Κουλουράκια πασχαλινά (χωρίς αμμωνία)

.

Προσωπικά προτιμώ τα κουλουράκια της αμμωνίας για το Πάσχα. Την οικογενειακή μας συνταγή την είχα δώσει πέρυσι και θα τη βρείτε εδώ, ενώ φέτος έχουμε και άλλη μία στο blog από τη Ρένα.
Αλλά, όπως έλεγε και η Νένα μας τις προάλλες, η μυρωδιά της αμμωνίας δεν είναι αρεστή σε όλους. Γι' αυτό ας δώσουμε και τη συνταγή για κουλουράκια πασχαλινά με μπέικιν. Τα φτιάξαμε προχθές με την κόρη και τις φιλενάδες της για να τα κεράσουν στο σχολείο.
Περάσαμε φανταστικά αν και δεν μπορώ να σας περιγράψω το χάλι της κουζίνας (και των κοριτσιών) μόλις τελειώσαμε. Μετάνιωσα που δεν το φωτογράφισα...
Ας δούμε, όμως, τη συνταγή:

Υλικά
250 γρ. βούτυρο μαλακό, σε θερμοκρασία δωματίου
200 γρ. ζάχαρη
2 αυγά
ξύσμα και χυμό από ένα μεγάλο λεμόνι
3 κουταλιές γάλα
2 κοφτές κουταλιές μπέικιν
περίπου 600 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις ή αλεύρι μαλακό
2 κρόκους αυγού για το άλειμμα, αραιωμένους με λίγο νερό

Εκτέλεση
Χτυπάτε το βούτυρο με τη ζάχαρη να ασπρίσουν. Προσθέτετε τα αυγά συνεχίζοντας το χτύπημα και στη συνέχεια το ξύσμα, το χυμό και το γάλα. Ανακατεύετε το αλεύρι με το μπέικιν και το προσθέτετε σταδιακά στο μίγμα μέχρι να πάρετε μια ζύμη απαλή, ίσα να αρχίζει να ξεκολλάει από τα χέρια. Μην τα ταλαιπωρήσετε στο ζύμωμα γιατί σκληραίνουν (όπως όλα τα μπισκότα, κουλούρια). Αφήστε τη ζύμη για «ξεκούραση» περίπου μισή ώρα. Στο διάστημα αυτό να περιμένετε ότι θα σφίξει λίγο, γι' αυτό καλό είναι να έχετε «συγκρατηθεί» λίγο στο αλεύρι ώστε να μη γίνουν σκληρά τα κουλουράκια.
Στη συνέχεια δοκιμάζετε να πλάσετε ένα κουλουράκι. Αν πλάθεται όμορφα χωρίς να κολλάει, συνεχίζετε κανονικά το πλάσιμο, αν όχι πρέπει να προσθέσετε λίγο ακόμα αλεύρι.
Πλάθετε τα κουλουράκια και τα τοποθετείτε σε ταψάκια (το αλουμίνιο είναι πάντα η καλύτερη επιφάνεια για κουλούρια-μπισκότα) στρωμένα με λαδόκολλα.
Αλείφετε με τους κρόκους και ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 10-15’, μέχρι να πάρουν ωραίο ρόδινο χρώμα.
Σε μέτριο μέγεθος γίνονται περίπου 50 κουλούρια.

Για πιο τριφτά κουλουράκια θα βάλετε 200 γρ. λιγότερο αλεύρι και τη μισή ποσότητα μπέικιν. Δεν θα πλάσετε τα κουλουράκια αλλά θα τα περάσετε από κορνέ με σχετικά μεγάλη μύτη.

Αν σας άρεσαν οι καρδούλες- διακοσμητικά που φαίνονται στη φωτογραφία, μπορείτε να τις φτιάξετε με τις οδηγίες που δίνω εδώ.

.

Μυδοπίλαφο

.
Υλικά
2 κούπες ρύζι κίτρινο
3οο γρ. ψίχα μύδια (κυκλοφορούν κατεψυγμένα, θα τα αποψύξετε και θα τα ξεπλύνετε)
4 κούπες νερό
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο λιωμένη (προαιρετικά)
2 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο
300 γρ. ντομάτα στον τρίφτη
ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση
Τσιγαρίζετε το κρεμμύδι στο ελαιόλαδο. Μόλις γυαλίσει ρίχνετε το ρύζι και το γυρνάτε με μια ξύλινη κουτάλα μέχρι να γίνει διάφανο. Αν βάλετε σκόρδο, το ρίχνετε κι αυτό να τσιγαριστεί. Ρίχνετε το νερό και τη ντομάτα και μόλις πάρει βράση χαμηλώνετε τη φωτιά. Μόλις μισοβράσει το ρύζι ρίχνετε τα μύδια, αλάτι και πιπέρι, τον μαϊντανό και παρακολουθείτε μήπως χρειαστεί κι άλλο νερό οπότε και προσθέτετε (ζεστό, έτσι;). Όσο το ρύζι "κρατάει" λίγο, αποσύρετε από τη φωτιά και το αφήνετε λίγο να σταθεί.
Σερβίρετε το μυδοπίλαφο ζεστό, πασπαλίζοντας αν θέλετε με λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό ακόμα.
*Αν υπάρχει η δυνατότητα για φρέσκα μύδια, τα αχνίζετε χωριστά, πετάτε όσα δεν άνοιξαν και τα υπόλοιπα τα προσθέτετε κανονικά στο ρύζι.

Συνδυάστηκε με κατασκευή χαρταετού... εσωτερικού χώρου!
.

Κέικ τυριού (γλυκό, ε;)

.

Υλικά

500γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 κουταλιές βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1 1/2 κούπα ζάχαρη
3 αυγά
1 κούπα γάλα
200γρ. τυρί κρέμα ή ανθότυρο (χλωρό)
1 κουταλάκι κανέλα
ξύσμα 2 πορτοκαλιών
Εκτέλεση
Χτυπάτε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη και τα αυγά. Στη συνέχεια προσθέτετε το τυρί, τα μυρωδικά-μπαχαρικά και εναλλάξ το αλεύρι με το γάλα. Χτυπάτε 3-4' να ομογενοποιηθεί το μίγμα. Βουτυρώνετε και αλευρώνετε τη φόρμα, ρίχνετε μέσα το μίγμα. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για μία ώρα περίπου (δοκιμάζετε με οδοντογλυφίδα). Αφήστε το να σταθεί λίγο στη φόρμα και αναποδογυρίζετε σε σχάρα να κρυώσει καλά. Μόνο τότε κόβετε. Μπορείτε να σερβίρετε πασπαλίζοντας με λίγη κανέλα.

Ένα γλυκάκι για να τιμήσουμε την Τυρινή όταν δεν έχουμε σιμιγδάλι για γαλατόπιτα αλλά και φύλλα για γαλακτομπούρεκο.
Πώς είπατε; Δεν μπορείτε χωρίς σοκολάτα; Ε, λοιπόν, σοκολάτα δεν έχει αυτό το κέικ αλλά μπορείτε να το συνοδεύσετε με ρόφημα τσαγιού με σοκολάτα (διακριτική, μη φαντάζεστε...). Η καινούρια μου ανακάλυψη, το χαρμάνι που βλέπετε στη φωτό. Κάτι μου λέει ότι είναι εποχιακό (έχει το όνομα Carnival) οπότε οι ενδιαφερόμενοι... σπεύσατε!

.
.

Μπιφτέκια πιπεράτα

Υλικά
½ κιλό κιμά μοσχαρίσιο
4 κουταλιές φρυγανιά τριμμένη
4 κουταλιές νερό
4 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο
3 κουταλιές ελαιόλαδο
αλάτι
(κρεμμύδι όχι, αυγό όχι)
για το πανάρισμα:
χοντροτριμμένα πιπέρια: μαύρο, άσπρο, πράσινο, κόκκινο
λίγο κόλιαντρο χοντροκομμένο
Εκτέλεση
Ζυμώνετε κατά τα γνωστά. (Αν συνηθίζετε αυγό και κρεμμύδι, μη μου δίνετε σημασία, βάλτε κι απ’ αυτά.) Αφήνετε λίγο το μίγμα να σταθεί.
Πλάθετε τα μπιφτέκια και τα «πανάρετε» στα πιπέρια. Τα αφήνετε μία ωρίτσα να σταθούν στο ψυγείο και τα ψήνετε σε αντικολλητικό σκεύος ή μαντεμένια πλάκα.
Συνοδεύονται πολύ ωραία από πολέντα ή πουρέ πατάτας. Απαραίτητη θεωρώ και μια πράσινη σαλάτα, απλή ή με μαριναρισμένα μανιτάρια.
Όχι, δεν είναι πολύ καυτερό το αποτέλεσμα, αυτό που κυριαρχεί είναι το συνδυασμένο άρωμα των πιπεριών.
Στις παρακάτω φωτογραφίες επιδεικνύω ξεδιάντροπα τα πιπέρια και τους μύλους μου (τελευταίο φετίχ ο ηλεκτρικός inox με το παντελώς άχρηστο αλλά... μουράτο φωτάκι, που μου δώρισαν τα Χριστούγεννα).

Μαρινάδες

Τσικνοπέμπτη αύριο και οι ψησταριές έχουν την τιμητική τους. Δεν χρειάζεται πολυπλοκότητα: Άριστη πρώτη ύλη, σωστά αρτύματα, καλή φωτιά είναι τα μυστικά για σωστή ψησταριά.
Οι μαρινάδες βάζουν κι αυτές το λιθαράκι τους στην επιτυχία. Το σωστό μαρινάρισμα ενισχύει τη γεύση της σάρκας και την κάνει πιο τρυφερή.
Σε μερικές περιπτώσεις το μαρινάρισμα σχεδόν… επιβάλλεται όπως π.χ. στα κυνήγια, τόσο για να μαλακώσει η σάρκα όσο και για να φύγει η κάπως βαριά μυρωδιά πριν το μαγείρεμα. (Στα κυνήγια δεν περιλαμβάνονται βέβαια τα αγριογούρουνα… εκτροφείου.)
Βασικές αρχές για σωστό και ασφαλές μαρινάρισμα είναι:

• Πλένουμε σχολαστικά το υλικό (κρέας, κοτόπουλο, ψάρι κ.λπ.) που πρόκειται να μαρινάρουμε.
• Χρησιμοποιούμε σκεύη που δεν οξειδώνονται. Προτιμώμενα είναι τα γυάλινα ή τα κεραμικά, πορσελάνινα κ.λπ. ενώ το αλουμίνιο απαγορεύεται δια ροπάλου.
• Βάζουμε τα τρόφιμα που μαρινάρουμε στο ψυγείο. Η θερμοκρασία περιβάλλοντος ευνοεί την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών, βακτηρίων κ.λπ.
• Σκεπάζουμε τα τρόφιμα που μαρινάρουμε ώστε να μην πιάνουν κρούστα οι άκρες που περιοδικά δεν καλύπτονται από το υγρό. Ανακατεύουμε συχνά ώστε να πάει παντού η μαρινάδα.
• Δεν μαρινάρουμε… μέρες ολόκληρες ένα υλικό πιστεύοντας ότι θα μαλακώσει πιο πολύ. Αν μείνει πολύ στη μαρινάδα θα αποκτήσει πιο έντονη γεύση (μέχρι ενός ορίου) αλλά δεν θα μαλακώσει παραπάνω. Άλλωστε η μαρινάδα εισχωρεί στις πρώτες στιβάδες του ιστού, δεν φτάνει μέχρι την καρδιά του εκτός αν είναι κομμένο σε πολύ μικρά κομμάτια.
• Αν θέλουμε να συντομεύσουμε το χρόνο μαριναρίσματος, κόβουμε το υλικό σε μικρότερα κομμάτια.
• Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη μαρινάδα που περίσσεψε για να φτιάξουμε σάλτσα που θα συνοδεύσουμε το κρέας (κοτόπουλο κ.λπ.) αλλά προηγουμένως θα πρέπει να την βράσουμε καλά.
• Ως γενική ιδέα μπορούμε να κρατήσουμε ότι το λάδι βοηθά τα κρέατα να κρατούν την υγρασία τους ενώ τα όξινα (λεμόνι, κρασί, ξύδι κ.λπ.) χαλαρώνουν τους ιστούς και μαλακώνουν το κρέας.

Ας δούμε και μερικές μαρινάδες, δίνοντας το έναυσμα για σχόλια με τις δικές σας προτάσεις:
Για πουλερικά
-Ελαιόλαδο, γιαούρτι, χυμός λεμονιού (+θυμάρι)
-Ελαιόλαδο, λεμόνι, μουστάρδα, ρίγανη
-Ελαιόλαδο, μηλόξυδο, σάλτσα σόγιας, μέλι (κάνει και ωραία κρούστα)
Για χοιρινό
-Ελαιόλαδο, κόκκινο κρασί, κόλιανδρος, μαύρο πιπέρι σε κόκκους
-Ελαιόλαδο, χυμό και ξύσμα από πορτοκάλι, μέλι
-Μπύρα, κρεμμύδια σε ροδέλες, σπασμένες σκελίδες σκόρδο
-Ελαιόλαδο, μέλι, σιναπόσπορο, σπασμένες σκελίδες σκόρδο
Για αρνί
-Ελαιόλαδο, γιαούρτι, φασκόμηλο
-Ελαιόλαδο, φρέσκα φύλλα μέντας, λεμόνι
-Ελαιόλαδο, σπασμένες σκελίδες σκόρδο, κρεμμύδι σε ροδέλες, δενδρολίβανο
Για μοσχάρι και μεγάλο κυνήγι (μαγειρευτά)
-Ελαιόλαδο, κόκκινο κρασί, δάφνη, μπαχάρι

Η φωτογραφία είναι από ταβέρνα σε ένα χωριό κοντά στην Αλατόπετρα Γρεβενών, μετά από εκδρομή στη Βασιλίτσα. Δεν είχαμε πάει σε ώρα αιχμής οπότε η ψησταριά τους δεν ήταν έτοιμη, γι' αυτό και το κρέας ψήθηκε στα κάρβουνα του τζακιού, όπως βλέπετε. Είχαμε καλοφάει αλλά δεν θυμάμαι λεπτομέρειες (είχαμε καλοπιεί, επίσης, όσοι δεν οδηγούσαμε!).

Και αφού αναφέραμε τα Γρεβενά, δείτε στο blog της κας Δήμητρας Βέργου φωτογραφίες από το καρναβάλι τους, τα «Ανακατωσάρια», καθώς και το πρόγραμμα του φετινού εορτασμού.

Χοιρινά μπριζολάκια με σάλτσα μουστάρδας

Υλικά
4 χοιρινά μπριζολάκια
1 κούπα ζωμό κρέατος
½ κούπα λευκό ξηρό κρασί
1 μικρό κρεμμύδι τριμμένο
2 κουταλιές μουστάρδα
αλάτι, πράσινο και μαύρο πιπέρι
ελαιόλαδο
1/2 κουταλάκι κορν φλάουρ

Εκτέλεση
Σε αντικολλητικό σκεύος ψήνετε αλατοπιπερωμένα τα μπριζολάκια με ελαιόλαδο, κατά τα γνωστά. Αφαιρείτε το κρέας (φροντίζετε να διατηρηθεί κάπου ζεστό), προσθέτετε στο ίδιο σκεύος λίγο ελαιόλαδο ακόμα και τσιγαρίζετε το κρεμμύδι. Σβήνετε με το κρασί και μόλις απελευθερωθούν τα αρώματά του προσθέτετε το ζωμό, αλάτι και πιπέρι. Αφήνετε τη σάλτσα να σιγοβράσει μέχρι να μειωθεί στο μισό οπότε προσθέτετε τη μουστάρδα και το κορν φλάουρ διαλυμένο καλά σε λίγο κρύο νερό. Χαμηλώνετε τη φωτιά και ανακατεύετε μέχρι να δέσει η σάλτσα.
Σερβίρετε τα μπριζολάκια περιχύνοντας με τη σάλτσα μουστάρδας.
Εναλλακτικά:
-Αντί για κορν φλάουρ μπορείτε να δέσετε τη σάλτσα με λίγη κρέμα γάλακτος.
-Αντί για το αντικολλητικό σκεύος (φυσικά) μπορείτε να ψήσετε τα μπριζολάκια στη σχάρα ή στα κάρβουνα.

Θυμίζω ότι συνταγή για σπιτική μουστάρδα μας έχει δώσει η Καλλιόπη.

Απόκριες!

Σατυρικό από την Κρήτη:

Ήρθανε πάλι οι γι-Αποκρές κι όλοι κουζουλαθήκαν
κι οι γράδες κι οι μπαμπόγριες σαν κοπελιές ντυθήκαν.
Τσι μηζηθρόπιτες θωρώ απάνω στο τραπέζι
μα η κοιλιά μου ειν’ αδειανή και σαν τη λύρα παίζει.
Ελάτε να γλεντήσομε, μασκάρες να ντυθούμε
τσι κουζουλούς να κάνομε, να μην κουζουλαθούμε!
Απόταν εγεννήθηκα δεν ήφαγα λαζάνια
μα τα’ αποκρές τα ψήσαμε κι ήφαγα δυο καζάνια.
Ήφυγε δα κι η γι-αποκρά, με γλέντια με τραγούδια,
και ήρθεν η Σαρακοστή μ’ ελιές και με λουμπούνια!
Ο Λαζανάς ψυχομαχεί κι ο Μακαρούνης κλαίει
κι ο Κρόμμυδος σουσουραδεί και στο τραπέζι βγαίνει!
Ο Κρέως εξεψύχησε κι ο Τύρος αποθαίνει
και ο καημένος ο Κουκιάς μεσ’ στο τραπέζι μπαίνει.

Όταν ήμουν μικρή δεν ξεχώριζα τις Κυριακές της Αποκριάς. Νηστείες δεν τηρούσαμε στο σπίτι μέχρι τη Μεγαλοβδομάδα και ως παιδιά δεν είχαμε συνδέσει και πολύ τις Απόκριες με ιδιαίτερες διατροφικές συνήθειες αφού το μυαλό μας δεν ήταν και τόσο στο φαγητό. Η μαγική φράση "ανοίγει το Τριώδιο" σήμαινε ξαμολιόμαστε να βρούμε τι θα ντυθούμε φέτος, να αγοράσουμε ή να... κατασκευάσουμε τη στολή που βάζαμε με τον νου μας. Οι γονείς φρόντιζαν για τα γλέντια και μεις τα βλέπαμε σαν ευκαιρία να μοστράρουμε την αποκριάτικη αμφίεση. Τσικνοπέμπτη με μεγάλες παρέες, πειράγματα και γέλια. Παράλληλα έτρεχαν οι διάφοροι «χοροί» της τοπικής μας κοινωνίας. Δεν χάναμε κανέναν. «Για τα παιδιά» έλεγαν οι μεγάλοι αλλά τη σκούφια τους πέταγαν κι αυτοί. Τη δεύτερη εβδομάδα θυμάμαι την μαμά μου να γκρινιάζει "Όλο έξω είμαστε και ένα γαλακτομπούρεκο δεν πρόλαβα να φτιάξω. Όταν έρθουν οι μασκαράδες να δω τι θα τους κεράσουμε". Βλέπετε οι μεγάλοι συνήθιζαν να μασκαρεύονται και να ανταλλάσσουν απροειδοποίητες επισκέψεις προκαλώντας με νοήματα να τους αναγνωρίσεις (ποτέ δεν αναγνώρισα κανέναν).
Στο σχολείο πηγαίναμε μασκαρεμένοι την τελευταία Παρασκευή πριν τη Καθαρά Δευτέρα, στο Λύκειο μάλιστα πραξικοπηματικά γιατί ο θεολόγος λυκειάρχης θεωρούσε τα μασκαρέματα παγανιστικό έθιμο και απειλούσε με αποβολές. Την τελευταία Κυριακή βλέπαμε από την τηλεόραση το καρναβάλι της Πάτρας σε περιγραφή του "κέφι,κέφι,κέφι" -Άλκη Στέα. Και ξημέρωνε Καθαρά Δευτέρα. Εξοχή, βουνό ή θάλασσα, συνήθως με τον Ορειβατικό. Χαρταετοί, υποτίθεται για τα παιδιά αλλά τελικά μόνο οι μπαμπάδες παίζανε, μέχρι που κάποια στιγμή βαριόμαστε να τους ακούμε: "η ουρά σου είναι κοντή", "πού πας με τέτοια ζύγια καημένεεεεε" και άλλα τέτοια γλαφυρά, και πηγαίναμε να παίξουμε μπάλα. Σε λίγο οι μπαμπάδες έδεναν τους χαρταετούς για να μη φύγουν και ερχόντουσαν να "παίξουμε μαζί". Ε ρε γέλια... Στη συνέχεια την πέφταμε στη λαγάνα και την ταραμοσαλάτα. Στις Καθαρές Δευτέρες των παιδικών μου χρόνων δεν έβρεχε ποτέ. Μόνο μια φορά θυμάμαι που συννέφιασε επικίνδυνα, τα μαζέψαμε άρον άρον και τρυπώσαμε στην ταβέρνα του διπλανού χωριού, που άνοιξε επί τούτου. Σε δυο ώρες τρώγαμε παϊδάκια.
Αυτά με τις αναμνήσεις μου.

Πολύ πολύ αργότερα, όλα ξεκαθάρισαν μέσα από την κουζίνα. Όταν άρχισε να με απασχολεί περισσότερο από το «τι θα φάμε σήμερα», έμαθα τις διατροφικές συνήθειες σε συνδυασμό με το εθιμικό της περιόδου. Δεν ήταν και δύσκολο, όλοι θα έχουμε παρατηρήσει τα αφιερώματα στα περιοδικά, τις μαγειρικές εκπομπές, και σιγά σιγά και στο ιντερνετ.
Λοιπόόόόν, έχουμε και λέμε:
70 μέρες πριν το Πάσχα ανοίγει το Τριώδιο, Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου. Διατροφικώς ουδεμία αλλαγή.
Η επόμενη Κυριακή είναι του Ασώτου και η εβδομάδα που ξεκινάει από Δευτέρα ονομάζεται Κρεατινή. Δεν υπάρχει η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής ούτε κανένας θρησκευτικός περιορισμός σε γλέντια και γιορτές. Συνηθίζεται η κρεατοφαγία σε υπερβολή. Η Πέμπτη της εβδομάδας αυτής τσικνίζεται, είναι η γνωστή Τσικνοπέμπτη που αναστενάζουν τόσο τα κάρβουνα όσο και εκείνοι που θα τολμήσουν να τσικνίσουν σε ταβέρνα. Αφού περάσει κουτσά στραβά η Παρασκευή με πολλούς καφέδες για να ανοίξει το μάτι και πολλά χαμομήλια για να στρώσει το στομάχι, γιορτάζουμε την δεύτερη Κυριακή, της Απόκρεω, που σημαίνει πως ό,τι φάγαμε φάγαμε από κρέας, από Δευτέρα ξεκινάει η Εβδομάδα της Τυρινής. Γαλακτοκομικά, τυρόπιτες, γαλατόπιτες, γαλακτομπούρεκα κ.λπ. μπαίνουν σε κάθε σπίτι αυτή την εβδομάδα, μέχρι και την Κυριακή (τελευταία της εορταστικής περιόδου).
Για την Καθαρά Δευτέρα, και την περίοδο της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής έχουμε καιρό και θα τα ξαναπούμε.
Μέχρι τότε... ας μαγειρέψουμε αποκριάτικα! Να φωτογραφίσουμε, να δώσουμε και να πάρουμε ιδέες για κρεατομαγειρέματα, τυρομαγειρέματα, ή ό,τι άλλο συνηθίζουμε στο σπίτι μας αυτή την περίοδο. Να μάθουμε ήθη και έθιμα εορτασμού της Αποκριάς και του καρναβαλιού (για την ετυμολογία έχουμε και παλαιότερη αναφορά στο blog μας) αλλά και να μοιραστούμε παραδοσιακές συνταγές ή διατροφικές συνήθειες της ιδιαίτερης πατρίδας μας και όχι μόνο, που σχετίζονται με την περίοδο. Με μια πρώτη αναζήτηση πολλά ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία διάβασα εδώ ενώ εδώ βρήκα αρκετά τοπικά έθιμα.
Για να μιλήσω για την Κρήτη, όπως είπα και στην αρχή, δεν θυμάμαι ιδιαίτερα αποκριάτικα έθιμα, φταίει που μεγάλωσα σε αστικό κέντρο, φταίει που όλα έχουν ατονήσει τα τελευταία χρόνια, δεν ξέρω. Πάντως η λαογραφία έχει να επιδείξει ουκ ολίγα και εδώ μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα.

Μέσα και έξω από την κουζίνα, λοιπόν…
Κ α λ έ ς Α π ο κ ρ ι έ ς και καλά να περάσουμε!

Γιουβαρλάκια κοκκινιστά και... άλλα τινά

Υλικά
500γρ. κιμά
3 κουταλιές ρύζι
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κούπα μαϊντανό ψιλοκομμένο
500γρ. ντομάτα στον τρίφτη
ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση
Ζυμώνετε καλά τον κιμά με το ρύζι, το μισό κρεμμύδι, 3-4 κουταλιές ελαιόλαδο, αλάτι και πιπέρι, και τον μισό μαϊντανό. Αφήνετε τη... ζύμη στην άκρη για ένα μισάωρο και στη συνέχεια πλάθετε τα γιουβαρλάκια.
Ετοιμάζετε τη σάλτσα τσιγαρίζοντας το υπόλοιπο κρεμμύδι και προσθέτοντας τη ντομάτα. Μόλις πάρει μια βράση προσθέτετε τα γιουβαρλάκια και (ζεστό) νερό να τα σκεπάζει, αλάτι και πιπέρι και πασπαλίζετε με τον υπόλοιπο μαϊντανό. Χαμηλώνετε τη φωτιά και αφήνετε να βράσει μέχρι να γίνουν τα γιουβαρλάκια και το φαγητό να μείνει με τη σάλτσα του.
Κοκκινιστά τα κάνω συνήθως το καλοκαίρι –που πολλοί αποφεύγουν το αυγολέμονο- με τις φρέσκες ντοματούλες. Με τις τελευταίες λιακάδες, όμως, ξεμυαλίστηκα και το έφτιαξα.

Και δύο ιδέες:
-Για λόγους οικονομίας χρόνου, πάει καιρός που συνήθισα να ζυμώνω τα γιουβαρλάκια από το βράδυ της προηγούμενης, τα αφήνω να σταθούν στο ψυγείο και τα μαγειρεύω την επόμενη. Παρατήρησα ότι έτσι κρατούν καλύτερα το σχήμα τους. Ξέρω ότι πολλοί βάζουν αυγό για τη συνοχή, αλλά η μητέρα μου δεν το συνήθιζε ούτε στα γιουβαρλάκια ούτε στα μπιφτέκια και μου έχει μείνει.
-Γιουβαρλάκια ζυμωμένα έχω πάντα στην κατάψυξη (σαν τα μπιφτέκια). Είναι εξαιρετικά γρήγορη λύση για φαγητό, ούτε ξεπάγωμα δεν θέλουν, κατευθείαν μπλουμ στη σαλτσούλα. Γιατί το λέω αυτό; Όταν η κόρη μου ήταν περίπου 15 μηνών, μπορούσαμε -σύμφωνα με τις οδηγίες της παιδιάτρου- να την εισάγουμε σταδιακά στο δικό μας φαγητό. Τις μέρες που είχαμε σκέτο λαδερό φαγητό, φασολάκια π.χ. αλλά η πριγκιπέσσα έπρεπε να φάει και το μοσχαράκι της, για να μην μαγειρεύω διπλά, έβαζα δυο τρία γιουβαρλάκια να βράσουν στη σάλτσα του λαδερού και… έτοιμο το δεύτερο γεύμα.

Για γιουβαρλάκια αυγολέμονο ετοιμάζετε κανονικά τα γιουβαρλάκια όπως παραπάνω και τα βράζετε με το νερό τους, ελαιόλαδο, αλάτι και πιπέρι και δυο κουταλιές ρύζι διάσπαρτο για να χυλώσει η σάλτσα (έτσι αποφεύγω το αλεύρωμα που δεν μου αρέσει). Μόλις γίνουν, ετοιμάζετε το αυγολέμονο (χτυπάτε δύο αυγά με το χυμό ενός μεγάλου λεμονιού και προσθέτετε σταδιακά λίγο από το ζουμί του φαγητού -ανακατεύοντας διαρκώς- για να μην κόψει το αυγό), περιχύνετε το φαγητό, κουνάτε την κατσαρόλα να πάει παντού και το αφήνετε σε πολύ χαμηλή φωτιά για 10 λεπτά ακόμα, να μείνουν τα γιουβαρλάκια με τη σάλτσα τους.
Συνταγή για γιουβαρλάκια σούπα -με τις δέουσες πληροφορίες από την ανθολογία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου- έχει δώσει και η Εύη.

Μοσχάρι με κάστανα και βερίκοκα

Για την διατροφική αξία του κάστανου μας τα είπε πολύ ωραία ο Nassos, εδώ. Ας δούμε και ένα φαγάκι, λοιπόν, με τον πολύτιμο και πεντανόστιμο αυτό καρπό …

Υλικά
1 κιλό μοσχάρι (κιλότο) σε μερίδες
250 γρ. ξερά βερίκοκα
300 γρ. κάστανα, βρασμένα και καθαρισμένα
2 μέτρια κρεμμύδια, ψιλοκομμένα
1 σκελίδα σκόρδο, λιωμένη
1 κουταλάκι θυμάρι, 3 φύλλα δάφνης, 10 κόκκους μπαχάρι (τυλιγμένα σε τουλπάνι)
1 κούπα ζωμό κρέατος
1 κούπα κόκκινο κρασί
λίγο αλεύρι
ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση
Μουλιάζετε τα βερίκοκα στο κρασί.
Αλατοπιπερώνετε το κρέας, το αλευρώνετε και το σοτάρετε σε ελαιόλαδο να θωρακιστεί καλά για να κρατήσει τους χυμούς του. Θέλει την αμέριστη προσοχή σας για να μην κολλήσει. Αφαιρείτε το κρέας, προσθέτετε λίγο λάδι στην ίδια κατσαρόλα και τσιγαρίζετε το κρεμμύδι και το σκόρδο, ίσα ίσα να γυαλίσουν. Προσθέτετε το κρέας, ανακατεύετε λίγο και σβήνετε με το κρασί που μέχρι τώρα μούλιαζαν τα βερίκοκα. Μόλις εξατμιστεί το αλκοόλ, προσθέτετε τον ζωμό και όσο νερό χρειάζεται ώστε να είναι το κρέας μισοσκεπασμένο. Ρίχνετε μέσα το πουγκάκι με τα μυρωδικά-μπαχαρικά και μισοβράζετε το κρέας (αν χρειαστεί, στο ενδιάμεσο συμπληρώνετε με -ζεστό- νερό). Προσθέτετε τα βερίκοκα, συνεχίζετε το βράσιμο.
Όταν το κρέας έχει μαλακώσει αρκετά, διορθώνετε αν χρειάζεται σε αλάτι-πιπέρι, προσθέτετε τα κάστανα και αφαιρείτε το τουλπάνι. Το φαγητό είναι ολοκληρωμένο όταν μείνει με τη -μελωμένη-σάλτσα του.
Σερβίρεται θαυμάσια με πουρέ πατάτας, πολέντα, αλλά και με...

Πιλάφι με φιδέ
Υλικά
1 κούπα ρύζι
2 τούφες φιδέ, σπασμένο
2 1/2 κούπες νερό ζεστό
αλάτι, πιπέρι, λίγη κανέλα
ελαιόλαδο
Εκτέλεση
Σοτάρετε το φιδέ στο ελαιόλαδο μέχρι να πάρει καραμελένιο χρώμα. Αφαιρείτε με μια τρυπητή κουτάλα και στο ίδιο λάδι "γυρνάτε" το ρύζι να γυαλίσει. Προσθέτετε το νερό, αλάτι, πιπέρι και λίγη κανέλα, χαμηλώνετε τη φωτιά και αφήνετε να βράσει. Στα μισά, περίπου, θα προσθέσετε και το φιδέ. Συνεχίζετε όπως θα κάνατε με οποιοδήποτε πιλάφι. Αν χρειαστεί να προσθέσετε νερό, να είναι ζεστό.

Καλό Σ/Κ σε όλους!

Brownies, εύκολα και γρήγορα!

Υλικά
250γρ. βούτυρο
½ κούπα κακάο (εξαιρετικό, από τον «Σπόρο»)
1 ¼ κούπα ζάχαρη
½ κούπα αλεύρι
4 αυγά
μια πρέζα αλάτι
4 βανίλιες
1 κούπα καρύδια χοντροκομμένα (προαιρετικά)
Εκτέλεση
α’ μπολ: Λιώνετε το βούτυρο (στα μικροκύματα για γρήγορα).
β’ μπολ: Χτυπάτε τα αυγά.
γ’ μπολ: Ανακατεύετε το κακάο με τη ζάχαρη, το αλάτι και τις βανίλιες. Προσθέτετε τα περιεχόμενα του α’ και β’ μπολ ανακατεύοντας, και στη συνέχεια το αλεύρι (όλα τα ανακατέματα γίνονται με αυγοδάρτη, δεν απαιτείται μίξερ). Αν επιθυμείτε προσθέτετε και καρύδια.*
Στρώνετε με αλουμινόχαρτο ένα ταψάκι 20x20εκ. Βουτυρώνετε και ρίχνετε μέσα το μίγμα. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς (αντιστάσεις), για 30-35’ περίπου (η οδοντογλυφίδα την οποία θα μπήξετε στο κέντρο πρέπει να βγαίνει λίίίγο υγρή).
Αφήνετε να κρυώσει στο ταψί. Αναποδογυρίζετε σε ξύλο κοπής και κόβετε τα μπράουνις. Αν δεν καταναλωθούν αμέσως, καλύπτετε με μεμβράνη διότι ξεραίνονται εύκολα.
Σερβίρονται με παγωτό βανίλια ή σαντιγί, σιρόπι ή/και ξύσμα σοκολάτας.

*Τα έφτιαξα πολλές φορές τώρα τις γιορτές. Επειδή τα πιτσιρίκια της παρέας δεν καταναλώνουν ακόμα ξηρούς καρπούς (λόγω ηλικίας) αλλά δεν θέλαμε να τους στερήσουμε την μικρή κατάχρηση της σοκολάτας, έφτιαχνα ένα χώρισμα από το αλουμινόχαρτο μέσα στο ταψάκι και έριχνα εκεί λίγο από το μίγμα πριν προσθέσω τα καρύδια. Έτσι ήταν όλοι ικανοποιημένοι (χωρίς επιπλέον κόπο!)

Βασιλόπιτα πολίτικη (τσουρέκι)

Υλικά
2 κυβάκια φρέσκια μαγιά (περίπου 40γρ.κάθε κυβάκι, το όλον 80γρ.)
1 κούπα γάλα + ½ κούπα για το προζύμι
1 ½ κούπα ζάχαρη
250γρ. βούτυρο λιωμένο
4 μεγάλα αυγά (σε θερμοκρασία δωματίου) + 1 κρόκο για το άλειμμα
1 κιλό αλεύρι σκληρό (ίσως και λίγο παραπάνω)
10 δάκρυα μαστίχας
5-6 σποράκια κάρδαμο
2 κουταλάκια σπόρους μαχλέπι
άσπρο και μαύρο σουσάμι, αμύγδαλα ασπρισμένα, για τη διακόσμηση

Εκτέλεση
Διαλύετε τη μαγιά σε χλιαρό γάλα (στη ½ κούπα που αναφέρεται στα υλικά). Προσθέτετε 1 κουταλιά από τη ζάχαρη και 2-3 κουταλιές από το αλεύρι ώστε να έχετε ένα πηχτό χυλό (προζύμι). Αφήνετε στην άκρη για ½ ώρα περίπου να φουσκώσει.
Στο μεταξύ κάνετε τα μυρωδικά σκόνη είτε στο γουδί είτε στο μούλτι, μαζί με λίγη ζάχαρη.
Χτυπάτε στο μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη, προσθέτετε το (φουσκωμένο) προζύμι, τα μυρωδικά, το βούτυρο (χλιαρό κι αυτό) και στη συνέχεια εναλλάξ το γάλα (χλιαρό) και το αλεύρι μέχρι να έχετε μία ζύμη απαλή που να μην κολλάει.
Σκεπάζετε τη ζύμη και την αφήνετε σε μέρος ζεστό να φουσκώσει (συνήθως δεν παίρνει πάνω από δύο ώρες, φέτος μου πήρε τρεις και μισή!).
Βουτυρώνετε ένα ταψί (περίπου 32 εκ.) Απλώνετε τη ζύμη μέχρι τις άκρες και αφήνετε πάλι να φουσκώσει για ένα μισάωρο. Αλείφετε την επιφάνεια της πίτας ελαφρά με τον κρόκο αυγού, πασπαλίζετε με άσπρο και μαύρο σουσάμι ή αμύγδαλα εφιλέ. Σχηματίζετε την ημερομηνία (με αμύγδαλα, σοκολάτα ή ό,τι άλλο θέλετε) και ψήνετε στους 180 βαθμούς (με αντιστάσεις) μέχρι να πάρει χρώμα.

Καλή επιτυχία!
Καλή και δημιουργική χρονιά, για όλους!

Κέικ «ζέβρα»

Υλικά
4 αυγά
1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα καλαμποκέλαιο
1 κούπα γάλα
2 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κουταλάκι vanilla extract
¼ κουταλάκι αλάτι
3 κουταλιές κακάο (το συγκεκριμένο από τον «Σπόρο»)
Εκτέλεση
Χτυπάτε στο μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη. Προσθέτετε τα υπόλοιπα υλικά πλην του κακάο, συνεχίζοντας το χτύπημα μέχρι να ενσωματωθούν όλα στο μίγμα.
Κρατάτε 2 1/2 κούπες από το μίγμα χωριστά, και στο υπόλοιπο ενσωματώνετε το κακάο.
Παίρνετε ένα στρογγυλό ταψάκι (αντικολλητικό ή αλουμινένιο, πάντως όχι ανοξείδωτο) διαμέτρου 23εκ., βουτυρώνετε καλά τη βάση και στρώνετε αντικολλητικό χαρτί. Βουτυρώνετε και τα πλαϊνά του ταψιού. Ρίχνετε 2 κουταλιές από το βανιλένιο μίγμα στο κέντρο του ταψιού και το παρακολουθείτε να απλώνεται μόνο του. Στη συνέχεια ρίχνετε 2 κουταλιές από το σοκολατένιο μίγμα, στο κέντρο της προηγούμενης βανιλένιας… κηλίδας και συνεχίζετε εναλλάξ μέχρι να τελειώσουν και τα δύο μίγματα. Σε καμία φάση δεν κουνάτε το ταψάκι, το μίγμα πρέπει να απλώνεται σιγά σιγά από μόνο του. Κάθε φορά που θα προσθέτετε μίγμα στο κέντρο, ο προηγούμενος σχηματισμός θα απλώνει προς τα τοιχώματα του ταψιού.
Για το «μοντάρισμα» βολεύει να χρησιμοποιήσετε δοσομετρικά κουτάλια που χωράνε δυο κουταλιές μίγματος (1 κουτάλι για το βανιλένιο και 1 για το σοκολατένιο μίγμα).
Ψήνετε στους 180 βαθμούς για 45’ περίπου (τσεκάρισμα με οδοντογλυφίδα).
Βγάζετε από το φούρνο, το αφήνετε να σταθεί για ένα 10λεπτο και αναποδογυρίζετε σε σχάρα να κρυώσει, οπότε και μπορείτε να το κόψετε.
Επισημαίνω ότι η 1 κούπα ζάχαρη είναι ό,τι πρέπει για τα δικά μου γούστα αλλά για τα ελληνικά δεδομένα το κεκάκι είναι λίγο άγλυκο. Πράξτε αναλόγως αν επιθυμείτε πιο γλυκό αποτέλεσμα, με προσοχή στη ρευστότητα του μίγματος. Εναλλακτικά μπορείτε να πασπαλίσετε με άχνη ζάχαρη ή να καλύψετε με γλάσσο σοκολάτας.

Οι φωτό μου δεν είναι πολύ καλές (δεν είχα χρόνο να προσέξω τον φωτισμό, sorry), πολύ ωραιότερες θα δείτε εδώ. Και, όχι, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες.
Από αυτό το κέικ, λοιπόν, σας κερνάω -λίγο καθυστερημένα, είναι αλήθεια- για τα γενέθλιά μου αλλά και για τα -σημερινά- γενέθλια του καλού μου.

Μελιτζάνες με ξινόχοντρο

Κρητο-αρκαδική συνεργασία!

Υλικά
5 μελιτζάνες τσακώνικες σε χοντρές ροδέλες
1 κούπα ντομάτα στον τρίφτη
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες στην πρέσα
ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
1 κούπα μαϊντανό ψιλοκομμένο
3-4 «καρύδια» ξινόχοντρο*
Εκτέλεση
Τσιγαρίζετε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Προσθέτετε τις μελιτζάνες αλατισμένες, να σοταριστούν καλά. Βάλτε νεράκι και βράστε μέχρι να μαλακώσουν οπότε και θα προσθέσετε τη ντομάτα, το πιπέρι και όσο αλάτι επιπλέον χρειαστεί. Πέντε λεπτά πριν σβήσετε το φαγητό (να έχει ακόμη το ζουμάκι του) προσθέστε τον ξινόχοντρο και το μαϊντανό και αφήστε να πάρει μια βράση, να μαγειρευτεί και να μείνει το φαγητό με το λάδι του.
Ταιριάζει με φέτα αλλά και με παραδοσιακό γιαούρτι.

*σε κατάστημα με Κρητικά προϊόντα ή… στην Κρήτη. Αν τώρα θέλετε να τον φτιάξετε ρίξτε μια ματιά εδώ. Αν πάλι θέλετε μια βόλτα στα τοπία της Κρήτης περάστε από δω.

Μελιτζανόπιτα με κιμά

Αγαπημένο καλοκαιρινό λαχανικό η μελιτζάνα που όπως μαθαίνουμε εδώ εκτός από υψηλή διατροφική αξία έχει και… καλλυντική δράση. Κάποια στιγμή μπορεί τα κορίτσια της κοσμετολογίας να κάνουν καλλυντικά θαύματα μ’ αυτήν ;)
Ως τότε θα την κάνω πίτα, με κιμά.
Υλικά
για τα φύλλα
περίπου 400γρ. αλεύρι
1 κοφτό κουταλάκι αλάτι
2-3 κουταλιές ξύδι
νερό όσο πάρει
για τη γέμιση
2-3 μέτριες μελιτζάνες από το χωριό της Έλενας
300γρ. κιμά μοσχαρίσιο
1 πιπεριά Φλωρίνης σε καρεδάκια
1 κούπα χυμό ντομάτας
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1-2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
2-3 κουταλιές φρυγανιά τριμμένη (αν χρειαστεί)
6 κουταλιές τριμμένο πεκορίνο
ελαιόλαδο
αλάτι (λίγο), πιπέρι, μπαχάρι τριμμένο, 1 φύλλο δάφνης
λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο
Εκτέλεση
Ετοιμάζετε τη ζύμη για τα φύλλα και την αφήνετε να ξεκουραστεί.
Κόβετε τη μελιτζάνα σε κύβους, αλατίζετε, λαδώνετε ελαφρά και τις βάζετε σε ένα ταψάκι στο φούρνο να μαλακώσουν (αντί τηγανίσματος αυτό) μαζί με τα καρεδάκια της πιπεριάς. Η προσθήκη της πιπεριάς έγινε έπειτα από τη λαϊκή απαίτηση που εγέρθηκε με αφορμή ένα σχόλιο της witch, στα περσινά μπουρεκάκια.
Ετοιμάζετε το μίγμα του κιμά σοτάρωντας στο λάδι το κρεμμύδι και το σκόρδο, προσθέτοντας τον κιμά, τα μπαχαρικά. Σε λίγο ρίχνετε το χυμό ντομάτας και ενδεχομένως λίγο νεράκι. Μόλις πάρει βράση προσθέτετε τις μελιτζάνες, αφήνετε να μαγειρευτούν όλα μαζί και να πιει η σάλτσα τα υγρά της. Δεδομένου ότι οι μελιτζάνες θα απελευθερώσουν υγρά, αν νιώσετε ανασφάλεια περί της …υγρασίας της γέμισης, προσθέστε τη φρυγανιά να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο. Αφήστε τη γέμιση να κρυώσει (τότε θα προσθέσετε το τυρί και τον μαϊντανό και θα ανακατέψετε καλά).
Όσο η γέμιση κρυώνει, ανοίγετε τα φύλλα, 3 μεγαλύτερα για κάτω και 4 μικρότερα για επάνω.
Μπορείτε βέβαια να ακολουθήσετε και την τεχνική που περιγράφει εδώ η Σταυρούλα Μ.
Στρώνετε τα 3 φύλλα της βάσης σε ένα ταψάκι των 25εκ. λαδώνοντας ελαφρά στο ενδιάμεσο, απλώνετε τη γέμιση και ολοκληρώνετε με τα 4 πάνω φύλλα, λαδώνοντας πάλι στο ενδιάμεσο. Χαράζετε με ένα κοφτερό μαχαίρι τα πάνω φύλλα, πασπαλίζετε με σουσάμι και ραντίζετε την επιφάνεια με λίγο νερό.
Ψήνετε στους 220 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν καλά τα φύλλα. Πριν σερβίρετε περιμένετε να κρυώσει ελαφρά.

Παιδικό παγωτό μπανάνα

Γιατί παιδικό; Γιατί είναι ολόπαχο, δεν έχει αυγά και γλυκαίνεται με μέλι αντί για ζάχαρη.
Εμείς βέβαια το τσακίσαμε οικογενειακώς…
Υλικά
500ml κρέμα γάλακτος με πολλάάά λιπαρά***
200γρ. γιαούρτι
4-5 μπανάνες λιωμένες με το πιρούνι (αυτή τη δουλειά την κάνει το τέκνο)
7 κουταλιές μέλι θυμαρίσιο
όλα τα υλικά είναι βιολογικά
Εκτέλεση
Χτυπάτε στο μίξερ την κρέμα σε σφιχτή σαντιγί. Ενσωματώνετε το γιαούρτι, το μέλι και στο τέλος την μπανάνα. Βάζετε σε μεταλλικό μπολ, σκεπάζετε, και… στην κατάψυξη. Για τις επόμενες 5-6 ώρες ανακατεύετε με τον αυγοδάρτη ή, ακόμα καλύτερα, ξαναχτυπάτε στο μίξερ (χαρά στο κουράγιο σας). Τρεις- τέσσερις φορές είναι αρκετές.
Εννοείται ότι όσοι έχουν παγωτομηχανή πάνε για μπάνιο και δεν ανησυχούν για τίποτα.

Το πότε είναι έτοιμο θα το καταλάβετε. Για να σερβίρετε, καλό θα είναι να το αφήσετε σε θερμοκρασία δωματίου κανένα 10λεπτο για να μαλακώσει (μην ξεχνάτε ότι έχει μέλι και δεν έχει αυγά γι’ αυτό δεν έχει πολύ αφράτη υφή).

Ταιριάζει πολύ με θρυμματισμένα μπισκοτάκια κανέλας (αφήστε τα σιρόπια στην άκρη, είπαμε...).
Όσοι αρέσκονται στα πολύ γλυκά… γλυκά προειδοποιώ ότι το αποτέλεσμα δεν είναι πολύ γλυκό (εμείς έτσι τα τρώμε) οπότε… ας πράξουν τα δέοντα!

***Ευτυχώς λείπει η oneiromageiremata και δεν θα ‘χω γκρίνια ;)

Ένα τραπέζι για/με τους φίλους μου

Ένα τραπέζι που όλοι ήταν εκεί:
Η Έλενα με την ιδέα για την πατατοσαλάτα φόρμας
Η Juanita με την ιδέα για το ρολό τυριού
Η Penelope που της αρέσει η ξινομυζήθρα που έβαλα στην τάρτα με σπανάκι
Η Αγγελική Ν. με τα ωραία κοσμήματα για τα ποτήρια, όσο και να ψάξω δεν βρίσκω τόσο όμορφα και εξακολουθούμε να μπερδεύουμε τα ποτήρια μας
Η witch και η heart που νομίζω ότι θα τους άρεσε η μακαρονοσαλάτα με μελιτζάνα (η ιδέα της sgr!). Το ίδιο και η Nena που θα το έβρισκε καλή ιδέα για τον σύζυγο που δεν τρώει κρέας
Η άλλη Αγγελική με τα ελληνοκινέζικα ρολά της που πολύ ήθελα να φτιάξω αλλά δεν προλάβαινα με τίποτα
Ο Gianni, όταν διάλεγα τα κρασιά μας
Η Αρχοντία με την ιδέα για το "σουφλεδάκι" τυριών με κανταϊφι και η Κική που θα λογάριαζε πόσες θερμίδες έχει (oneiromageiremata, ευχαριστώ και για το γεμιστό ψωμάκι!)
Η Λαμπρινή που θα με ρώταγε αν βοήθησε η κόρη (ναι, βοήθησε!)
Η Σταυρούλα Μ. με το γιορτινό της ρύζι που επίσης δεν προλάβαινα να σκαρώσω κι έτσι αρκέστηκα σε ένα απλό φορμαρισμένο πιλαφάκι.
Η Κατερίνα και το τελευταίο της post, όσο σκεφτόμουν ότι ευτυχώς φέτος η γιορτή δεν συνέπεσε με τη Eurovision (το Champions League δεν μας ενοχλεί) γιατί όλο και κάποιο πιτσιρίκι θα ήθελε ανοιχτή τηλεόραση.
Η φίλη Κλειώ, πάντα με τον καλό της λόγο

Και, βέβαια, με τη φυσική τους παρουσία, φίλοι και συγγενείς που δεν πτοήθηκαν από την εργάσιμη μέρα και βρέθηκαν μαζί μας, αψηφώντας αποστάσεις, κίνηση, κούραση. Με τις ευχές τους (γιόρταζε ο καλός μου, ντε), την απλόχερη αγάπη τους, την καλή τους κουβέντα και τα κο(μ)πλιμέντα τους.

Παλιά όταν με ρωτούσαν για κάποια συνταγή έλεγα "τη βρήκα στο internet" τώρα λέω "μου την έδωσε μια φίλη μου". Και το εννοώ.
Ευχαριστώ για την πολύ όμορφη βραδιά που περάσαμε. Σας είχα όλους δίπλα μου.

Πασχαλινά κουλουράκια

Στην οικογένειά μας πασχαλινά κουλουράκια ίσον κουλουράκια με αμμωνία. Σας δίνω, λοιπόν, την οικογενειακή μας συνταγή.
Υλικά
6 αυγά, χωριστά κρόκοι από ασπράδια
½ κιλό ζάχαρη
250γρ. φυτίνη (λιωμένη)
1 φλιτζάνι γάλα (όχι πολύ γεμάτο)
3 βανίλιες
1 λεμόνι (χυμό και ξύσμα)
1 κουταλιά αμμωνία
αλεύρι για όλες τις χρήσεις, όσο σηκώσει
2-3 αυγά για το άλειμμα
Εκτέλεση
Χτυπάμε τη φυτίνη με τη ζάχαρη μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη (να ασπρίσει). Χτυπάμε τους κρόκους και τους προσθέτουμε στο μίγμα φυτίνης-ζάχαρης ανακατεύοντας να ενσωματωθούν. Χτυπάμε τα ασπράδια σε μαρέγκα.
Ενώνουμε τα δύο μίγματα ανακατεύοντας με το χέρι. Προσθέτουμε τις βανίλιες, το χυμό και το ξύσμα του λεμονιού.
Διαλύουμε την αμμωνία στο γάλα και την προσθέτουμε. Συνεχίζουμε με το αλεύρι (ρίχνουμε 1 κιλό και προσθέτουμε λίγο λίγο στη συνέχεια) ώσπου να γίνει μια ζύμη που να πλάθεται και να μην κολλάει στα χέρια. Την αφήνουμε να ξεκουραστεί για λίγο και πλάθουμε τα κουλουράκια σε σχήματα που θέλουμε.
Αραδιάζουμε σε ταψιά (καλύτερα αλουμινένια) στρωμένα με λαδόκολλα, αλείφουμε με αυγό (συνήθως αρκούν 2 κρόκοι + 1 ασπράδι) και ψήνουμε για 10'-15' σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς C.

Μια άλλη πρόταση για την παρουσίαση θα βρείτε εδώ. Εμείς το καταευχαριστηθήκαμε, μαμά και κόρη, και με τους δύο τρόπους!
Να υπενθυμίσω για όσους δεν υποφέρουν την αμμωνία, ότι το blog μας διαθέτει και συνταγή για γιορτινά κουλουράκια άνευ αμμωνίας που θα βρείτε εν μέσω πολλών πασχαλινών προτάσεων, στην ειδική κατηγορία.
Καλό Πάσχα να έχουμε, όλοι!

Σαγανάκι μανιτάρια

Υλικά
10 μέτρια μανιτάρια
½ κούπα ντομάτα στον τρίφτη
1 μικρό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένο
1 ποτηράκι κρασί
½ (ή και παραπάνω) κούπα τριμμένο πεκορίνο (ή κεφαλογραβιέρα πικάντικη της αρεσκείας σας)
ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
μπόλικο ψιλοκομμένο μαϊντανό
Εκτέλεση
Σοτάρετε το κρεμμύδι στο ελαιόλαδο. Προσθέτετε το σκόρδο και τα μανιτάρια να γυαλίσουν. Σβήνετε με το κρασί. Μόλις εξατμιστεί το οινόπνευμα προσθέτετε τη ντομάτα και λίγο νεράκι. Αλάτι (με μέτρο) και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Τα μανιτάρια δεν θέλουν πολλά πολλά, μόλις δέσει η σάλτσα είναι έτοιμα. Πασπαλίζετε με το μαϊντανό, τα φέρνετε μια βόλτα ακόμα στη σάλτσα και είναι έτοιμα. Κατεβάζετε από τη φωτιά και προσθέτετε το τριμμένο τυρί. Λίγο πιπέρι ακόμα και σερβίρετε αμέσως.
Κρασάκι ή τσιπουράκι, διαλέξτε!

Χοιρινό με γκρέιπφρουτ

Δοκιμάστε το παρεξηγημένο εσπεριδοειδές και στο φαγητό!
Ένα εποχιακό, ιδιαίτερο πιάτο.
Υλικά
400γρ. χοιρινό σε λεπτές λωρίδες
1 ½ κούπα χυμό γκρέιπφρουτ
4 μέτρια κρεμμύδια σε ροδέλες
5-6 κουταλιές καστανή ζάχαρη
βούτυρο και ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι*
Εκτέλεση
Αλατοπιπερώνετε το κρέας και το σοτάρετε για λίγα λεπτά σε λίγο ελαιόλαδο. Ουσιαστικά μόλις πάρει χρώμα είναι και έτοιμο, καθώς οι λωρίδες μαγειρεύονται γρήγορα. Αποσύρετε το κρέας και ετοιμάζετε τα καραμελωμένα κρεμμύδια.
Σοτάρετε σε αρκετό βούτυρο τα κρεμμύδια και μόλις πάρουν λίγο χρώμα σβήνετε με το χυμό γκρέιπφρουτ, χαμηλώνετε τη φωτιά και αφήνετε τα κρεμμύδια να μαλακώσουν. Τότε ρίχνετε τη ζάχαρη ώστε να καραμελώσουν ελαφρά. Στο σημείο αυτό προσθέτετε το κρέας ανακινώντας ελαφρά να ανταλλάξουν γεύσεις. Αν το φαγητό έχει ακόμα υγρά μαγειρεύετε μέχρι να μείνει με τη σάλτσα του.
Ταιριάζει πολύ ωραία με λευκό πιλάφι.
Καλό σαββατοκύριακο!
*μαύρο, πράσινο και ροζ πιπέρι σε μύλο μαζί με κόλιανδρο. Απλά εξαιρετικό.

Μάπα με πράσα και ρύζι

Παρασκευή αύριο και πολλοί συνηθίζουν το λαδερό φαγητό. Θέλετε μια ιδέα*;
Υλικά
1 λάχανο μικρό, σε μικρά κομμάτια
2 πράσα καθαρισμένα, πλυμένα και χονδροκομμένα
3-4 κλωναράκια σέλινο χονδροκομμένα
1 1/2 φλυτζάνι ρύζι για πιλάφι
1 κουταλιά σούπας δυόσμο ψιλοκομμένο (προαιρετικό)
2/3 φλυτζανιού λάδι
αλάτι πιπέρι
χυμό 1-2 λεμονιών
Εκτέλεση
Σοτάρετε τα πράσα και το σέλινο στο λάδι για 5 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν, και προσθέτετε το λάχανο, το δυόσμο, αλάτι και πιπέρι.
Προσθέτετε 1 ½ φλιτζάνι νερό, σκεπάζετε την κατσαρόλα κι αφήνετε το φαγητό να σιγοβράσει για 15 λεπτά.
Ελέγχετε το ζωμό της κατσαρόλας, για αν βεβαιωθείτε ότι ο όγκος του είναι περίπου 3 φλιτζάνια και προσθέτετε νερό αν χρειαστεί. Προσθέτετε το ρύζι, σκεπάζετε την κατσαρόλα και αφήνετε να σιγοβράσει για 15 λεπτά.
Προσθέτετε το λεμόνι, κουνάτε την κατσαρόλα και αφήνετε το φαγητό να σταθεί για 5 λεπτά.
Μπορείτε να συνοδέψετε το φαγητό με παστό ψάρι, ή λουκάνικα ή παστουρμά.
Παραλλαγή 1: Μπορείτε να φτιάξετε το φαγητό με ντομάτα. Προσθέτετε 250γρ. ψιλοκομμένη ντομάτα αντί για νερό, και αφαιρείτε το λεμόνι.
Παραλλαγή 2: Μπορείτε να προσθέσετε 3 κουτ. σούπας κουκουνάρι, 1/3 φλιτζανιού μαύρες σταφίδες και 1 ξυλάκι κανέλλας με την ντομάτα (χωρίς λεμόνι).
-----------------------------------------------------------------------------
Εγώ έκανα τη λεμονάτη εκδοχή του λαχανοπρασόρυζου (έχουμε πολλά λεμόνια, λέμεεεεε) αλλά έβαλα τις σταφίδες και τα κουκουναράκια της 2ης παραλλαγής. Επίσης έβαλα μαϊντανό αντί δυόσμου. Εξαιρετικό.
Συνοδεύσαμε το φαγητό με πικάντικα λουκάνικα με πορτοκάλι και ταίριαξαν πολύ ωραία.

*Η συνταγή προέρχεται από το περιοδικό Olive, τεύχος 11, Φεβρουάριος 2008, και την έχω μεταφέρει αυτούσια. Δεν είναι κορυφαίος ο τίτλος;