κανένα λαχανικό διότι το "αίμα" του μοσχαριού έφτανε και περίσσευε). Τον συνοδέψαμε τον συγχωρεμένο με Μελισσόπετρα Τσέλεπου.
Juanita ευχαριστούμε γιά την πρόταση !!!!!!!!!!!

13 comments:

Juanita La Quejica said...

Ωραιότατος ο συγχωρεμένος! Καλοχώνευτος! Προτείνω την επόμενη φορά να τον μεθύσετε τον με ένα Σαμιώτικο αν δεν υπάρχει jeréz, γιατί την χρειάζεται νομίζω την γλύκα.

Juanita La Quejica said...

ΥΓ. Πολύ μου αρέσει ο τρίφτης σας! Ποιός καθάρισε μετά τα πτώματα από την αρένα;

Marina said...

Απάντηση στο ΥΓ
ΜΑΝΤΕΨΕ!

Gianni said...

ΥΓ:
Λογικό!
Τι; O σεφ την θα κάνει ΚΑΙ την χαμαλοδουλειά;
Μην τα ισοπεδώνουμε όλα σε αυτήν τη ζωή...
Υπάρχει και ιεραρχία!

oneiromageiremata said...

Βρε παιδιά! Κάτι οι λέξη "ουρά" που δε με εξιτάρει για φαγητό, κάτι που δεν είμαι φανατική κρεατοφάγος, κάτι που αρχίσατε τα "συχωρεμένος", "αίματα", "φόνος"κλπ, με έπιασε ένα κατιτίς, στο καλό σας! Απαπαπα! (μη δίνετε σημασία, δεν τα μπορώ αυτά...)

oneiromageiremata said...

By the way, ωραίος τρίφτης...

CGP said...

@oneiromageiremata
Τώρα που το λές έχεις δίκιο αλλά παρασύρθηκα από τους ταυρομάχους της juanitas και όταν φωτογραφήσαμε το πιάτο, έτσι με την κόκκινη σάλτσα, δεν μοιάζει με αίμα...

Juanita La Quejica said...

ΧΑΧΑ!

Αθήναιος said...

Λοιπόν, ήθελα να σχολιάσω από το προηγούμενο της Χουανίτας αλλά δεν πρόκανα.

Καταρχάς, έχει μαγειρέψει ποτέ κανείς ουρά ταύρου; Εγώ ποτέ αλλά έχω μαγειρέψει πλειστάκις ουρές μοσχαριών. Αυτό που χαρακτηρίζει την ουρά είναι η υψηλότατη περιεκτικότητα σε λίπος γιαυτό και δεν τις κάνω ποτέ στην κατσαρόλα αλλά στο φούρνο γιουβέτσι που απορροφά κι εξισορροπεί το λίπος.

Το ζήτημα του λίπους πώς το αντιμετωπίσατε; Μήπως τη βράσατε την ουρίτσα λίγο πρώτα;

Δεύτερον, τί είδους κοννέ έχετε και βρίσκονται πακέτα με ουρές στο ψυγείο σας;!!! Θέλω κι εγώ!!! :-))

Juanita La Quejica said...

Εγώ δεν τις έχω μαγειρέψει ποτέ. Τις έχω φάει σε εστιατόρια της Ισπανίας και σε μια φίλη που προσπάθησε να τις φτιάξει στην κατσαρόλα της, αλλά βγήκαν πολύ σκληρές. Δεν παρατήρησα κάτι ιδιαίτερο σχετικό με το λίπος.

CGP said...

@Αθηναιος & Juanita

Σχετικά με τις ουρές. Το λίπος αφαιρείται πολύ έυκολα στην αρχή, αλλά στις συγκεκριμένες δεν ήταν κάτι το υπερβολικό.

Μετα 2.5 ώρες βράσιμο ακολουθώντας την συνταγή της Jaunitas, ήταν εξαιρετικά μαλακό το λιγοστό κρέας πάνω στο κόκκαλο.

Τώρα σχετικά με την τροφοδοσία σε ουρίτσες στο ψυγείο, σας αποκαλύπτω τον προμηθευτή μου, που φαίνεται και στον τίτλο του Post.

ΑΒ Βασιλόπουλος
Kατάστημα : Ελληνικό
Διεύθυνση : Λ. Βουλιαγμένης 43-45
Τηλέφωνο : 210-9634402-424-502
Fax : 210-9628520

Στο φούρνο γιουβέτσι, δεν το έχω δοκομάσει. Γιουβέτσι με τι ? Κριθαράκι η χυλοπίτες ?

Marina said...

Αθήναιε, όταν κάνω ουρίτσες τις βράζω λίγο, τις αφήνω να κρυώσουν, μαζεύω το λίπος και προχωράμε. Δεν έχουμε κανένα κοννέ στα ΑΒ, απλά πηγαίνω και "κυττάω" μία φορά την εβδομάδα. Αμα βρώ παίρνω αρκετές ουρές. Γίδα βρήκα πρίν τα Χριστούγεννα, φαντάζομαι πρίν το Πάσχα θα ξαναεμφανισθεί. Εχω βρεί και οιδαράκια (που τρελλαίνομαι) αλλά ο Κ δεν τα τρώει (ακόμη..αλλά που θα μου πάει). Καλά να περνάς!

Marina said...

συγνώμη, "ποδαράκια" ήθελα να γράψω

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...