Thursday, December 07, 2006

Αγιος Βασίλης & Βασιλόπιτες


Μαζί με τις εκδοχές για Βασιλόπιτες που μας έβαλε η Κικίτσα για να μας «ιντριγκάρει» πρωί- πρωί, θέλω να σας κάνω και μια πρόταση για ένα βιβλίο που αγόρασα για το αγοράκι της κουμπάρας μου, που τώρα πάει στην πρώτη δημοτικού, και το βρήκα πολύ πολύ όμορφο. ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑ, εκδόσεις Ακρίτας. Συγγραφέας Μυρσίνη Βιγγοπούλου. Είναι η πορεία της ζωής του Αγίου Βασιλείου μέσα από τις μέρες του γιορτινού Δωδεκαημέρου, όπως όμως τις βλέπουν τα μάτια και οι ψυχές σύγχρονων ανθρώπων. Ένα παιδάκι 6 χρονών ίσως να μην μπορεί να το διαβάσει μόνο του, αλλά θα είναι μια καλή αφορμή να καθίσετε εσείς μαζί του, να του διαβάσετε και να νοιώσετε και εσείς τα μηνύματα του βιβλίου μέσα σας. Θα γίνετε ίσως λίγο παιδιά και εσείς. Κάτι που οι μέρες τούτες το απαιτούν.

Για να τιμήσουμε λοιπόν τον δικό μας Άγιο.
Εμείς στο σπίτι μας πάντα είχαμε μεγάλη γιορτή την Πρωτοχρονιά. Γιορτάζαμε τρία άτομα.
Την δεύτερη αδελφή της μητέρας μου, "τον φύλακα άγγελό μας" όπως την αποκαλώ πια.
"Την δεύτερη που έγινε πρώτη", όπως λέει η ίδια, τον παππού μου (πατέρα του πατέρα μου) και τον αδελφό μου. Έτσι είχαμε πάντα πολλές βασιλόπιτες να κόβουμε και πολλές εκδοχές που φτιάχναμε. Σας παραθέτω 2 από αυτές, με την ελπίδα να είναι γούρικες.

Βασιλόπιτα με χυμό πορτοκαλιού
(όπως τουλάχιστον θυμάμαι να την έκανε η γιαγιά μου και μετά η μάνα μου).
250 γρ. μαλακό Βούτυρο
8 Αυγό(ά)
900 γρ. Αλεύρι
80 γρ. Κονιάκ
500 γρ. Ζάχαρη
6 -7 πορτοκάλια - Χυμός πορτοκαλιού
1 κουτ. γλ. Σόδα
1 κουτ. γλ. Ξύσμα πορτοκαλιού
1 κουτ. γλ. Μπέικιν Πάουντερ
ξασπρισμένα αμύγδαλα
Σε βαθύ μπολ χτυπάμε το βούτυρο με την ζάχαρη να ασπρίσει. Σε άλλο μπολ βάζουμε τους κρόκους και τους χτυπάτε επίσης με το μίξερ, τους ρίχνουμε στο μείγμα βουτύρου - ζάχαρης και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το κονιάκ. Και στο ποτήρι ή στο κανατάκι του στίφτη που έχουμε τον χυμό των πορτοκαλιών βάζουμε την σόδα και την ανακατεύουμε για να αφρίσει. Το κάνουμε πάνω από το μπολ με το μείγμα μας, για να μην χάσουμε τα υλικά μας καθοδόν J) και τα ρίχνουμε μέσα. Σε καθαρό μπολ χτυπάμε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα και τα ρίχνουμε σιγά - σιγά στο μίγμα με το βούτυρο. Προσθέτετε το ξύσμα, το μπέικιν και ανακατεύουμε καλά με μια ξύλινη κουτάλα.
Τέλος, ρίχνουμε σιγά - σιγά το αλεύρι ανακατεύοντας, να γίνει απαλός και πηχτός χυλός. Βάζουμε τον χυλό μας σε βουτυρωμένο στρογγυλό ταψί, διακοσμούμε σαν σε κέντημα με τα ξασπρισμένα αμύγδαλα (γράφοντας την χρονιά και κάνοντας γιρλάντα) και ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 50 - 60 λεπτά. (Βεβαιωθείτε ότι έχει ψηθεί καλά βυθίζοντας ένα μαχαίρι στο κέντρο του, που πρέπει να βγει στεγνό). Αφήνουμε να κρυώσει λίγο και ξεφορμάρουμε σε πιατέλα σερβιρίσματος ανάλογη ή αν δεν έχετε μέγεθος ίσα με το ταψί σας σε καθαρό λευκό τραπεζομάντιλο (έτσι έκανε η γιαγιά μου τουλάχιστον).

Βασιλόπιτα από τις Χαμένες Πατρίδες
(μιας και την συναντάμε σε πολλές παραλλαγές από την Σμύρνη μέχρι την Πόλη).
· 300 γρ. βούτυρο μαλακό
· 400 γρ. ζάχαρη
· 1 πρέζα αλάτι
· 6 αυγά, χωρισμένα σε κρόκους και ασπράδια
· 750 γρ. αλεύρι
· 1 κουταλάκι μαστίχα κοπανισμένη (μαζί με ζάχαρη)
· 1 ποτηράκι κονιάκ
· Χυμός και ξύσμα πορτοκαλιού
· 1 αυγό χτυπημένο
· Ζάχαρη άχνη και αμυγδαλόψιχα για στόλισμα
Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη και το αλάτι, μέχρι να ασπρίσουν. Προσθέτουμε τους κρόκους με τη μαστίχα που την έχουμε χτυπήσει μαζί μ’ ένα κουταλάκι ζάχαρης για να μην κολλήσει σε γουδί ή στο multi. Συνεχίζουμε το χτύπημα για 5-6 λεπτά ακόμη και προσθέτουμε τον χυλό, το ξύσμα και το κονιάκ. Χτυπάμε (και σ’ αυτήν την συνταγή όπως και πιο πάνω ) τα ασπράδια αυγών σε σφιχτή μαρέγκα. Και τα ρίχνουμε στο μίγμα των κρόκων εναλλάξ με το αλεύρι (δηλαδή, αλεύρι – μαρέγκα) ανακατεύοντας με απαλές κινήσεις με μια κουτάλα.
Ρίχνουμε το μείγμα σ' ένα βουτυρωμένο ταψί, το διακοσμούμε με τα ξασπρισμένα αμύγδαλα και την ψήνετε σε μέτρια προθερμασμένο φούρνο για 1 ώρα περίπου ή μέχρι να βγει στεγνό τα μαχαιράκι μας. Όταν την ξεφορμάρουμε πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.
Κάθε ευτυχία στα σπιτικά σας για την Νέα Χρονιά (λίγο προκαταβολικά).

10 comments:

witch of daffodils said...

καλημέρα, να΄σαι καλά!
Συγκινούμαι ιδιαίτερα με τις συνταγές από αυτές τις πατρίδες(οι ρίζες βλέπεις)

Ζεστασιά και άρωμα μαστίχας..

Maria M said...

Παιδάκια ακόμα δεν έχω, παιδάκια που να εκτημήσουν αυτό το βιβλίο δεν γνωρίζω δυστυχώς, ξέρω όμως ένα παιδάκι προς το μεγαλουτσικό του βέβαια (εμένα) που θα το εκτιμήσει. Μια ερώτηση μόνο πουλιέται σε όλα τα βιβλιοπωλεία?
Ευχαριστώ.

Penelope said...

Μαράκι μου,

το προμηθεύτικα ηλεκτρονικά (αν αυτό δεν σε φοβίζει) μαζί με άλλα δύο βιβλία.
Σου στέλνω την διεύθυνση των εκδόσεων και εσύ κρίνεις από κει κάτω.
http://www.akritas.net.gr/eshop/home.php

Maria M said...

Ευχαριστώ πολύ.

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ Μ. said...

Γούρικη νάναι και για σένα η βασιλόπιττα (όποια και αν φτειάξεις) καλή μου Πηνελόπη.

Juanita La Quejica said...

Και του χρόνου το φλουρί να το κερδίσει το Πηνελοποπαναγιωτάκη!

Penelope said...

Άστο τε, αυτό μην μου το εύχεστε (τα γούρια δηλαδή της Βασιλόπιτας) γιατί πέρσι την Πρωτοχρονιά μου έπεσαν 3 διαφορετικά σε 3 διαφορετικά σπίτια. Στο πατρικό μου, στο δικό μας που ακόμη δεν ήταν δικό μας, και στην θεία μου.
Τα πράγματα εξελίχτηκαν απρόσμενα για το 2006!

kxan said...

Γούρικη χρονιά να έχουμε όλοι! Ευχαριστούμε για τις διαφορετικές συνταγές!

Anonymous said...

sklabomenes patrides!!!oxi xamenes

kleiw said...

diabazntas se auto to blog sunantas kataplhktika pragmata!!!
mphka mono edw apo ton titlo xamenes!!! oxi pote!!! sklabomenes!!!
me xara mou blepw oti me prolabes Anonymous!!!kai kala ekanes!!!
filakia se oles-ous!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...