Οι δίπλες της γιαγιάς Ελένης

Είμαι η πρώτη - και μάλλον και μοναδική - από τις εγγόνες που είχε το προνόμιο να δεί και να λάβει γνώση από το τετράδιο με τις συνταγές της γιαγιάς μου της Ελένης, και πρόκειται περί θυσαυρού. Συμπεριλαμβάνει όχι μόνο συνταγές για γλυκά, αλλά και για σπιτικά καλλυντικά, ακόμα και... ξεματιάσματα! Τα υλικά είναι αντιγραφή από το τετράδιο της γιαγιάς λοιπόν, αλλά η εκτέλεση από το στόμα της:



Υλικά:
8 αυγά
8 κουτ. σούπας ζάχαρη άχνη
3 κουτ. σούπας κονιάκ
3 κουτ. σούπας λεμόνι
1 κουτ. σούπας μπέικιναλεύρι σκληρό (όσο πάρει - η γιαγιά δεν έγραφε ποσότητα, περίπου 1 κιλό μου πήρε)
λάδι για το τηγάνισμα (έβαλα σπορέλαιο - ευτυχώς που δεν ξέρει από ίντερνετ γιατί αν το μάθαινε θα με πέταγε έξω από το σπίτι της - μόνο της ελιάς είναι λάδι!)
μέλι, καρύδι τριμμένο, σησάμι, κανέλλα για το σερβίρισμα

Εκτέλεση:
Τα αυγά να τα χτυπήσεις λίγο και να τα ρίξεις στη λεκανίτσα με τα υπόλοιπα υλικά - αλλά να μην είναι παγωμένα... Τίποτα να μην βάζεις κατευθείαν απ' το ψυγείο γιατί δεν γίνεται καλό το ζυμάρι! Ζύμωσέ τα καλά με το χέρι να γίνουν ζύμη που να μην σου κολλάει στα χέρια αλλά όχι πολύ σφιχτή και δεν ανοίγουν μετά τα φύλλα. Μήν ρίξεις μεμιάς όλο το αλεύρι μήπως δεν το σηκώσει... Ασε τη ζύμη να περιμένει λίγο.
Το λάδι να το βάλεις να κάψει σε κατσαρολάκι όχι σε τηγάνι, για να'ναι βαθύ και να σου φουσκώσουν ωραία οι δίπλες. Τα φύλλα να τα ανοίγεις ένα ένα για να μην ξεραίνονται - όχι πολύ λεπτά, πάχος όσο ένα εικοσάρικο περίπου (κέρμα 2-ευρω σημερινό). Για να γίνουν ωραίες διπλωτές, κόβεις το φύλλο - με τη ροδελίτσα να'ναι και δαντελωτά γύρω γύρω - σε κομμάτια περίπου τόσα (μού 'δειξε με τα χέρια κομμάτια περίπου 7Χ12 εκ) και την ώρα που τα ρίχνεις στο λάδι τα διπλώνεις στα τρία. Μήν ρίχνεις πολλές μαζί στο λάδι, 2-3 τη φορά για να προλαβαίνεις, γιατί γίνονται γρήγορα και θα σου αρπάξουν. Θα δείς που μόλις πέφτει στο λάδι πάει στον πάτο, και αμέσως φουσκώνει και ανεβαίνει πάνω. Ένα γύρισμα να χρυσίσει κι από την άλλη και είναι έτοιμη. Αυτή η δόση θα σου βγάλει δυο ταψιά.
- Και το σιρόπι γιαγιά;
- Πφφφ... σιρόπια!
Οι δίπλες θέλουν μέλι αγνό. Κάθε στρώση που θα βάζεις στο ταψί, θα ρίχνεις μέλι με το κουτάλι όπως στους λουκουμάδες. Όπως θα είναι ζεστές οι δίπλες θα το τραβάνε. Και θα ρίχνεις και τα καρύδια με το σησάμι, και μπόλικη κανέλλα!
Άντε.. καλή επιτυχία και καλοφάγωτες!
Η φωτογραφία είναι από το net.

Πολίτικα αλμυρά κουλουράκια

Αφιερωμένο στην Έλενα, που της αρέσουν τα κριτσίνια

1/2 κιλό αλεύρι (παραδοσιακά άσπρο, αλλά συνήθως το φτιάχνω με μίγμα άσπρου και ολικής άλεσης)

1 φακελάκι baking powder

1 κούπα ελαιόλαδο

1 κούπα νερό

4 κουταλάκια ζάχαρη

1 κουταλάκι αλάτι

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά. Πλάθουμε κουλουράκια στο σχήμα που θέλουμε και τα τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα (θα ψήσουμε σε 2-3 δόσεις). Χτυπάμε ένα αυγό με λίγο νερό και τα αλείφουμε (μπορεί να παραλειφθεί, αλλά δεν το έχω δοκιμάσει χωρίς αυγό). Σκορπίζουμε επάνω τους μαυροκούκι. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς 20- 25 λεπτά.

Κυδώνι ζελέ και κυδωνόπαστο

Από τα κυδώνια δεν πετάμε σχεδόν τίποτα!
Υλικά:
2 κιλά κυδώνια
2 - 2,5 λίτρα νερό
Ζάχαρη:
Για το ζελέ μισή από το ζωμό που θα βγεί (π.χ. 6 ποτήρια ζωμό, 3 ζάχαρη)
Για το κυδωνόπαστο 1,5 κιλό
Πρώτα το βράσιμο:
Τρίβουμε τα κυδώνια με πετσέτα ή καινούριο σφουγκαράκι κουζίνας να φύγει το χνούδι και τα πλένουμε καλά. Τα ξεφλουδίζουμε, βγάζουμε τους σπόρους και τα κόβουμε στα 4, ρίχνοντας τη σάρκα σε νερό με λεμόνι για να μην μαυρίσουν, και τις φλούδες και τα κουκούτσια σε καθαρό τουλπάνι.
Βάζουμε να βράσουν με το νερό τα κυδώνια και οι φλούδες και τα κουκούτσια δεμένα στο τουλπάνι, μέχρι να μαλακώσουν καλά τα κυδώνια. Όταν βράσουν, βγάζουμε το τουλπάνι και το στύβουμε ελαφρά να βγάλει όλο το ζωμό και το πετάμε.(Δεν στύβουμε υπερβολικά και βγάλει θολό ζουμί). Βγάζουμε και τα κυδώνια με τρυπητή κουτάλα, στύβουμε ελαφρά και αυτά και τα κρατάμε για το κυδωνόπαστο.
Για το ζελέ:
Μετράμε πόσο ζωμό πήραμε και τον βάζουμε να βράσει με τη ζάχαρη σε αναλογία όπως λέω στα υλικά. Ξαφρίζουμε αν χρειαστεί. Βράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να δέσει. Δοκιμάζουμε αν είναι αρκετά δεμένο ρίχνοντας μερικές σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό. Αν οι σταγόνες φτάνουν στον πάτο χωρίς να διαλυθούν είναι έτοιμο. Το συσκευάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα όπως τις μαρμελάδες, και συντηρείται όλον το χρόνο για το ψωμί μας και τα γλυκά μας.
Για το κυδωνόπαστο:
Οσο βράζει το ζελέ, περνάμε από το μύλο του πουρέ τα κυδώνια και τα βάζουμε με τη ζάχαρη σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς, μέχρι να γίνουν μάζα που να ξεκολάει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Τότε το απλώνουμε στο μάρμαρο, ή σε ταψί λαδωμένο και αφήνουμε να κρυώσει. Οταν κρυώσει το κόβουμε μπακλαβαδωτά ή μπαστουνάκια, ραντίζουμε τα κομμάτια με κονιάκ, και τα κυλάμε σε ζάχαρη να κολλήσει.
Αν θέλουμε πριν το απλώσουμε προσθέτουμε αμύγδαλα ασπρισμένα.

Η φωτογραφία είναι από το δίκτυο.

Μπομπότα

Πριν φύγω για διακοπές είχα υποσχεθεί στη Μάγισσα με τα βότανα πως όταν με το καλό γυρίσουμε θα φέρω καλαμποκίσιο αλεύρι να κάνουμε μπομπότα . Ρώτησα την μανούλα μου άν έχει μπομπότα , μου είπε πως έχει μπόλικη της έστειλε απο το χωριό (Σούλι) η Κάκω Ζωίτσα (Κάκω = Θεία , η Κακω Ζωίτσα είναι θεία της μαμάς μου) και να πάρω όση θέλω . Μόλις είδα οτι επέστρεψε και η Μάγισσα με τα Βότανα απο τις διακοπές της , είπα να κάνω μια μπομπότα να την υποδεχτώ :)Υλικά :

Για ταψί -σινί 32-34 εκ περίππου
2 κούπες καλαμποκίσιο αλεύρι
200 γρμ τυρί φέτα (προαιρετικά )
3 πράσσα
300 γρμ σπανάκι (μιά χεριά )
3-4 κρεμμυδάκια φρέσκα
300 γρμ λάπατα , μυρώνια κλπ (μια χεριά)
Μαιντανό , μακεδονίσι ή μάραθο ή άνιθο , μελισσόχορτο κ.α
Ελαιόλαδο
Αλάτι , πιπέρι
Βραστό νερό
Τι κάνουμε :
Πλένουμε και κόβουμε τα χορταρικά μας όπως κάνουμε για την χορτόπιτα. Βάζουμε 2-3 κουταλιές λάδι σε μια κατσαρόλα και τα αχνίζουμε ως ότου μαραθούν και τραβήξουν τα πολλά υγρά . Βάζουμε το αλεύρι μας σε μια λεκανίτσα και προσθέτουμε καυτό νερό ως ότου επιτύχουμε έναν χυλό όπως στις τηγανίτες . Ανακατεύουμε συνέχεια να μην κάνει σβολάκια . Προσθέτουμε τα χορταρικά μας , αλατοπιπερώνουμε , ρίχνουμε 1-2 κουταλιές λάδι , χοντροτρίβουμε την φέτα (αν βάλουμε) και είναι έτοιμα να τα βάλουμε στο ταψί μας . Έχουμε λαδώσει πολύ καλά το ταψί μας και προθερμάνει τον φούρνο στους 180 . Ρίχνουμε το μείγμα στο ταψί , ραντίζουμε με λάδι την επιφάνεια και έτοιμο για φούρνο . Ψήνουμε για 50-60 λεπτά (με το μάτι και ανάλογα το φούρνο) καλύτερα με αντιστάσεις πάνω κάτω. Αφήνουμε να κρυώσει και σερβίρουμε .
Tips (που λέει και η Κικίτσα) : Η δόση αυτή είναι για μπομπότα φτενή (λεπτή) με μπόλικα χορταρικά , όπως μου αρέσει εμένα . Μπορείτε να αυξήσετε λίγο την ποσότητα στο αλεύρι αλλά για να γίνει νόστιμη δεν πρέπει να ξεπερνά σε πάχος το ένα δάχτυλο (οριζόντια:) ) . Μπορεί να γίνει μόνο με πράσσα ή σπανάκια ή διάφορα χορταρικά , αυξάνοντας ανάλογα τις ποσότητες . Ο συνδιασμός όλων δίνει το καλύτερο και πιο μυρωδάτο αποτέλεσμα . Επίσης μπορούμε να μην αχνίσουμε τα χορταρικά αλλά να τα χειροτρίψουμε πάρα πολύ ώσπου να μαραθούν . Μπορείτε να την ψήσετε και κανα 10λεπτο λιγότερο , προσωπικά μου αρέσει να έχει "αρπαξει" λίγο γύρω γύρω . Επίσης αν θέλουμε προσθέτουμε αυγά , βούτυρο , γιαούρτι ή γάλα στο χυλό για πιο "γεμάτο" αποτέλεσμα . Εμένα η απλή νηστίσιμη ή με λίγο φέτα συνταγή μου αρέσει περισσότερο , ίσως γιατί είναι πιο κοντά στις μνήμες μου :)

Μακαρονόπιτα χωριάτικη

Καλώς σας βρήκα και επίσημα με συνταγή :) Ειχα πει όταν γυρίσω θα φέρω φωτογραφία (την συνταγή την είχα) απο την θρυλική μακαρονόπιτα της μαμάς μου. Για να πετύχει η μακαρονόπιτα πρέπει να ανοιξουμε φύλλο με τα έτοιμα δεν νομίζω οτι ειναι τόσο νόστιμη. Δεν χρειάζεται να είναι πολύ λεπτό το φύλλο και να σας παιδέψει στο άνοιγμα . Αντε πάμε να φτιάξουμε ένα μέτριο ταψάκι 30 κατι εκ ή 40χ30 περίππου . Η μανουλίτσα μου φυσικά φτιάχνει την διπλή δόση :) Υλικά :
Για το φύλλο
2 κούπες αλέυρι
2-3 σταγόνες ξύδι
αλατάκι
1-2 κουταλιές λάδι
1/2 φλιτζάνι χλιαρό νερό (περίππου)
Γέμιση :
250-300 γρμ μακαρόνια χοντρά Ν 2 ή πέννες
400 γρμ φέτα (καλό είναι να έχουμε δυο είδη φέτας , σκληρή και μαλακή)
1/2 φλιτζάνι γάλα
2 -3 αυγά
2 κουταλιές βούτυρο φρέσκο
Αλάτι , πιπέρι
Ελαιόλαδο

Ετοιμάζουμε τη ζύμη για τα φύλλα και την αφήνουμε να ξεκουραστεί . Βράζουμε τα μακαρόνια al dente , τα σουρώνουμε και τα γυρίζουμε ξανά στη κατσαρόλα προσθέτοντας τις 2 κουταλιές βούτυρο . Ανοίγουμε τα φύλλα (2 ή 3) , λαδώνουμε καλά ενα ταψάκι και τοποθετούμε το πρώτο φύλλο . Λαδώνουμε ξανά τοποθετούμε το δέυτερο κλπ. Στην κατσαρόλα που έχουμε τα μακαρόνια προσθέτουμε την φέτα χοντροτριμμένη με πιρούνι ή με τα χεράκια μας . Χτυπάμε τα αυγά με το γάλα και το πιπεράκι και τα προσθέτουμε στο μείγμα . Ανακατεύουμε καλά και ρίχνουμε την γέμιση στο ταψί μας. Λαδώνουμε καλά τα φύλλα , τα γυρνάμε και κλείνουμε την πίτα . Τοποθετούμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 και ψήνουμε για 35-40 λεπτά , ως ότου πάρουν ωραίο χρώμα τα φύλλα και ξεροψηθούν .

Και μια φωτογραφία απο τη θέα που έχεις στο χωριουδάκι μου :) Βλέπουμε τα Σύβοτα και στο βάθος την Κέρκυρα .

Αλευρόπιτα

Αυτή η συνταγή παραείναι εύκολη για τις πεντανόστιμες κόρες, παρατίθεται όμως για λόγους παράδοσης και λόγω υψηλής ..τηλεθέασης του μπλογκ. Δεν είναι μόνο οι έμπειροι που το διαβάζουν!
Στα Ζαγοροχώρια, αν παραγγείλεις αλευρόπιτα θα χρειαστεί να περιμένεις αρκετά, συνήθως τη φτιάχνουν εκείνη τη στιγμή και δε σερβίρεται σε μερίδες, σερβίρεται ολόκληρη. Αν η παρέα είναι μεγάλη έχει καλώς, αλλιώς παίρνεις ό,τι περίσσεψε σε τάπερ!
Τα υλικά
- ½ κιλό αλεύρι
- 2 αυγά
- λίγο αλάτι
- 3 κουταλιές λάδι
- νερό
- 350 γρ. φέτα σε μικρά κομματάκια
- λάδι για το ταψί
Επί τω έργω
- Με το αλεύρι, τα αυγά, το λάδι και το νερό φτιάχνουμε ένα χυλό που να ρέει εύκολα, όχι πηχτό.
- Αλατίζουμε ελαφρά και προσθέτουμε το μισό τυρί.
- Σε λαδωμένο ταψί ρίχνουμε το χυλό σε λεπτή στρώση. Βάζουμε το υπόλοιπο τυρί πάνω στο χυλό και προσθέτουμε λίγο λάδι.
- Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο μέχρι να ροδοκοκκινίσει, περίπου ¾ της ώρας.
De gustibus...
Aν και παραδοσιακή η συνταγή, εγώ την ψιλοπειράζω. Μερικές φορές αντικαθιστώ τη φέτα με ½ έως ¾ της κούπας κίτρινο πικάντικο τυρί -π.χ. Σα(ν;) Μιχάλη- που το βάζω όλο μέσα στο χυλό. Ακόμα προσθέτω στο χυλό μαύρο πιπέρι και ψιλοκομμένο δυόσμο και μάραθο..

Κρεατόπιτα με ρύζι

Στην Ήπειρο απο τις πιο γνωστές πίτες είναι και η κρεατόπιτα. Απο περιοχή σε περιοχή ομως υπάρχουν διαφορές στον τρόπο παρασκευής αλλά όλες έχουν κοινό τον κόρθο ή κρόθο στα φύλλα και το κρέας που συνήθως είναι τραγίσιο από μικρό ζώο το βετούλι . Αυτή η πίτα για μένα είναι οι ρίζες μου , οι μνήμες μου , όλη μου η ζωή και ο λόγος που η γιαγιά μου με έμαθε να ανοίγω φύλλα. Την κρεατόπιτα την τρώγαμε στις μεγάλες γιορτές , τις Απόκριες και παλιά ήταν η πίτα που έπρεπε να κάνει η νύφη για την πεθερά , την δεύτερη μέρα του γάμου της:) Στα φτωχά Σουλιωτοχώρια τα υλικά λίγα και η πίτα "φτωχή" αλλα με πλούσια γεύση . Η πίτα εκτός απο βετούλι γίνεται και με άλλα "χοντρά" κρέατα ή κοτόπουλο. Η ποσότητα είναι για μικρό ταψί φούρνου για 4-6 άτομα.
Υλικά :
Για το φύλλο :
5-6 χούφτες αλεύρι
λίγο αλάτι
2-3 σταγόνες ξύδι
1 κουταλιά λάδι
1/2 περιπου φλιτζάνι χλιαρούτσικο νερό
Γέμιση :
1 κιλό κοτόπουλο σε μερίδες
3 κρεμμύδια μεγαλούτσικα
1 3/4 φλιτζάνι ρύζι (*)
αλάτι , πιπέρι , λάδι
Εκτέλεση:

Ζυμώνουμε τα υλικά για τα φύλλα και τα αφήνουμε στην άκρη σκεπασμένα με πετσέτα. Ψιλλοκόβουμε το κρεμμύδι μας και το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με λίγο λάδι να γυαλίσει. Προσθέτουμε το κοτόπουλο σε μερίδες και το αφήνουμε να πάρει λίγο χρώμα.
Ρίχνουμε αρκετό χλιαρό νεράκι, το αλάτι και το πιπέρι και το αφήνουμε να βράσει πολύ καλά . Με την ζύμη μας ανοίγουμε δυο μεγάλα φύλλα ώστε να εξέχουν απο το ταψί μας τουλάχιστον 10 εκ. Λαδώνουμε καλά το ταψάκι και τοποθετούμε το πρώτο φύλλο, ξαναλαδώνουμε και τοποθετούμε το δευτερο. Ρίχνουμε και το ρύζι που έχουμε μετρήσει και τοποθετούμε περιμετρικά του ταψιού και το κοτόπουλο. Τώρα θα κάνουμε τον κρόθο, δηλαδή γυρίζουμε τα φύλλα που εξέχουν προς τα μέσα στριβωντας τα και ακουμπόντας τα επάνω στο κρέας. Ανάλογα τι ρύζι έχουμε χρησιμοποιήσει μετράμε απο την κατσαρόλα μας το ζουμάκι, χρειαζόμαστε περιππου 5-6 φλιτζάνια ζωμό. Το ρίχνουμε στην πίτα μας και σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 ψήνουμε για περίπου 1 ώρα. Η πίτα είναι πιο νόστιμη αν μείνει μισή ωρίτσα πριν σερβιριστεί.
* Για να μετρήσουμε το ρύζι, ρίχνουμε στο ταψί μας τόσο ωστε να σκεπάσουμε τον πάτο. Το γυρίζουμε σε ένα φλιτζάνι, μετράμε πόσο είναι και υπολογίζουμε ανάλογα ζουμάκι .

Παστιτσάδα με κοτόπουλο

Αφού πιάσαμε τις κλασσικές αγαπημένες συνταγές , δεν θα μπορούσα να μην γράψω μια αγαπημένη μου Κερκυραική συνταγή . Είχα την τιμή και την χαρά να την πρωτογευτώ πριν απο πολλά χρόνια απο Κερκυραία Αρχόντισα και έχω ακόμα στο στόμα μου τη γεύση εκείνης της παστιτσάδας . Η κλασσική συνταγή γίνεται συνήθως με μοσχάρι ή κόκκορα . Εμείς σήμερα την κάναμε με νόστιμο βιολογικό κοτοπουλάκι που βρήκαμε :)
Υλικά :
1 κοτόπουλο ή κοκκορας σε μερίδες
2 κρεμμύδια ξερά μεγαλούτσικα
3 σκελίδες σκόρδο
1 φλιτζάνι ντομάτα φρέσκια
3 κουταλιές πελτέ ντομάτας
1/4 φλιτζάνι ξύδι λευκό
1/2 ποτήρι κρασί κοκκινο
Λίγη ζαχαρίτσα
Μπαχαρικά ( κανέλα , γαρύφαλλο , κύμινο, μοσχοκάρυδο , μπαχάρι , δάφνη , καυτερό κόκκινο πιπέρι, αλάτι)
500 γρμ μακαρόνια χοντρά
Κεφαλογραβιέρα τριμμένη
Εκτέλεση :

Πλένουμε το κοτοπουλάκι μας , το τεμάχιζουμε και το σκουπίζουμε καλά . Σε μια κατσαρόλα με φαρδύ πάτο ρίχνουμε λιγο λαδάκι και μόλις ζεσταθεί τηγανίζουμε καλά το κοτόπουλο να ροδοκοκκινήσει. Προσθέτουμε το ψιλλοκομένο κρεμμυδι και το σκόρδο και αφήνουμε λίγο να τσιγαριστούν . Ρίχνουμε το ξύδι το αφήνουμε λίγο να εξατμιστει και ρίχνουμε την ντομάτα , τον πελτέ διαλυμένο σε 1 ποτηρι ζεστό νερο , την ζάχαρη και τα μπαχαρικά μας μαζί και το κρασί . Χαμηλώνουμε την φωτιά και αφήνουμε το κοτοπουλάκι να σιγομαγειρευτεί για αρκετή ωρα μέχρι να μαλακώσει πολυ και να δέσει η σάλτσα . Ελέγχουμε πότε πότε μηπως χρειαστεί νεράκι . Βράζουμε τα μακαρόνια και τα σουρώνουμε . Μολις είναι ετοιμο το κοτόπουλο το αφαιρούμε απο την κατσαρόλα και ρίχνουμε τα μακαρόνια μας στη σάλτσα. Τα ανακατεύουμε κουνώντας την κατσαρόλα καλά και σερβίρουμε με μπόλικο τυράκι . Εμείς σήμερα δεν είχαμε κεφαλογραβιέρα ή αλλο πικάντικο σκληρό τυρί και το φάγαμε με φέτα σκληρή γίδινη που μας φίλεψαν :)

Στο πατρικό μου ο πατερούλης μου και η αδερφούλα μου προτιμούσαν μακαρόνια Ν 2 και εγώ ήθελα σαλιαρίτσα !:) Εδώ με τον αντρούλη μου προτιμούμε τις πέννες ή ριγκατόνι και χω γλιτώσει απο τους λεκέδες:) .

Η συνταγή ειναι αφιερωμένη στην Κικίτσα , μαζί με ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για το πολύτιμο πακετάκι που μου στειλε με 1002 καλούδια και μπαχαρικούλια και έτσι φάγαμε σήμερα αυθεντική παστιτσάδα :)

Γίδα βραστή

Προοίμιο

Η πρώτη μου εμπειρία με γίδα βραστή ήταν.... οπτική. Πηγαίναμε με τους γονείς μου στην Τρίπολη, και θυμάμαι μία πινακίδα προς το τέλος του Αχλαδόκαμπου (πριν ανοίξει η σύραγγα του Αρτεμισίου) ΓΙΔΑ ΒΡΑΣΤΗ. Προφανώς τρώγανε το φαγητό αυτό γιά να γιορτάσουνε ότι περάσανε τον Αχλαδόκαμπο επιτυχώς ή ήταν το τελευταίο γεύμα πριν μπούν στον Αχαλαδόκαμπο γιά να ... πάνε φαγωμένοι.
Μετά, το φαγητό αυτό πέρασε στην σφαίρα του φανταστικού και της ειρωνείας. Σε κάποιους επαγγελματικούς κύκλους, είμαι γνωστός να περιγράφω ότι κάποιες "σοβαρές" επιχειρηματικές αποφάσεις, λαμβάνονται στην ταβέρνα "Το Καραούλι" η ο "Καραϊσκάκης" (Παλαιά Εθνική Οδός Αθηνών - Θηβών) με νύχτα χωρίς φεγγάρι ενώ οι αποφασίζοντες τρώνε τη Γίδα τη Βραστή. Αυτό ίσως να αποτελεί και κακία εκ μέρους μου, ότι αφού δεν συμμετέχω στις αποφάσεις/συνομωσίες, σας φαντασιώνομαι να αποφασίζετε τρώγοντας όχι στην Σπονδή η στο Βαρούλκο αλλά σε χασαποταβέρνα.
Το κρέας της γίδας πρέπει να είναι σκληρό και να απαιτεί βράσιμο σε χαμηλή θερμοκρασία γιά μαλακώσει και να έχει όπως όλα τα φτηνά κρέατα ένα πολύ καλό γευστικό αποτέλεσμα αν κανείς έχει την υπομονή και τη επιμονή να το μαγειρέψει πολλή ώρα σε χαμηλή θερμοκρασία. Στην συνταγή που ακολουθεί προσθέσαμε πέρα από απλό νερό της βρύσης και 500 γρ stock που έχουμε φτιάξει από κόκκαλα, λαχανικά ημιθανή και μπουκετ γκαρνί ( δικό μας δεν σας λέω τι βάζουμε μέσα). Για απλότητα με νερό και 1 κύβο ανά λιτρο είστε μια χαρά αλλά αν δηλώσετε ότι βάζετε knorr στα φαγητά σας οι κομπορρήμονες chef θα σας κοιτάξουνε ειρωνικά σηκώνοντας το φρύδι. Τέλος πάντων κάντε ότι νομίζετε και ο Αγιος Τρύφων Βοήθεια σας........

Η πρώτη μου επαφή με το έδεσμα έγινε στην Ταβέρνα το Ανώγι στην Ελάτη Τρικάλων Θεσσαλίας. και μάλλον μου άρεσε αλλά εκανε και ένα κρύο απίθανο (Αρχές Νοεμβρίου με -5, ίσως το μοναδικό week end με -5)

Η συνταγή

Πήγε η Μαρίνα στον ΑΒ να φέρει μία γίδα (σφαγμένη) και γύρω στα τέλη Ιανουαρίου αποφασίσαμε να την μαγειρέψουμε.
Το κάναμε με μεγάλη προσοχή και επιφύλαξη, διότι είχαμε ακούσει πολλά γιά την μυρωδιά και άλλα τινά. Αλλα μία Κυριακή πρωί, είπαμε να το δοκιμάσουμε.
Ξεκινήσαμε λοιπόν με ένα πακέτο κομμάτια γίδας (κρέας με κόκκαλο) περίπου 800-900 γραμμάρια).
Το βράσαμε το κρέας πρώτα σε αφθονο νερό ( περίπου δύο λίτρα) και το ξαφρίσαμε. Αυτό κράτησε περίπου 40 λεπτά. Οταν σταμάτησε το ξέφρισμα προσθέσαμε στο ίδιο νερό (εδώ ποικίλουν οι απόψεις και μερικοί συστήνουν αλλαγή νερού, αλλά εμείς δεν το κάναμε) καρότα και σέλινο καθαρισμένο και δύο μέτρια κρεμμύδια κομμένα σε ροδέλλες, αλάτι μπόλικο και πιπερι και το stock μας. Αν δεν σας αρέσει το σέλινο, βάλτε φοινόκιο ή παραπάνω καρότα, ρέβα ίσως η ότι άλλο λαχανικό σας περισσεύει και σας αρέσει. Αφήσαμε όλα τα υλικά να βράσουν περίπου 2.5 ώρες σε χαμηλή φωτιά (προς το τέλος προσθέσαμε και μερικές πατάτες, κομμένες σε κύβους) και τον χυμό από δύο λεμόνια.
Το τελικό αποτέλεσμα είχε μία ιδιάζουσα γεύση γίδας ( καθόλου δυσάρεστη) και ήταν αρκετά χορταστικό και γευστικό. Δυστυχώς δεν έκανε κρύο γιά να πω ότι μας ζέστανε κιόλας.
Επειδή περίσσεψε, φάγαμε και την επομένη και τολμώ να πω ότι την δεύτερη ημερα η γεύση ήταν περισσότερο μεστή.
Αν θα το ξανακάνουμε? Βεβαίως, μόλις εμφανιστούν πάλι οι γίδες στον ΑΒ.....................