Τάρτα με ανθότυρο και σος σοκολάτα

Η συνταγή δεν είναι δική μου, είναι απο πρόσφατο σεμινάριο που παρακολούθησα. Πολύ πετυχημένη και στην εμφάνισή της
Υλικά για τη ζύμη
100 γρ. ζάχαρη άχνη
200 γρ. βούτυρο ζωικό απ το ψυγείο
1 αβγό
300 γρ. αλεύρι
Υλικά για την κρέμα
1 κιλό ανθότυρο ή ρικότα
150 γρ. ζάχαρη 4 αυγά
1 Κ.σ. αλεύρι
Υλικά για τη σος σοκολάτα
200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
200 γρ. γάλα
Εκτέλεση για τη ζύμη
Τεμαχίζετε το βούτυρο (παγωμένο) σε κύβους και ρίχνετε όλα τα υλικά μαζί στο μίξερ. Τα ζυμώνετε με το εργαλείο «φτερό» που μοιάζει με Κ, έτσι ώστε να ομογενοποιηθούν όλα τα υλικά. Αφήνετε τη ζύμη στο ψυγείο να ξεκουραστεί για μία ώρα. Μπορείτε να την κάνετε κι απ την προηγούμενη μέρα. Ανοίγετε τη ζύμη σε φύλλο πολύ λεπτό. Αν την βάλετε ανάμεσα σε δύο χαρτιά φούρνου, δεν θα χρειαστεί να προσθέτετε αλεύρι για το άνοιγμα. Στρώνετε τη ζύμη σε φόρμα διαμέτρου 24 εκ. Μόνο πάτο χωρίς γυρίσματα. Βολεύει φόρμα στεφάνι.
Εκτέλεση για την κρέμα
Ομογενοποιείτε το ανθότυρο με τη ζάχαρη και προσθέτετε ένα-ένα τα αυγά. Στο τέλος προσθέτετε το αλεύρι. Γεμίζετε την τάρτα με την κρέμα ανθότυρου και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα στους 160-170 βαθμούς για 35-40 λεπτά. Σερβίρετε την τάρτα χλιαρή πασπαλισμένη με άχνη και με τη σος σοκολάτα πάνω ή δίπλα.
Εκτέλεση για τη σος σοκολάτα
Τεμαχίζετε τη σοκολάτα κουβερτούρα σ ένα κατσαρολάκι, βράζετε το γάλα και μόλις πάρει βράση το ρίχνετε πάνω απ τη σοκολάτα. Το αφήνετε για λίγα λεπτά και ανακατεύετε με σπάτουλα σιγά-σιγά μέχρι να γίνει το μίγμα ομοιογενές.
Νένα

Ορεκτικά στο τραπέζι μας

Οταν καλούμε κόσμο δεν είναι ανάγκη να περνάμε όλη την ημέρα στην κουζίνα και να μην μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας μετά.
Ενα ωραίο και ξεκούραστο τραπέζι είναι αυτό με τα ορεκτικά.
Μπορούμε να στρώσουμε το τραπέζι και να αφήσουμε ένα χώρο μπροστά απο την κάθε καρέκλα που θα βάλουμε τα διαφορα μπολάκια και πιατάκια με τα φαγητά του κάθε καλεσμένου.Δεν θα είναι και δύσκολο γιατί το μοναδικό που θα χρειαστεί να έχουμε στο κέντρο είναι ή κεριά ή ένα βάζο με λουλούδια (ότι μας αρέσει).
Μερικές ιδέες για τα φαγητά είναι οι παρακάτω:
1. Φτιάχνουμε κοτόσουπα και την σερβίρουμε σε κεραμικά μπολάκια (χειμώνα-καλοκαίρι η σούπα είναι τέλεια).
2. Με το κοτόπουλο απο την σούπα μπορούμε να φτιάξουμε ένα ακόμα πιάτο με ψητό κοτόπουλο και σάλτσα απο κρέμα γάλακτος και μάυρο πιπέρι.Μπορούμε να το σερβίρουμε σε πιάτο φρούτου.
3. Η σαλάτα είναι εποχής που μπορούμε να την σερβίρουμε με μία vinegrette που πάει με όλα τα λαχανικά (λάδι-μουστάρδα-βασιλικός τριμμένος-αλάτι-πιπέρι-curry και λίγο μέλι).Την σαλάτα την βάζουμε σε ρηχό μπόλ και την σερβίρουμε μαζί με τηγανισμένο τυρί.
4.Μπορούμε σε ποτήρια του ουίσκι να βάλουμε λίγες φέτες ψωμί του τοστ.Τις ψήνουμε για λίγο αφου τις έχουμε αλείψει με λίγο λάδι που το έχουμε ανακατέψει με λιωμένο σκόρδο και τριμμένο θυμάρι(κάνουμε όλη την διαδικασία και τις ψήνουμε 5 λεπτά πρίν στρώσουμε το τραπέζι).
5.Μπορούμε να πάρουμε και ένα έτοιμο πατέ απο λαχανικά (αν δεν έχουμε έτοιμο σπιτικό) και να το σερβίρουμε στον πάτο του ποτηριού με το ψωμί.
6.Για επιδόρπιο μπορούμε να σερβίρουμε σορμπέ ή παγωτό (αλλά όχι πολύ γλυκό όπως καραμέλα).
Είναι όλα πολύ έυκολα και μπορούμε να ευχαριστηθούμε και την παρέα των καλεσμένων μας!!

Θυμώσατε; Ξύδι!

Στο προηγούμενο ποστ του Γιάννη με τα τουρσιά κάναμε κουβέντα για ξύδι, γι' αυτό, είπα να σας πω εδώ πώς φτιάχνουμε ξύδι και να μη χαθεί στα comments.
Για να φτιάξετε ξυδάκι λοιπόν και να πίνετε όταν είστε θυμωμένοι κάντε το εξής:
Πάρτε ίση ποσότητα κρασιού και νερού (είτε κόκκινου είτε άσπρου κρασιού)
Βάλτε το κρασόνερο σε μπουκάλι, σε εξωτερικό χώρο να το χτυπάει ο ήλιος. Μην το κλείσετε καλά για να έρχεται σε επαφή με τον αέρα.
Περιμένετε 1,5 μήνα για να γίνει. Όσο πιο πολύ το αφήσετε, τόσο πιο δυνατό θα γίνει. Αν το κρασί σας είναι χαλασμένο (ξινισμένο) κιόλας, η διαδικασία γίνεται ακόμα πιο γρήγορα. Χρησιμοποιείστε λιγότερο νερό σε αυτή την περίπτωση.
Ένα ακόμα μυστικό.
Αν χρειάζεστε μικρή ποσότητα μπαλσάμικου και δεν έχετε, ανακατέψτε κανονικό ξύδι με λίγη ζάχαρη καστανή. Αν θέλετε να πετύχετε και το σκούρο χρωματάκι του, καραμελώστε στη φωτιά λιγάκι τη ζάχαρη για να σκουρήνει.
Κική

Rösti με πράσο

(μια παραλλαγή των γενικών πληροφοριών που παραθέτω παρακάτω είχα δημοσιεύσει παλιά στο http://www.hungry.gr)
Rösti (στην "επίσημη γερμανική" γραφή) ή Rööschti (στην ελβετική, που δεν είναι καθόλου επίσημη ούτε καν στη Ελβετία) είναι ένα τυπικό ελβετικό συνοδευτικό από πατάτες.
Προφέρεται (στην πατρίδα του) "ρέστι" με το ε κλειστό
-μεταξύ ο και ε- και μακρύυυυ (μακρά τα λέγαμε κάποτε κάποια φωνήεντα στην ελληνική γλώσσα και ακόμα παλιότερα τα προφέραμε και έτσι) και το σ παχύ-παχύ κι αφράτο.
Το Rösti λοιπόν γίνεται από πατάτες βρασμένες με τη φλούδα τους από την προηγούμενη μέρα (π.χ. 1 κιλό), βούτυρο μαγειρικό ή λάδι (3-4 κουταλιές για το 1κιλό πατάτες), γάλα (1 δέκατο λίτρου) και αλάτι (2 μικρά και κοφτά κουταλάκια). Ξεφλουδίζουν τις πατάτες, τις τρίβουν σε ειδικό τρίφτη (που λέγεται μάλιστα "Röstiraffel" (röstoτρίφτης) και είναι σαν τον γνωστό μας τρίφτη κρεμμυδιού) και τις αλατίζουν. Καίνε το βούτυρο σε μεγάλο τηγάνι και ρίχνουν τις πατάτες. Τις γυρίζουν για λίγη ώρα. Μετά τις πιέζουν με σπάτουλα, για να σχηματιστεί κάτι σαν μεγάλη τηγανίτα και προσθέτουν το γάλα έτσι, ώστε να πάει παντού. Σκεπάζουν. Μόλις αρχίσει να "τσιτσιρίζει" (ωραία λέξη-και ήχος!) κατεβάζουν τη φωτιά στο ελάχιστο και μετά από μισή ώρα το Rööschti είναι έτοιμο. Αναποδογυρίζουν, ώστε να φαίνεται η ροδοψημένη πλευρά, και σερβίρουν.

Υπάρχουν βέβαια και οι παραλλαγές. Υπάρχει π.χ. η παραλλαγή με ωμή πατάτα. Άλλοτε (κατά περιοχή ή κατά τη διάθεση της στιγμής) προσθέτουν στη μάζα της πατάτας πριν τη βάλουν στο τηγάνι και ψιλοκομμένο κρεμμύδι ή πράσσο ή/και μπέικον σε μικρά κυβάκια. Σε άλλη παραλλαγή προσθέτουν λεπτές φετίτσες τυριού προς το τέλος. Η καινούρια παραλλαγή για πιο light απαιτήσεις είναι με καρότο, κολοκύθι και σελινόρριζα τριμμένα (μαζί με την πατάτα). Η βέλτιστη για τα δικά μου γούστα παραλλαγή είναι να στρογγυλοκαθίσει πάνω στη ροδοψημένη κρούστα πατάτας ένα τηγανισμένο αυγουλάκι. Με το πηρούνι μας τρυπάμε τον κρόκο, ώστε να χυθεί το πολύτιμο χρυσοκίτρινο παχύρευστο υγρό πάνω στο χρυσοκαφετί υπόστρωμα - αυτό αποτελεί πλήρες γεύμα βέβαια.
Αυτό που έφτιαξα προχτές είναι μια παραλλαγή με ωμή πατάτα και πράσο. Στην αρχή είπα ν΄αφήσω τα δυο υλικά μόνα τους, αλλά -μια και δεν είχαμε τίποτα κρεατικό και πεινούσαμε κι αρκετά - έβαλα τελικά και αυγά και τυρί. Το φάγαμε με πράσινη σαλάτα.
Έκοψα σε μπαστουνάκια (julienne) 250 γρ. πράσο (το άσπρο και λίγο από το ελαφρά κίτρινο), έτριψα 350 γρ. ωμής πατάτας και τα έβαλα μαζί σε μεγάλο τηγάνι με 2 κουταλιές σούπας λάδι. Αλάτισα με 1/2 κουταλάκι αλάτι. ΄Εβαλα και πιπέρι. Τα γύρισα για λίγα λεπτά σε δυνατή φωτιά να ροδίσουν λίγο, τα φόρμαρα σαν μεγάλη τηγανίτα και τα άφησα σκεπασμένα σε πολύ χαμηλή φωτιά να ψηθούν (περίπου μισή ώρα). Όταν θέλησα να γυρίσω την τηγανίτα μου (με τη γνωστή μέθοδο, με το καπάκι) για να ροδίσει καλά και η άλλη μεριά, παίχτηκε το δράμα! Να τ΄αφήσω μοναχούλια τους ή να βάλω και αυγουλάκια; Τελικά έβαλα 3. Έπηξαν, τα "τούμπαρα", έβαλα και 80 γρ. γραβιέρα τριμμένη από πάνω και την άφησα να λειώσει.
(Οι φωτογραφίες : 1) το φαγάκι έτοιμο προς βρώσιν 2)τρίψιμο της πατάτας (εδώ ωμής) 3)το κομμένο πράσο 4)το φαγάκι πριν προσθέσω τ΄αυγά - θα μπορούσε ωραιότατα να μείνει χωρίς αυγά 5)το "τουμπάρισμα" με τη βοήθεια του καπακιού)

Βόλτα στην Κορώνη & τα τουρσιά της κυρα-Φούλης

Μετά από ένα πιεσμένο επαγγελματικά δίμηνο και ενώ βρισκόμουν από το απόγευμα της Τετάρτης για επαγγελματικούς λόγους στην Δυτική Ελλάδα στον Αστακό, αποφάσισα αντί να επιστρέψω Πέμπτη απόγευμα στην Αθήνα, να κατηφορίσω προς Μεσσηνία.
Είχα να πάω στους δικούς μου από των Φώτων (εορτή Μαμάς, καθότι Φωτεινή) και διακριτικά το ζητούσαν και οι ίδιοι το τελευταίο διάστημα.
Νάμαι λοιπόν στην είσοδο της Κορώνης, το βράδυ της Πέμπτης.
Η φωτό είναι από την επόμενη ημέρα.
Το πρώτο βράδυ πέρασε με κρασάκι και κουβεντούλα με τους δικούς μου.
Το πρωί της Παρασκευής ο εκπληκτικός καιρός προέτρεπε για βόλτα στο λιμάνι. Ευκαιρία και για τις φωτογραφίες που ζήτησε η Juanita.

Καφεδάκι μετά σε παραδοσιακό καφενείο δίπλα στην θάλασσα που ήταν τόσο καθαρή που ακόμη και στην φωτογραφία φαίνονται τα κεφαλόπουλα!Το μεσημέρι νωρίς σπίτι για ούζα με την Μαμά. (Ο Μπαμπάς παρακολουθεί μόνο με ένα ποτηράκι από το δικό του κρασί λόγω υγείας).
Από μικρό παιδί θυμάμαι τους δικούς μου να βάζουν ένα ουζάκι, τόσο μέχρι να στρωθεί το τραπέζι, όσο και σε κάθε επίσκεψη φίλου ή γνωστού. Στον μάστορα που ερχόταν για κάποια επισκευή, στον μανάβη, σε όλους. Ο μεζές απλός. Λίγο τυράκι, ελιές παραγωγής μας, τομάτα, αγγούρι, παστή σαρδελίτσα και φυσικά τουρσιά που εδώ και χρόνια φτιάχνει η μητέρα μου. Μελιτζάνες (μεγάλη σπεσιαλιτέ της, οι οποίες έχουν γίνει ονομαστές!), χταπόδι, βολβούς, φασόλια.
Είχα αγοράσει βολβούς την Τρίτη στην Αθήνα, να της φέρω για να τους κάνει τουρσί, αλλά τους ξέχασα στο γραφείο. Για να μην τους πετάξω, της ζήτησα την συνταγή να τους κάνω μόνος μου. Με την ευκαιρία και κατά την διάρκεια της ουζοποσίας ζήτησα και τις υπόλοιπες συνταγές για τα ονομαστά τουρσιά της.

Ξεκινάμε λοιπόν με τις μελιτζάνες της.
Παίρνουμε μικρές μελιτζάνες (απ’ ότι μου είπε τις βρίσκει το φθινόπωρο). Κόβουμε το μίσχο όχι όμως πολύ βαθιά. Τις ξεπλένουμε καλά.
Χαράσσουμε σταυρωτά κατά μήκος 2 διαμπερείς χαρακιές χωρίς να φτάσουμε κοντά στις άκρες.
Βάζουμε νερό (χωρίς αλάτι, μόνο λίγο λεμόνι) να βράσει. Όταν φτάσει σε βρασμό ρίχνουμε τις μελιτζάνες τις οποίες συνεχώς πιέζουμε με ξύλινη κουτάλα να είναι βυθισμένες. Σε 15 λεπτά περίπου (ανάλογα τις μελιτζάνες) είναι έτοιμες. Βγάζω μία και δοκιμάζω αν έχει μαλακώσει πιέζοντάς την με την κουτάλα. Προσοχή: Το μεγάλο μυστικό στη συνταγή είναι να μην παραβράσουν οι μελιτζάνες. Πρέπει να κρατάνε λίγο. Τις βγάζω με το τρυπητό και τις αφήνω σε ταψάκι. Τις αλατίζω με χοντρό αλάτι αμέσως.
Έχω πλύνει το σέλινο, κόβω τα φύλλα του αφήνοντας τον μίσχο και αν θέλω λίγα φύλλα. Δένω τα σέλινα σε μπουκέτο με ένα από αυτά και τα βάζω να πάρουν μιά βράση, προσοχή να μην μαλακώσουν.
Για την γέμιση τώρα.
Ψιλοκόβουμε τα φύλλα του σέλινου που είχαμε αφαιρέσει. Ψιλοκόβουμε και αρκετή ποσότητα σκόρδου. Ανακατεύουμε τα κομμένα σκόρδα και φύλλα σέλινου. Προσθέτουμε χοντρό αλάτι και πιπέρι σε γενναίες ποσότητες.
Σε κάθε χλιαρή πιά μελιτζάνα βάζω μιά κουταλιά του γλυκού γέμιση ανάμεσα στις χαρακιές και τη δένω με ένα ζεματισμένο σέλινο.
Βάζω σε δυνατό ξύδι (το 2ο μυστικό. Το δυνατό ξύδι) έτσι ώστε το ξύδι να τις σκεπάζει.
Μετά από 12 περίπου ώρες (αν το ξύδι είναι «κακό», έτσι ακριβώς το είπε) βγάζω και τις τοποθετώ σε δοχείο προσεκτικά την μία δίπλα στην άλλη. Ρίχνω καλό ελαιόλαδο έτσι ώστε να τις σκεπάζει. Φυλάσσω στο ψυγείο για όλο τον χρόνο. Από την επόμενη μέρα μπορώ να απολαμβάνω καταπληκτικό ουζομεζέ!
Στην φωτογραφία μπορείτε να δείτε και τις χαρακιές και το δέσιμο.
Το χταπόδι τουρσί γίνεται πιό εύκολα.
Βράζουμε σε νερό το χταπόδι και το βγάζουμε πριν παραβράσει. Πρέπει να κρατάει λίγο. Το κόβουμε κομμάτια και το βάζουμε όλη νύχτα σε δυνατό ξύδι. Την επόμενη το βγάζουμε και το βάζουμε σε δοχεία. Σκεπάζουμε με λάδι και βάζουμε στο ψυγείο. Σε 1-2 μέρες είναι έτοιμο.Για τους βολβούς τουρσί θα επανέλθω, ελπίζω με φωτογραφίες.
Απλοί και νόστιμοι μεζέδες τα τουρσιά, είναι πάντα διαθέσιμα στο ψυγείο μας.
Έφτιαξε και το κρασάτο χταπόδι που είχα γράψει στο blog πριν την Καθαρή Δευτέρα, επειδή ξέρει πόσο μου αρέσει.Αν κάποια στιγμή σας φέρει ο δρόμος στα μέρη τους, χτυπήστε το φιλόξενο κουδούνι τους. Με έκπληξη θα διαπιστώσετε πως δεν θα σας προτείνουν κάποιο γλυκάκι αλλά θα βγάλουν τουρσιά και ούζο! Άλλωστε η μητέρα μου θα σας πει και την κλασική της ατάκα:
- Φίλοι του Γιάννη δεν είστε; Άρα πίνετε!!!
Το απόγευμα πήγα βόλτα στην Παναγία την Ελεήστρια, στην πίσω πλευρά της Κορώνης, για να σας φωτογραφίσω και την αγαπημένη μου παραλία του Ζάγκα! Γιάννης Κ.

Νηστεία, προσευχή και κέικ σοκολάτας

Μια συνταγή που υιοθέτησα από πέρυσι και τη βρήκα στο hungry, ήταν η συνταγή της Ραλλού, για κέικ σοκολάτας και μάλιστα νηστίσιμο. Έγινε από τα αγαπημένα μου αφενός γιατί μπορούσα να χαρώ σοκολατογλυκό στη νηστεία και αφετέρου δε χρειαζόταν αυγά, κάτι που βόλευε και σε περιόδους χωρίς νηστεία αλλά με έλλειψη αυγών. Αρέσει δε και στα παιδιά μου, οπότε γράφτηκε στις αγαπημένες συνταγές μου.Μίλησα με τη Ραλού και είπαμε να βάλουμε τη συνταγή από κοινού. Άλλη μια διαμπλογκιακή συνεργασία είναι εδώ. Η συνταγή και το κείμενο είναι της Ραλού, η φωτό από μένα.Αυτές τις μέρες της νηστείας και προσευχής, αν νιώσετε μια λιγούρα για κάτι γλυκό, και ο χαλβάς, τα λουκουμάκια και τα ζελέ δεν σας αρκούν, τότε η πιθανότητα είναι μεγάλη να είστε ένας ακόμα chocoholic που δεν αντέχει την στέρηση από την καφετιά ηδονή της πολυαγαπημένης μας σοκολάτας.
Ιδού λοιπόν συνταγούλα για κέικ νηστίσιμο, χωρίς βούτυρο γάλα και αυγά, μόνο με λίγο ηλιέλαιο.
Το κέικ ψήνεται και μετά κόβεται σε δύο δίσκους για να προσθέσουμε μια σοκολατένια σος ανάμεσα τους. Επίσης μπορεί να επικαλυφθεί με την ίδια σος και να δώσει ένα πολύ εμφανίσιμο αποτέλεσμα αν την στολίσετε με ότι τραβάει η ψυχή σας.
Έχουμε και λέμε:
Υλικά για το κέικ
2 ½ φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του.
1 ¼ φλιτζάνι ζάχαρη
½ φλιτζανιού κακάο
3 κουταλάκια του γλυκού baking powder
2 βανίλιες
9 κουταλιές σούπας ηλιέλαιο
1 ½ φλιτζάνι νερό
Υλικά για την σος - γέμιση – επικάλυψη –γλάσο (ουφ!)
3 κουταλιές σούπας κακάο
5 κουταλιές σούπας νερό
2 ½ φλιτζάνια ζάχαρη άχνη
½ φλιτζάνι μαργαρίνη (π.χ. βιτάμ)
Φτιάξτε το κέικ εύκολα και απλά ανακατεύοντας όλα τα υλικά.
Θα γίνει ένας πολτός λίγο πιο αραιός από αυτόν του κλασσικού κέικ.
Χρειάζεστε ένα ταψάκι μικρό περίπου 28-30 εκατ.
Μην ξεχνάτε ότι δεν θα φουσκώσει πολύ αφού δεν έχει αυγά. Αλλά θα γίνει αρκετά αφράτο ειδικά αν έχετε πετύχει την σωστή θερμοκρασία στο φούρνο.
Η Βέφα ορκίζεται ότι η σωστή θερμοκρασία για τα κέικ είναι 175 βαθμοί C. Δεν έχω κανένα λόγο να το αμφισβητήσω αυτό, αλλά ο κάθε φούρνος έχει τις ιδιαιτερότητες του.
Αλλά ας μην κάνουμε τα εύκολα δύσκολα!
Ο χρόνος ψησίματος στον δικό μου φούρνο δεν ξεπερνάει τα 35 λεπτά.
Το κέικ έχει ψηθεί καλά αλλά δεν έχει στεγνώσει τελείως.
Αφήστε το να κρυώσει σε μια σχάρα και κόψτε το οριζόντια σε δύο δίσκους.

Φτιάξτε την σος για την επικάλυψη και γέμιση:
Σε κατσαρολάκι ανακατέψτε όλα τα υλικά να διαλυθούν και να δέσουν.
Αφήστε το να κρυώσει για να πήξει.
Αλείψτε την εσωτερική επιφάνεια του κέικ με λίγη από την σος και συναρμολογήστε το ξανά.
Καλύψτε όλη την εξωτερική επιφάνεια με την υπόλοιπη και έτοιμο το γλυκάκι.
Επειδή η άχνη δεν διαλύεται εύκολα και στην αρχή η επικάλυψη έχει ελαφρά κριτσανιστή υφή, συνήθως φτιάχνω μια μεγαλύτερη ποσότητα και την διατηρώ στο ψυγείο για μελλοντική χρήση. Όσο μένει τόσο πιο απαλή γίνεται.
Αν θέλετε να το αποφύγετε, φτιάξτε μια σος με 2 πλάκες κουβερτούρα (είναι νηστίσιμη), και την μαργαρίνη με το νερό. Ή μην βάλετε καθόλου σος. Το κέικ είναι καλό και σκέτο, ειδικά αν δεν παραψηθεί και έχει τρυφερή υφή.

Για το κέικ μια άλλη παραλλαγή που φτιάχνω παίρνει και λίγη κανέλα για την μυρωδιά.
Και ένα μικρό τρικ που χρησιμοποιώ σε όλα μα όλα τα γλυκά.
Μην ξεχάσετε να βάλετε ελάχιστο αλάτι στο κέικ κ α ι στην επικάλυψη.
Το αλάτι τονίζει την γεύση στα γλυκά και τα κάνει πιο νόστιμα.
Επίσης αν βάλετε κανέλα στο κέικ, βάλτε μαζί και λίγο –ελάχιστο- μαύρο πιπέρι.
Σας φαίνεται περίεργο;
Δοκιμάστε το και θα δείτε.
Τι!
Μόνο μαγείρισσες είμαστε;
Ας γίνουμε και λίγο αλχημιστές.
Και που ξέρετε, ίσως από κάρβουνο να φτιάξουμε χρυσάφι.
Ή από ένα απλό κέικ ένα γκουρμέ γλυκό!

Αρνάκι άσπρο και παχύ...

Μιας και η Λαμπρή μας πλησιάζει γοργά και βρίσκεται προ των πυλών μας, σκέφτηκα να σας γράψω μια πολύ παραδοσιακή συνταγή για αρνάκι, αφού το ψήσιμο στην σούβλα δεν είναι πάντα για όλους εφικτό και εύκολο.
Αρνάκι κλέφτικο.
Το έχετε συναντήσει αρκετές φορές σίγουρα σε ταβέρνες αλλά και από τις μαμάδες και τις γιαγιάδες μας. Ήταν δε, ο πιο διάσημος τρόπος μαγειρέματος για τα κρεατικά των αρματολών και κλεφτών που όλο και κανένα αρνάκι και κατσικάκι έκλεβαν κατά τις μετακινήσεις τους και το κλεφτοπόλεμο που έκαναν με τους Τούρκους. Δεν ξέρω αν το έβαζαν σε λαδόκολλες αλλά σίγουρα το έβαζαν σε λάκκους που σκέπαζαν με κάρβουνο και θράκα.

Τι θα χρειαστούμε λοιπόν για αρνάκι κλέφτικο για 6 άτομα περίπου.
2-3 μπουτάκια ή χεράκια αρνιού σπασμένα και χωρισμένα σε μερίδες.
Αν πάρτε ολόκληρο το αρνάκι ζητήστε να σας το κόψουν πάντα σε μερίδες και σύμφωνα με τα στόματα που θα έχετε να ταϊσετε θα κανονίσετε τις μερίδες.
Ξεπλένετε το κρέας καλά, και αφαιρείτε τα παραπανίσια λιπάκια.
Το αφήνετε να στραγγίσει και μετά σε βαθιά λεκάνη, βάζετε τα κομμάτια, τους ρίχνετε λαδάκι, μπόλικη ρίγανη, αλάτι, πιπέρι και τον χυμό από 2 λεμόνια. Ανακατεύετε να πάνε τα αρωματικά σας παντού.
Κόβετε 2 ντομάτες σε φέτες και τις στραγγίζετε από τους σπόρους. Επίσης μια μεγάλη πράσινη πιπεριά σε λωρίδες.
½ κιλού κεφαλογραβιέρα σε χοντρούτσικα κομμάτια, και ¾ σκληρή φέτα ή σφέλα (ο Γιάννης μας ξέρει την διαφορά). Αν σας αρέσει η γεύση του σκόρδου κόβετε και 2-3 σκελίδες σε κυβάκια.
Σε μεγάλο και βαθύ ταψί, ή πήλινη γάστρα, στρώνετε 3 λωρίδες λαδόχαρτο (μεγάλα κομμάτια) δημιουργώντας έναν σταυρό με το ένα πάνω στο άλλο, και να προεξέχουν αρκετά έξω από το ταψί σας έτσι που να μπορέσει να σκεπάσει το κρέας μαζί με τα ζαρζαβατικά και τα τυριά σε πακέτο.
Στρώνετε πάνω στο λαδόχαρτο τις μισές φέτες από την ντομάτα και την πιπεριά. Τοποθετείτε το κομμάτια του κρέατος το ένα δίπλα στο άλλο.
Πασπαλίζετε με τα χοντροκομμένα κομμάτια τυριών και σκεπάζετε με τις υπόλοιπες φέτες ντομάτας, πιπεριάς και το ψιλοκομμένο σκόρδο (προαιρετικά). Κλείνετε καλά τα λαδόχαρτα ώστε να σχηματίσετε ένα πακέτο κλειστό που θα φυλακίσει τους χυμούς και τα αρώματα και προσέχετε τα τυριά να μένουν πάντα από πάνω στο τύλιγμα, για να λούσουν το κρέας, λιώνοντας. Ρίχνετε λιγάκι νερό στο ταψί σας (μισό φλιτζάνι) και το σιγοψήσετε στους 180-200 βαθμούς για 2 ώρες περίπου.

Αφού κλείσετε τον φούρνο σας, βγάζετε το ταψί με προσοχή γιατί θα έχει αρκετά υγρά πλέον (θα σας φανεί ίσως και πιο βαρύ) και ανοίγετε με προσοχή το λαδόχαρτο (καίει…) βάζετε σε πυρέξ σερβιρίσματος το κρέας και τα λιωμένα τυράκια, ντοματούλες και πιπεριές, περιχύνετε με ζουμάκι. Και έτοιμοι για το τραπέζι. Συνοδεύεται ωραία με πατάτες τηγανιτές κομμένες στρογγυλές και πράσινη σαλάτα. Φυσικά με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να φτιάξετε και το κατσικάκι, που με αυτόν τον τρόπο κρατάει νωπό στο ψήσιμο.

Τώρα βέβαια άμα βλέπετε το αρνάκι της φωτογραφίας, δύσκολα να το μαγειρέψετε… αλλά είναι όμως και χαριτωμένο.

update 11-4-07
Φαίνεται ότι η ιδέα της Λόπε άρεσε σε μερικές εδώ! Οι φωτό από το κλέφτικο της Πηνελόπης σε 2 version:
Της Λίας...Και της Κικής...

Hungry, cod(e) Μπακαλιάρος και σχετικό αλίευμα!

Julio Iglesias και το σχετικό τραγούδι El Bacalao con Papas, για το σχετικό συνειρμό !
Ε νόψει 25ης Μαρτίου και παραδοσιακού πιάτου με κλασσικό μπακαλιάρο, η έρευνα στο διαδίκτυο με οδήγησε πρώτα εδώ και έπειτα σε ελληνική παραδοσιακή, συνταγή.
Μια νέα προσέγγιση στο θέμα επικοινωνίας ακόμα και για παρόμοιες με τη δική μας σελίδα δίνεται στο συνονόματο -περίπου- ηλεκτρονικό περιοδικό, όπου χάζευα το άρθρο επίσης σχετικά με τον μπακαλιάρο. Για παράδειγμα οι κλασσικές οδηγίες αφαλάτωσης του μπακαλιάρου- εμβάπτιση σε κρύο νερό και στο ψυγείο για 18 ώρες, αλλαγή 2-3 φορές- ώστε να μαγειρευτεί:
To prepare salt cod, put it in a deep bowl and cover it with cold water. Put the bowl in a cold room or the refrigerator. Soak the cod for at least 18 hours, changing the water two or three times during that period.
After the fish has soaked, drain it, and remove the skin and the bones—and fins, of course, if the pieces you bought have them. (The bones may be small, so look carefully; tweezers might be helpful for some of the bones.)
Your salt cod is now ready for use in recipes.
Εδώ παρατηρούμε ότι το συγκεκριμμένο Hungry, εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες του podcast, με ήχο και εικόνα.
Μ ας βάζει ιδέες; Η ευκαιρία αξιοποίησης της δυνατότητας που μας δίνεται σήμερα από την τεχνολογία, μπορεί να μας φέρει πολύ κοντα.

Ψαρονέφρι γεμιστό με μπανάνα

Υλικά
2 ψαρονέφρια
2 μπανάνες κομμένες στα 3 κατά μήκος
3 κρεμμύδια
2 σκελίδες σκόρδο χωρίς την φύτρα
κρασί λευκό
γάλα καρύδας (1 φλυτζάνι τσαγιού)
ελαιόλαδο
1 κ.σ.βούτυρο φρέσκο
Garam Masala
Curry Powder (κατά προτίμηση Madras)
ginger
Worcestershire Sauce
Εκτέλεση
Με πολύ μυτερό και κοφτερό μαχαίρι κάνουμε τρύπα κατά μήκος στο κάθε ψαρονέφρι. Αν είναι πολύ μακρύ, το κόβουμε στα 2.
Βάζουμε μέσα με προσοχή το 1/3 της μπανάνας. Σπρώχνουμε και με το δάχτυλο, έτσι ώστε να βάλουμε όσο μεγαλύτερη ποσότητα μπορούμε. Κάποια φορά είχα χρησιμοποιήσει σαν πολιορκητικό κριό το εξάρτημα που αδειάζουμε τα κολοκύθια με την πλατιά λάμα με την κούρμπα, στην οποία είχα βάλει μέσα την μπανάνα.
Προσθέτουμε οδοντογλυφίδες στις δύο άκρες, για να κάτσει κάθε κατεργάρης στη θέση του και να μην αδειάσει το φιλέτο κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος.
Σωτάρουμε τα φιλέτα σε λάδι και βούτυρο αφού ρίξουμε 3 κ.garam masala, 2 κ. curry madras και 1 κ. ginger. Αφαιρούμε μόλις πάρουν χρώμα, μαραίνουμε καλά τα κρεμμύδια και το σκόρδο, ξαναβάζουμε μέσα τα φιλέτα και σβήνουμε με λευκό κρασί και Worcestershire sauce. Προσθέτουμε λίγο νερό και σιγομαγειρεύουμε για 45'.
Στο τέλος προσθέτουμε το γάλα καρύδας και αφήνουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά για άλλα 5-10' το πολύ. Σερβίρουμε με ρύζι basmati, στολισμένο με τηγανιτές σε βούτυρο φέτες μπανάνας και βέβαια... ό,τι είδος ξηρού καρπού μας αρέσει!Μια παρόμοια συνταγή ή ιδέα, είχα βρει πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια στο συνοδευτικό βιβλιαράκι συνταγών της χύτρας ταχύτητας της φίλης μου της Μαρίας. Το τροποποιήσαμε, το δοκιμάσαμε, μας άρεσε, το επαναλάβαμε, το ξεχάσαμε.
Μου ήρθε σήμερα στο μυαλό, ύστερα από συζήτηση στο chat box για ψαρονέφρι, σε αναζήτηση σπέσιαλ συνταγής για το κριαράκι σύντροφο της Lydia. Είδα και τις μπανάνες που μου γνέφουν νοιώθοντας λίγη μοναξιά πάνω από το ψυγείο μου και δεν ήθελε πολύ για να ολοκληρωθεί ο συνειρμός. Όμως, προς το παρόν, μόνο πουρέ μπορώ να τις κάνω, dentist´s orders. Μόλις μου δοθεί πράσινο φως, θα το ξαναφτιάξω αυτό το πιάτο και θα βάλω φωτογραφίες με καθυστέρηση.

Happy Birthday

Την Κυριακή κάποιος από "εμάς" είχε γενέθλεια.
Πρόεδρος δεν ξέρω αν είναι, είναι πάντως πολύ αγαπητός φίλος.

Στην Υγειά σου Γιάννη, Πολύχρονος!

Μεσογειακά μάφινς, με πολέντα και λιαστή ντομάτα

Τα μάφινς ξαναχτυπούν! Τα συγκεκριμένα είναι πολύ διαφορετικά από τα συνηθισμένα, λόγω της πολέντας. Είναι επίσης αρκετά χορταστικά, για τον ίδιο λόγο. Τα έφτιαξα για το απογευματινό της κόρης μου η οποία και μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω το... σερβίτσιο της στη φωτογραφία.

Υλικά:
8 λιαστές ντομάτες σε λωρίδες, με το λάδι τους
3 κουταλιές ελαιόλαδο
2 αυγά
2 κουταλιές μέλι
1 κουταλάκι θυμάρι
1 κουταλάκι ρίγανη
1 κούπα αλεύρι
¾ κούπας πολέντα
¾ κουταλάκι αλάτι
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
½ κουταλάκι σόδα
¾ κούπας γιαούρτι (έβαλα κατσικίσιο)
4+2 κουταλιές τριμμένο πεκορίνο Αμφιλοχίας

Εκτέλεση:
Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.
Χτυπήστε τα αυγά να αφρατέψουν. Προσθέστε το μέλι, τα μυρωδικά, τις ντομάτες, το ελαιόλαδο και ανακατέψτε.
Σε ένα μπολ ανακατέψτε καλά τα στερεά υλικά και προσθέστε σ’ αυτά λίγο λίγο το μίγμα των υγρών υλικών εναλλάξ με το γιαούρτι. Ενσωματώστε και 4 κουταλιές από το τυρί. Τοποθετήστε το -σχετικά σφιχτό- μίγμα στις θήκες για μάφινς (λαδωμένες ή στρωμένες με χαρτί), πασπαλίστε την κορυφή κάθε μάφιν με το υπόλοιπο τυρί και ψήστε περίπου για 30’ μέχρι να ροδίσουν.
Δεν φουσκώνουν πάρα πολύ, οπότε μπορείτε να γεμίσετε τις θήκες σχεδόν μέχρι επάνω.

Υ.Γ. Η παραπάνω παρασκευή είναι βασισμένη στη συμμετοχή του Bon Vivant στο Muffin Monday. Η αρχική συνταγή βρίσκεται εδώ. Έχω κάνει αλλαγές στα μυρωδικά (το χειμώνα δεν έχω φρέσκο βασιλικό), στο τυρί (δεν είχα ρομάνο κι έβαλα Αμφιλοχίας) αλλά και στις ποσότητες των υλικών γιατί τα στερεά που προτείνει είναι πάρα πολλά. Επίσης αφαίρεσα τα φυστικάκια (και από τον τίτλο ακόμη!) για να φάνε άφοβα τα μικρά παιδιά.

Καλή επιτυχία!

Katerina's diary: Πάλι Δευτέρα - H συνταγή του Σαμουσά#links

Katerina's diary: Πάλι Δευτέρα#links