Thursday, December 07, 2006

Χριστουγεννιάτικες Αναμνήσεις

Όλες αυτές οι χριστουγεννιάτικες μυρωδιές που αναβλύζουν
μέσα από αυτές τις σελίδες, μου φέρνουν αναμνήσεις στο μυαλό, παιδικές, εφηβικές, λίγο μεγαλύτερες, τότε που η οικογένεια μαζεύονταν όλοι γιαγιά, παππούς, μπαμπάς, μαμά, και περιμέναμε και το τελευταίο μέλος της οικογένειας τον ξενιτεμένο αδερφούλη.
Για αυτό είπα να γράψω κάτι για την Παυλάρα μου (έτσι αποκαλούσα τον πατέρα μου) για ένα μεζέ που τον έφτιαχνε αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων, με την βοήθεια της γυναίκας του, και το γλεντούσαν μαζί με τον παππού και την γιαγιά, πρόσωπα που δεν βρίσκονται πια ανάμεσα μας.
Φρόντιζε πάντα έτσι ώστε η παραγγελία για τα μοσχαρίσια ποδαράκια στον χασάπη του να γίνει από νωρίς τον Δεκέμβρη έτσι ώστε γύρω στης 22/12 ημέρα γιορτής για την γυναίκα του, η πηχτή του να είναι έτοιμη. Είναι μεζές από τον τόπο τον οποίο γεννήθηκε μεγάλωσε παντρεύτηκε έκανε το πρώτο του παιδί και τον έβαλε και αυτόν στις αποσκευές του για την Αθήνα. Ένας μεζές που συνόδευε το κρασάκι του και που είχε το δικαίωμα να κάνει κριτικές για την γεύση του, «λίγο μας έπεσε το λεμόνι Σούλα», «ήθελε λίγο περισσότερο αλάτι», «το πιπέρι δεν έπιασε».
Ένας μεζές που ο αδερφός μου κι εγώ τον σιχαινόμασταν….. να πω? Αλλά όταν τον βλέπαμε στο πιατάκι κομμένο σε ωραία μπακλαβαδωτά κομματάκια (γιατί τον έβγαζε από το ψυγείο λίγη ώρα πριν για να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου) του τον κλέβαμε και τον αφήναμε αμανάτι με ένα δυο κομμάτια μόνο, και γέλαγε και μας μάλωνε και μας έλεγε γρουσούζηδες.
Η φωτογράφια είναι από το internet και είναι το χωριό του Παν Βαθύ Σάμος.

Πηχτή (μόνο με μοσχαρίσια ποδαράκια)
Υλικά

5-6 μοσχαρίσια ποδαράκια (κομμένα, και καθαρισμένα από την μάνα μου καλά και ξυρισμένα από τις τριχούλες όχι με αποτριχωτική κρέμα)
3-4 λεμόνια τον χυμό ανάλογα με το μέγεθος και τα γούστα
Πιπέρι, αλάτι

Εκτέλεση
Βάζετε τα ποδαράκια καθαρισμένα σε μια κατσαρόλα ή χύτρα (γιατί την ώρα τους την θέλουν για να γίνουν) με νερό που να τα σκεπάζει. Τα ξαφρίζετε και τα βράζετε μέχρι να ξεχωρίζουν από το κόκαλο φροντίζοντας πάντα να υπάρχει νερό. Τα αφαιρείτε με την κουτάλα τα αφήνετε να κρυώσουν και τα κόβετε σε μικρά κομμάτια τα βάζετε μέσα σε ένα ταψάκι (Νο 36-38) στραγγίζετε το ζουμάκι, του προσθέτετε τον χυμό των λεμονιών αλάτι πιπέρι, δοκιμάζετε αν σας καλύπτει η γεύση και ρίχνετε τον ζωμό στο ταψάκι, ανακατεύετε ελαφρά, και βάζετε το ταψάκι στο ψυγείο. Για να το σερβίρετε αφαιρείτε από πάνω το λίπος που έχει παγώσει, φροντίζοντας κάθε φορά ώστε να αφαιρείται μόνο το λίπος της ποσότητας που θα σερβίρετε, το κόβετε σε μπακλαβαδωτά κομμάτια και στο πιάτο.

2 comments:

hungry witch (of daffodils) said...

καλημέρα maria m :)
οι αναμνήσεις σου νοστιμέυουν τη συνταγή πιο πολύ κι απ' το αλάτι!

Juanita La Quejica said...

Nαι, πράγματι! Οι αναμνήσεις την νοστιμεύουν, συμφωνώ απόλυτα με την μαγισσούλα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...