Thursday, December 20, 2007

ΠΟΛΩΝΙΑ (ΒΑΡΣΟΒΙΑ – ΚΡΑΚΟΒΙΑ) ΜΕΡΟΣ B




Συνεχίζουμε σήμερα με βόλτες στη Βαρσοβία. Η Βαρσοβία είναι η πρωτεύουσα της Πολωνίας, που από το 2004 είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μεγαλύτερη πόλη της. Βρίσκεται στον ποταμό Βιστούλα, 370 χλμ από την ακτή της θάλασσας της Βαλτικής και από τα Καρπάθια όρη. Ο πληθυσμός της το 2004 υπολογίστηκε σε 1.692.900, ενώ η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή έχει περίπου 2.760.000 κατοίκους. Η Βαρσοβία είναι βέβαια γνωστή και από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας.
Αν και η Βαρσοβία σχεδόν ισοπεδώθηκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι εκπληκτικό πως κατάφεραν να την ξαναχτίσουν αναστηλώνοντας μνημεία και άλλα κτίρια. Η παλιά πόλη είναι εκπληκτική. Όλα τα παλιά κτίρια ξαναχτίσθηκαν βάσει φωτογραφιών και σχεδίων που υπήρχαν πριν τον πόλεμο.

Η ανοικοδόμηση ολοκληρώθηκε το 1963 και η UNESCO αναγνωρίζοντας την προσπάθεια και το αποτέλεσμα την συμπεριέλαβε στη λίστα της. Όχι σαν κάτι φοβερούς τύπους που θέλουν εν έτει 2007 να γκρεμίσουν νεοκλασικά στην Ακρόπολη για να έχουμε λέει καλύτερη θέα. Θού Κύριε….
Η είσοδος στην παλιά πόλη συνήθως είναι από την πλατεία Zamkowy Με σήμα κατατεθέν την κολώνα με το άγαλμα του βασιλιά.που μετέφερε την πρωτεύουσα από την Κρακοβία στην Βαρσοβία το 1609.

Εδώ βρίσκεται και το Βασιλικό Κάστρο – Παλάτι.
Και απέξω πάλι στημένη χριστουγεννιάτικη αγορά με κουκλίστικα ξύλινα κιόσκια.102, Αρκετά από αυτά πουλούσαν εδέσματα και όσο οι άλλοι χάζευαν αλλού εγώ τριγύριζα σ’αυτά σαν τα χασαπόσκυλα τραβώντας φωτο. Στο σημείο αυτό δεδομένου ότι τα χέρια μου ήταν παγωμένα η μηχανή έκανε τούμπα και ο φακός στράβωσε. Τον ίσιωσα κάπως αλλά της έμειναν κουσούρια… Λοιπόν υπήρχαν πάγκοι με καταπληκτικά ψωμιά.
Ορισμένοι πουλούσαν τεράστιες φέτες ψωμί με κάτι αλειμμένο πάνω και φέτες αγγουράκια τουρσί. Το «κάτι αλειμμένο» πληροφορηθήκαμε ότι ήταν καπνιστό χοιρινό λίπος με κυβάκια κρέας βρασμένο. Είναι η αγαπημένη τους λιχουδιά. Τρως δηλαδή μια φέτα και κάνεις εισαγωγή στο Ωνάσειο. Αλλά υπήρχαν και πάγκοι με καπνιστά και άλλα αλλαντικά, 100 μέλι και τυριά. Μια κυρία δε πουλούσε κεφαλάκια τυρί που φαινόταν φρέσκο σε διάφορες ποικιλίες, σκέτο, με βότανα, με πιπέρια, με κύμινο.
Η χαρά του τυροφάγου. Που είσαι Γιάννη; Δεν αντέξαμε στον πειρασμό. Βρεθήκαμε στο διπλανό παγκάκι με ένα κύπελλο κρασί στο χέρι και ψωμοτύρι για μεζέ. Αμάν παρένθεση με τους πάγκους, πάμε πίσω στη βόλτα μας.

Εντυπωσιακή στην παλιά πόλη η πλατεία με το σιντριβάνι της Σειρήνας,
σήμα κατατεθέν της πόλης αλλά και το Μουσείο Εθνικής Ισορίας.
Παρακάμπτοντας την πλατεία, σημείο με θέα του Βιστούλα.
Προχωρώντας μέσα από τα ατμοσφαιρικά στενά φθάσαμε στο Barbican, τα τείχη και η πύλη


που οδηγεί έξω από την παλιά πόλη στην λεγόμενη νέα.
Εδώ συναντάμε και το σπίτι-μουσείο της Μαρίας Κιουρί
Στο βραδινό δοκιμάσαμε μεταξύ άλλων το bigos μέσα σ’ ένα καρβέλι ψωμί. Χαρακτηριστικό πολωνέζικο φαγητό. Xοιρινό και λουκάνικα που μαγειρεύεται με σουκρούτ (φυσικά) και διάφορα άλλα, διαδοχικά επί τέσσερεις μέρες. Βέβαια δεν νομίζω ότι στα εστιατόρια ακολουθούν αυτή τη μπελαλίδικη διαδικασία. Νόστιμο αλλά μάλλον λιπαρό.
Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται το Κέντρο Πολιτισμού.
Δώρο των Ρώσων που οι Πολωνοί λοιδορούν. Ψηλό κτίριο και απαραίτητη η επίσκεψη στον 30ό όροφο για πανοραμική θέα της πόλης. Δίπλα και απέναντι στο ξενοδοχείο Novotel υπάρχει ένα κατάστημα της αλυσίδας Cepelia με διάφορα είδη πολωνικής τέχνης. Πήραμε όμορφα δωράκια από κεχριμπάρι σε καλές τιμές.
Έχει και η Βαρσοβία τη βασιλική της διαδρομή που συνδέει το Βασιλικό Κάστρο με το θερινό ανάκτορο στο πάρκο Lazincki. H διαδρομή αυτή περνάει από την οδό Krakowskie με ιδιαίτερα όμορφα κτίρια,


το πανεπιστήμιο με εκπληκτικό κήπο, το αγαλμα του Κοπέρνικου,
την οδό Nowy Swiat εξαιρετική για βόλτα με καταστήματα εστιατόρια και καφέ.
Εδώ ήπιαμε την καλύτερη ζεστή σοκολάτα. Η διαδρομή μέσω της οδού Ujazdowskie καταλήγει στο πάρκο. Εδώ περάσαμε ένα υπέροχο παγωμένο τρίωρο από το τελευταίο μας πρωινό. Το πρώτο μνημείο που συναντάς εκείνο που είναι αφιερωμένο στον Chopin. Eνας μικρός ναός αρχαιοελληνικού τύπου.
Μέσα στο πάρκο οι σκίουροι σκέτη απόλαυση. Μαθημένοι να τους ταΐζουν ήταν απόλυτα εξημερωμένοι και στήνονταν για φωτο. Αλλά περίμεναν το κάτι τι τους μετά. Όχι τσάμπα μοντελινγκ…



Εκτός από παγώνια, πάπιες, κύκνους, περιστέρια υπήρχαν και αλλά πετούμενα όπως τούτο στη φωτό με τα υπέροχα χρώματα που αγνοώ πως το λένε.273
Το ανάκτορο στην μισοπαγωμένη λίμνη ιδανικό φόντο για φωτο.

Δίπλα μαρμάρινο θεατράκι και υπέροχη σκηνή.
Αυτή την εκδρομή τη συνιστώ ανεπιφύλακτα και βέβαια χρειάζεται περισσότερος χρόνος για την Κρακοβία, για μια επίσκεψη στα αλατωρυχεία όπου ένας ολόκληρος κόσμος είναι σκαλισμένος στο αλάτι μέσα στις υπόγειες στοές αλλά και για ένα προσκύνημα στο Αουσβιτς. Αλλά και στην Βαρσοβία χρειάζεται περισσότερος χρόνος γιατί υπάρχουν αρκετά να δει κανείς.
Αποχαιρετίσαμε την Βαρσοβία ενώ έπεφτε πυκνό χιόνι. Σίγουρα θα ήθελα να ξαναπάω και μάλιστα σύντομα διότι αποτελεί αναπτυσσόμενο τουριστικό προορισμό και αξίζει να την απολαύσεις πριν γίνει της «Πραγας» με τις ορδές των τουριστών να την κατακλύζουν.
Καλά Χριστούγεννα!

10 comments:

Λαμπρινή said...

Πολύ ωραίο και το δεύτερο μέρος της ξενάγησης :) Τα σκιουράκια δε μου κλέψαν την καρδιά !!

Μια απορία μονο . Γιατί δεν έχει κόσμο στα πλάνα? Ουτε στους δρόμους , ούτε στις πλατείες , εντύπωση μου έκανε.

Juanita La Quejica said...

Πολύ κατατοπιστικό οδοιπορικό, πραγματικά ένοιωσα ότι κάτι "είδα" και εγώ από αυτόν τον τόπο.
Να είσαι καλά να μας ταξιδεύεις Σταυρούλα!
Αν μάλιστα μετά μας φέρνεις και καμιά τοπική λιχουδιά, ακόμα καλύτερα, χιχι!

elie said...

Πολύ όμορφες φωτό! Μας ταξίδεψες Σταυρούλα Μ. (και μας τάισες...)

(κοίτα που την είχα υποτιμήσει τη Βαρσοβία...)

Gianni said...

Αυτό το μην γίνει της Πράγας με ιντριγκάρει πιο πολύ και από τα τυριά για να πάω…

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Μ said...

Λαμπρινή μάλλον ετυχε γιατί είναι ζωντανές πόλεις και κρατούν κόσμο και το βράδυ. Αλλά ξέρεις το τσουχτερό κρύο σε σπρώχνει να "χωθείς" κάπου

oneiromageiremata said...

Πολύ ωραίο και το β μέρος. Λάτρεψα τα σκιουράκια φυσικά!!!

Αγγελική Ν said...

Σταυρούλα, νομίζω ότι το παπί που είδαμε στην φωτογραφία 273, είναι μια πανέμορφη Mandarin Duck (http://en.wikipedia.org/wiki/Mandarin_Duck)!

Παρατηρώ τις διαφορές, στα χρώματα του φωτός, σε σχέση με την Αφρική! Άλλη κατάσταση! Έχω επιθυμήσει αυτό το σκοτεινό, μουντό, χειμωνιάτικο φως !

Για την ρυθμολογία των αρχιτεκτονικών έργων, δεν θα πω πολλά! Μιλούν μόνα τους! Είναι φανερές οι περίοδοι που η πόλη ήταν πλούσια, οι περίοδοι που κατακτήθηκε, οι επιρροές από γύρω λαούς και οι μόδες... Βέβαια, φαίνεται και πόσο την σέβονται οι καλλιεργημένοι κάτοικοί της! Οι πόλεις είναι σαν βιβλία ιστορίας και κοινωνιολογίας μαζί! Ανοικτά και έτοιμα να μελετηθούν (ή και να καταστραφούν από εισβολείς, βανδάλους, βλάκες, μωροφιλόδοξους κλπ)
Σταυρούλα μου, πάντα να μας ταξιδεύεις! Ευχαριστούμε!

witch of daffodils said...

Έχω ακούσει τα καλύτερα γι'αυτλο το ταξίδι. Ωραίες φωτό!
Μερσί και χρόνια πολλά :)

kleiw said...

Stayroula mou!!ouaou!!!apo thn arxh mexri to telos!!
kai sumfwnw mazi sou Aggelikh mou gia thous kallierghmenous katoikous ths kai ton sebsmo tous....!!
se euxaristw apo kardias!!!Stayroula kai naxeis panta kala taksidia!!!!

Penelope said...

Εγώ το είπα οτι "ΖΗΛΕΨΑ"...και πιο προσωπικά, απο την πρώτη στιγμή που έμαθα πως θα είναι ταξιδι στην Βαρσοβία. Ζήλεψα και τα ψητά τυράκια στην χόβολη... Και λάτρεψα τον σκίουρο... μην τα ξαναλέω τώρα!!
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Σταυρούλα μου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...