Κέηκ βασική συνταγή κ.α.

Χρόνια πολλά. Χριστός Ανέστη.

Ελπίζω να περάσατε όλοι πανέμορφα και να καταφέρατε να χαλαρώσετε. Είμαι σίγουρη ότι είσασταν εγκρατείς και γι αυτό σκέφτηκα να σας κεράσω ένα γλυκάκι για να ξεφύγετε από το πνεύμα της νηστείας και της εγκράτειας.

Υλικά
500 γρ. φαριναπ
250 γρ. βούτυρο
1 κούπα. γάλα σκέτο ή ανάμικτο με χυμό πορτοκαλιού
4 αυγά
1 βανίλια ή ξύσμα πορτοκάλι
400 γρ. ζάχαρη

Εκτέλεση
Χτυπάμε το βούτυρο να ασπρίσει και προσθέτουμε τα αυγά και τη ζάχαρη διαδοχικά. Προσθέτουμε το γάλα και τη βανίλια ή το ξύσμα και σταδιακά το αλεύρι. Χτυπάμε στο μίξερ σε υψηλή ταχύτητα για 2-3 λεπτά. Αδειάζουμε το μίγμα σε βουτυρωμένη κι αλευρωμένη φόρμα (τινάζουμε το περιττό αλεύρι) και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για μία ώρα περίπου.
Στη βασική συνταγή μπορούμε να προσθέσουμε ψιλοκομμένα καρύδια, ή/και σταφίδες ή/και κάντιτα (φρουτάκια ψιλοκομμένα έτοιμα)
Για κέηκ σοκολάτας προσθέτουμε στο μίγμα 4 κουταλιές της σούπας κακάο.
Κέηκ με γλάσσο σοκολάτας
2 κουβερτούρες των 125 γρ. η καθεμία
125 γρ. κρέμα γάλακτος

Λειώνουμε τις κουβερτούρες σε μπεν μαρί. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και ενσωματώνουμε την κρέμα γάλακτος. Ανακατεύουμε καλά και καλύπτουμε το κέικ.
Κέηκ με άχνη ζάχαρη & σταγόνες κουβερτούρας
Αφήνουμε το κέηκ να κρυώσει και πασπαλίζουμε με άχνη χρησιμοποιώντας ένα τρυπητό ή ένα dispenser. Αφήνουμε ως έχει, ή λειώνουμε μία κουβερτούρα σε μπεν μαρί και ρίχνουμε σταγόνες πάνω στο κέηκ σε τυχαία σειρά.

Μελομακάρονα με σοκολάτα

Η συνταγή έχει ξαναδοθεί. Ναι, είναι αυτή η πασίγνωση πλέον συνταγή, της Dina K. Sparti, που κάνει θραύση. Εδώ θα τη δείτε και στην κλασσική της μορφή αλλά και με σοκολάτα.

Υλικά
• 2 κούπες (250γρ) ελαιόλαδο ή 1 ελαιόλαδο και 1 ηλιέλαιο
• 1 κούπα ζάχαρη
• 1/2 κούπα χυμό πορτοκάλι
• 1/2 κούπα κονιάκ
• 1 κουτ. γλυκ. μπέικιν πάουντερ
• 1 κουτ. γλυκ. σόδα
• 1 κουτ. γλυκ. ξύσμα πορτοκαλιού & λεμονιού
• 1 κουτ. γλυκ. τριμμένη κανέλλα και γαρύφαλλο
• 1/2 - 3/4 της κούπας σιμιγδάλι χοντρό
• 1 κιλό αλεύρι (εγώ προτιμώ Robin hood)
• 300 γρ. καρυδόψιχα χοντροκοπανισμένη
Για το σιρόπι
• 2 κούπες ζάχαρη
• 2 κούπες νερό
• 2 κούπες μέλι
• 1/2 πορτοκάλι
• 1 ξύλο κανέλας
Εκτέλεση
Σε μια λεκάνη ανακατεύουμε το λάδι με την ζάχαρη. Προσθέτουμε την σόδα που την διαλύουμε στο χυμό πορτοκάλι. Ρίχνουμε το κονιάκ, το ξύσμα, το μπέικιν , τα μπαχαρικά, τα καρύδια και το σιμιγδάλι. Σιγά - σιγά προσθέτουμε και το αλεύρι. Ανάβουμε το φούρνο στους 170 στον αέρα. Στρώνουμε λαδόκολλα στο ταψί μας και πλάθουμε σε ότι σχήμα θέλουμε. Ψήνουμε για 20 λεπτά περίπου. Τα αφήνουμε να κρυώσουν. Τραβάμε την λαδόκολλα και τα αφήνουμε μέσα στο ταψί.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι με το μισό μέλι. Το ρίχνουμε ζεστό πάνω στα μελομακάρονα και κουνάμε το ταψί πέρα - δώθε να τα σκεπάσει και λίγο. Από πάνω με ένα κουτάλι ρίχνουμε το υπόλοιπο μέλι και τα στολίζουμε με λίγο τριμμένο καρύδι. Τα αφήνουμε έτσι όλο το βράδυ. Το πρωί το σιρόπι που έμεινε στο ταψί θα είναι ελάχιστο και πηχτό. Τα μελομακάρονά έχουν πιεί όσο θέλανε.

Για να τα φτιάξουμε με σοκολάτα κάνουμε την ίδια διαδικασία με παραπάνω κι όταν πια θα είναι κρύα, λειώνουμε 500 γρ. κουβερτούρα μαζί με 2 σφηνάκια γάλα και βουτάμε μέσα τα μελομακάρονα. Απλώνουμε σε αλουμινόχαρτο να στεγνώσουν και πασπαλίζουμε με καρύδι.

Μπισκοτάκια σοκολάτας "της Ιωάννας"

Τα δοκίμασα πρώτη φορά πέρυσι τα Χριστούγεννα.
Η Ιωάννα, ένα παιδί μάλαμα, ήταν καλεσμένη στο σπίτι μου, μια από τις εορταστικές ημέρες, της σχετικής περιόδου. Ένα από τα καλούδια που έφερε μαζί της (γιατί έφερε πολλά, μα πάρα πολλά) ήταν αυτά τα μπισκοτάκια, που δεν πρόλαβαν να μείνουν πάνω από μισάωρο...και ομολογώ ότι η ποσότητα δεν ήταν μικρή....τα τσακίσαμε εν ριπή οφθαλμού.

Υλικά
• 150 γρ Κουβερτούρα
• 175 γρ βούτυρο
• 60 γρ ζάχαρη άχνη
• 250 γρ αλεύρι
• 70 γρ αμυγδαλόψιχα
• βανίλια και αλάτι
Εκτέλεση
Χτυπάμε όλα τα υλικά μαζί στο μίξερ και αφήνουμε στο ψυγείο τη ζύμη για 30΄να ξεκουραστεί. Ζυμώνουμε τα μπισκότα στρογγυλά και κάνουμε στη μέση με το χέρι μια μικρή λακκουβίτσα. ( Στη φωτογραφία η κουβερτούρα έχει ενσωματωθεί στη ζύμη και έχει πάει σε όλο το μπισκότο).
Τα ψήνουμε στους 160 βαθμούς για 10-15 λεπτά μέχρι να ροδίσουν και βάζουμε στη λακκουβίτσα λιωμένη κουβερτούρα.

Κεκάκι σοκοκέρασο..

..και σοκολά βερίκοκο, ρίκο ρίκο ρίκοκο, κερνάω κι εγώ για τα γενέθλια της μις Juanita!
Το βερίκοκο άσχετο με το κεκάκι, αλλά το βάζω, και για να τραγουδήσουμε στην Χουά, και γιατί είναι η νέα μου σοκοδημιουργία (μαζί με τη σοκολά βερσιόν των μανταρινοτρουφακίων της Κικής): μουσκεύω ξερά βερίκοκα σε δυνατό τσάι περγαμόντο ή ρούμι να μαλακώσουν, σκουπίζω, βουτάω σε λιωμένη κουβερτούρα, αφήνω να κρυώσουν και έχω σοκολατάκια, τραγανά απ' έξω, μαλακά και ζουμερά από μέσα.
Στα κεκάκια τώρα. Αν αγαπάτε τη γεύση της black forest φτιάξτε τα. Να πώς:
240 ml (1 κούπα) φυτικό γάλα
120 ml (1/2 κούπα) σιρόπι σφένδαμου (maple syrup) ή αγάβης ή μέλι
1 μέτρια ώριμη μπανάνα
80 ml (1/3 κούπας) ηλιέλαιο
2 κ.σ. μηλόξυδο
2 κούπες αλεύρι
3 κ.σ. κακάο
1 κ.γ. μπέηκιν πάουντερ
ελάχιστο αλάτι
cherry brandy
ξερά κεράσια
σταγόνες σοκολάτας
Μουλιάζω τα κεράσια στο cherry brandy. Στο μεταξύ προθερμαίνω το φούρνο στους 180 C και χτυπάω όλα τα υγρά υλικά (και τη μπανάνα) στο μπλέντερ να ομογενοποιηθούν. Κοσκινίζω τα στεγνά υλικά μαζί και τα ανακατεύω απαλά με ένα κουτάλι με το υγρό μίγμα, καθώς και τη σοκολάτα και τα κεράσια με το υγρό τους. Γεμίζω τα φορμάκια (δεν κρατιόμουν να δοκιμάσω τα καινούρια μου σιλικομαφινάκια, εσείς αν προτιμάτε κάντε κέικ ολόκληρο) και ψήνω μισή ώρα περίπου. Γαρνίρω ποικιλοτρόπως: με τριμμένη σοκολάτα μόλις τα βγάλω από το φούρνο, που θα λιώσει και θα τα γλασάρει, ή με σιρόπι κερασιού και χονροκομμένη σοκολάτα όταν κρυώσουν, για πιο κραντς, ή με τραγανά freeze dried berries αν τα βρείτε, ή με έξτρα cherry brandy, ή απλά με άχνη. Είναι αρκετά άγλυκα, γι' αυτό μπορείτε να τα φάτε με μαρμελάδα κεράσι, σιρόπι κεράσι, ή απλά να αυξήσετε την ποσότητα γλυκαντικού της συνταγής. Στο δικό σου κεκάκι βάζουμε και ένα κεράκι Juanita:)

Σοκολατοπόλεμος

Έχω μυριστεί ότι θα πέσουν αποκριάτικες αποδράσεις με όλα τα επακόλουθα! Η παιδική μου ανάμνηση από το καρναβάλι της Πάτρας είναι-τι άλλο;- ο σοκολατοπόλεμος, (ακόμα γίνεται άραγε;), έτσι κάτι ξύπνησε μέσα μου (το ζώο;) και υπέκυψα στο δέλεαρ του deli της περιοχής. Η πιο συναρπαστική αγορά μου ήταν οι σοκολάτες της φωτο. Η μία σκούρα με ροζ πιπέρι (της βελγικής Dolfin), η άλλη (Organic και Fairtrade παρακαλώ, αυστριακή Zotter) με...τυρί! Η τυρένια έχει ακόμα: λικέρ σοκολάτας, γκράππα, μπαλσάμικο μήλου, σταφύλια, αμύγδαλα και καρύδια (αυτά τα δύο αλεσμένα). Επειδή φοβιτσάρα δεν είμαι, κι επειδή έχω και υποχρεώσεις απέναντι στο κοινό μου:) την δοκίμασα. Η ετυμηγορία: μεθυστική! υπέροχη! Φανταστείτε την γέμιση σκαλτσουνακίου με ένα τραγανό πέπλο σοκολάτας και μεθυσμένες σταφίδες ένα πράμα. Κι εκεί που είπα ότι δε μπορεί η άλλη να ανταγωνιστεί, εκεί το πήρα πίσω. Με το που άνοιξα το αεροστεγές περιτύλιγμα με χτύπησε το αγαπημένο άρωμα του ροζ πιπεριού. Σπάει μύτη. Και δίνει ένα υπέροχο κραντς στο στόμα. Aν τις βρείτε σας συνιστώ ολόψυχα να τις δοκιμάσετε. Λεπτομέρεια: η Dolfin είναι συσκευασμένη σε σακούλι, όπως ο καπνός για στριφτά τσιγάρα, ίσως για να μας προιδεάσει πόσο εθιστική είναι:)
Οι σοκολάτες που άφησα για άλλη φορά ήταν μια με τσίλι και μια με earl grey.
Καλό σοκολατοπόλεμο, καλή Αποκριά!

Energy bars (raw power!)

Συγκρατηθείτε. Όχι, δεν θα πάρουμε τα bar παραμάζωμα, συγνώμη αν σας απογοητεύω, θα δοκιμάσω να σας γοητεύσω όμως μ’ αυτές τις πλακέ ράβδους ενέργειας (eat your heart out mr. babiniotis!). Είναι εύκολες, είναι γρήγορες (δεν θέλουν ψήσιμο!), είναι νόστιμες, είναι δυναμωτικές, και είναι εδώ.
Λεπόν, έχουμε και λέμε.
Βάζουμε Iggy Pop and the Stooges στο πικάπ (αν είστε γεννημένοι μετά το ’80 βάλτε CD, iPod, ότι θέτε τέλος πάντων), το ομώνυμο (Raw Power) άσμα κατά προτίμηση.
Βάζουμε τα μεγάλα μέσα, μ’άλλα λόγια το μηχάνημα που κόβει σα διάολος που λέει και μια πεντανόστιμη και με κάνει και γελώ:)
Εντός του θα ρίξετε:
37 γρ. χουρμάδες
13 γρ. σταφίδες
10 γρ. φυστίκια
5 γρ. κακάο
2 γρ. αμύγδαλα
2 γρ. καρύδια
30 γρ. βρώμη
2-3 κ.σ. συμπυκνωμένο χυμό μήλου
προαιρετικά: εσάνς πορτοκαλιού ή αμύγδαλου ή βανίλιας (the real thing please, όχι συνθετικά)
Γιατί γελάτε κοροϊδευτικά; Σας ακούω! Για τις αναλογίες του στυλ «2 γρ.» είναι, το ξέρω! Οι ασυνήθιστες αναλογίες όμως, δεν είναι τυχαίες, κρύβουν ένα ένοχο μυστικό πλαστογράφησης. Μετά την κατανάλωση ντόπιου εγχώριου, υγιεινού και ακριβού ΒΙΟσκευάσματος, εντυπωσιάσθην από τη νοστιμάδα του κι αποφάσισα να το αντιγράψω. Για καλή μου τύχη, τα συστατικά αναγράφονταν στην καλαίσθητη συσκευασία με ποσότητες τις 100%, έτσι το μόνο που χρειάστηκε να κάνω ήταν η απλή πράξη του πολλαπλασιασμού (πιο πολλά μην περιμένετε, θα απογοητευτείτε πάλι, όπως πιο πριν με την μπαρότσαρκα) για να πάρω 6 σοκοφρέτες αντί για μία. Τώρα εσείς αν δεν έχετε ηλεκτρονική ζυγαριά να ζυγίσετε 2 γρ. ή αν θέτε παραπάνω από 6 σερενάτες (πιο ωραία από τη σοκοφρέτα πρέπει να παραδεχτείτε), τότε πολλαπλασιάστε τα υλικά, κρατώντας τις αναλογίες όμως έτσι;
Τώρα. Δυναμώνουμε την ένταση της μουσικής, γιατί δε θ’ακούμε τίποτα, και πατάμε το κουμπί του μπλέντερ. Στόχος μας η κονιορτοποίηση (!) και η ομογενοποίηση των υλικών μας. Τώρα, αν το μηχάνημά σας είναι ψιλομπουρούχα σαν το δικό μου, και δεν κόβει σα διάολος αλλά πιο πολύ σα γριά ξεδοντιάρα, τότε ρέγουλα. Κάντε σκόνη πρώτα τη βρώμη, ρίχτε μετά τα ξηροκάρπια, χωριστά τα χουρμαδοστάφιδα, που κολλάνε, και μετά τα υπόλοιπα. Μπορεί να χρειαστεί στο τέλος να τα ζουπήξετε όλα μαζί με τα χέρια (τότε θα τα πείτε χειροποίητα). Απλώστε αυτή τη σφιχτή σοκομάζα στο πάγκο της κουζίνας, ανάμεσα σε δυό μεμβράνες αν προτιμάτε, και ισοπεδώστε ομοιόμορφα (πάχος περίπου ένα δάχτυλο) με τον πλάστη. Σουλουπώστε το σχήμα σε παραλληλόγραμμο με τη λάμα ενός μαχαιριού και κόψτε σε μικρότερα παραλληλόγραμα (οκ, μετά τον πολλαπλασιασμό, και λίγη γεωμετρία, δε σας βάζω άλλα, πρόμις). Ξανασουλουπώστε. Εγώ που ήθελα να κοροϊδέψω τον καλό μου (ντροπή μου, το ξέρω) να νομίζει ότι είνα αγοραστά, έβαλα ένα στο περιτύλιγμα του ορίτζιναλ σοκοσκευάσματος, του πάτησε μια δαγκωνιά, και το ‘παιξα καλή, ότι τάχα μου να αγόρασα αυτό κι είναι πολύ νόστιμο και σου το κράτησα, να πάρε να δοκιμάσεις, το έχαψε, κι έτσι επείσθην για την επιτυχία του πλαστογραφήματος. Εσάς θα προσπαθήσω να σας πείσω λέγοντάς σας ότι είναι σαν καριόκες (πού τις θυμήθηκα!) στην υφή και τη γεύση αλλά πολύ υγιεινά (ειδικά αν τα υλικά είναι ΒΙΟ και ωμά) και εύχρηστα σνακ για να πάρετε μαζί σας στη δουλειά ή να δώσετε στα παιδιά για το σχολείο.
Παραλλαγή: Βάλτε ρούμι στο μίγμα, κάντε σοκομπαλίτσες και τυλίξτε τες σε κακάο.
ΥΓ: καλά που και η φωτ. μηχανή μου είναι μπουρούχα και φλουτάρει το περιτύλιγμα, έτσι θα αποφύγω τη μήνυση:)

Κέικ με γλάσο σοκο-ταχίνι (χωρίς ζάχαρη,αυγά, βούτυρο και χοληστερίνη!)

Μα θα μου πείτε, γίνεται; Γίνεται θα σας πω. Μπορούμε να φτιάξουμε αφράτο, νόστιμο και ζουμερό κέικ χωρίς τα κλασικά υλικά; Μπορούμε. Για τους άπιστους Θωμάδες και Θωμαϊδες, να κι η συνταγή:

Για το κέικ:
60γρ. κουάκερ
185γρ. χουρμάδες (τους μουσκεύουμε σε ζεστό νερό για μισή ώρα περίπου, να μαλακώσουν, σουρώνουμε και κρατάμε το νερό)
3 ώριμες μπανάνες
125γρ. ηλιέλαιο
90γρ. σογιάλευρο + 90γρ. ρυζάλευρο (για όσους δεν τρώνε γλουτένη, ή διαφορετικά 180γρ, αλεύρι μαλακό (ολικής άλεσης κατά προτίμηση)
1 κουτ. σούπας μηλόξιδο
3 κουταλάκια σόδα
κανέλα σκόνη , βανίλια, μία ιδέα καγιέν (προαιρετικό), για πιο χριστουγεννιάτικο βάλτε κανελογαρυφαλλοπορτόκαλα
Για το γλάσο:
300γρ. ταχίνι (εναλλακτικά ένα από τα λεγόμενα nut butter (φουντούκι, αμύγδαλο, πήκαν) είναι όπως και το ταχίνι, μόνο που είναι πάστα ξηροκάρπιου αντί σουσαμιού).
80γρ. συμπυκνωμένο χυμό μήλου (όπως είναι η συμπυκνωμένη πορτοκαλάδα αλλά χωρίς ζάχαρη, ή αλλιώς μέλι ή σιρόπι αγάβης (low GI, δες σχόλια)
80γρ. χαρουπάλευρο (εδώ θα γέλαγε η μαμά, μάδερ, είναι όπως το κακάο αλλά χωρίς την καφεΐνη, με πρωτεϊνη, βιταμίνες και ασβέστιο και χαμηλότερα λιπαρά, ), ή αλλιώς κακάο (μια χαρά είναι και το κακάο μάδερ, πλούσιο σε αντιοξειδωτικά)
βανίλια, μία ιδέα καγιέν (είπαμε, προαιρετικό)
νερό όσο πάρει (το νερό που μουσκέψαμε τους χουρμάδες)

Προθερμαίνουμε το φούρνο (160º C). Αλέθουμε το κουάκερ στο μπλέντερ να γίνει σαν αλέυρι. Βάζουμε στην άκρη. Μετά αλέθουμε τους χουρμάδες να γίνουν αλοιφή, προσθέτουμε τις μπανάνες, το λάδι, το κουάκερ και χτυπάμε να γίνουν ομοιόμορφα. Ανακατεύουμε τα αλεύρια με τη σόδα το ξύδι και τα μπαχαρικά και προσθέτουμε στο μίγμα και ανακατεύουμε πολύ καλά (αν χρειαστεί προσθέτουμε μια ιδέα από το νερό που μουσκέψαμε τους χουρμάδες).
Αδειάζουμε σε λαδωμένο ταψί και ψήνουμε 60-70 λεπτά (δοκιμάζουμε με το μαχαίρι, όχι σαν καρπούζι, το άλλο:). Αναποδογυρίζουμε σε σχάρα και αφήνουμε να κρυώσει τελείως. Ετοιμάζουμε το γλάσο: χτυπάμε στο μπλέντερ όλα τα υλικά του γλάσου με όσο νερό πάρει(περίπου ½ ποτήρι) για να πετύχουμε μια παχύρευστη σύσταση. Γλασάρουμε όταν το κέικ έχει κρυώσει.

Λίγα λόγια για το GI (όχι το Joe, το άλλο): GI εστί glycaemic index (ελληνηστί: γλυκαιμικός δείκτης). Ο όρος αναφέρεται στο πώς μία τροφή επηρεάζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μας. Οι υδατάνθρακες με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη (πάνω από 50) δίνουν ενέργεια γρήγορα αλλά προκαλούν άμεση αντίδραση της ινσουλίνης με αποτέλεσμα την απότομη αυξομείωση του σακχάρου στο αίμα και την πρόκληση μεγαλύτερης λιπογένεσης (αποθήκευση λίπους στα λιποκύτταρα). Αυτού του είδους οι υδατάνθρακες (απλοί) περιλαμβάνουν κατεργασμένα και αποφλοιωμένα τρόφιμα, όλα τα "άσπρα" (ζάχαρη, αλεύρι, ρύζι, ζυμαρικά κλπ). Αυτοί ευθύνονται για αυξομειώσεις στα επίπεδα ενέργειάς μας ("πιάσε ένα καφέ ακόμα") στις λιγούρες, στις συχνές επισκέψεις στο κουτί με τα μπισκότα. Σε αντίθεση, οι σύνθετοι υδατάνθρακες (πχ αναποφλοίωτο ρύζι, αλεύρι και προϊόντα ολικής άλεσης, καθώς και τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, όπως ξερά φρούτα) σταθεροποιούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα με αποτέλεσμα σταθερή ενέργεια στη διάρκεια της ημέρας και αίσθηση κορεσμού. Τι γίνεται δηλαδή; Ενώ το κέικ αυτό είναι φυσικά θερμιδούχο (σιγά μη δεν ήταν!) οι θερμίδες του είναι "έξυπνες", γιατί το κουάκερ, οι χουρμάδες, το πλήρες αλέυρι, το σιρόπι αγάβης (agave syrup), το ταχίνι, του ρίχνουν το GI. (Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ).

ΥΓ: Οι φωτό είναι δανεικές απ'το διαδύκτιο (παρότι το κέικ αυτό το έχω φτιάξει με επιτυχία πολλές φορές) , γιατί μέχρι να επανακτήσω τη σιλουέτα συλφίδος, δεν φτιάχνω τίποτα σε ποσότητα ταψιού :)

Update 28-1-08: το κέικ φτιάχτηκε για τα γενέθλια φίλου, ψήθηκε σε δύο φόρμες (με εσπρέσσο στη ζύμη αντί νερού), ραντίστηκε με ποτό, σαντουιτσοποιήθηκε με γλάσο (το οποίο επίσης περιείχε εσπρέσσο αντί για νερό), καλύφθηκε επίσης με γλάσο και πασπαλίστηκε απλόχερα με καραμελωμένα καρύδια. Ήταν επικό.

Update 30/1/2009
Το κέικ με γλάσο σοκο-ταχίνι διακοσμημένο με καραμέλα με τριμμένο αμύγδαλο, όπως το έφτιαξε η Vana